Перейти к содержанию

Православное исповедание Петра Могилы (1643), латинская версия, часть I · Quæstio 113

Вид текста

Размер шрифта: 19px

Перейти к месту
То же место в другом издании

Опорное место: MOG1643.Q113

Сравнить рядом

Нажмите на номер или текст фрагмента, чтобы выбрать его.

Pars I. De Fide

Quæst. Quid observandum in hoc Mysterio? Resp. Primo videndum, ut pœnitens sit Christianus, fidei orthodoxæ et catholicæ. Namque pœnitentia, quæ vera destituitur fide, non est pœnitentia nec Deo accepta. Secundo ut confessionarius, qui confessionem Christianorum resipiscentium audit et excipit, pariter orthodoxus sit. Nam hæreticus et apostata nullam solvendi piacula potestatem habet. Tertio necesse est, habere pœnitentem contritionem cordis seriumque de admissis noxis dolorem, queis Dei iram lacessivit aut damnum proximo dedit, de qua contritione ait David (Psa. li. 19): 'Cor contritum et humiliatum Deus non despiciet.' Hanc cordis contritionem sequi debet viva voce sigillatim facta omnium peccatorum confessio. Nihil enim solvere pater spiritualis potest, ubi nihil solvendum deprehendit: nec pœnam mulctamque ideo imponere. Cujusmodi confessio in Sacra Scriptura aperte memoratur (Act. xix. 18): 'Multi credentium veniebant, confitentes et renunciantes facta sua.' Et alibi (Iac. v. 16): 'Confitemini invicem alius alii delicta, et orate pro vobis invicem, ut sanemini.' Et rursus (Marc. i. 5): 'Egrediebatur ad illum omnis regio Iudææ et Hierosolymitæ; et baptizabantur omnes ab illo (Ioanne) in Iordane fluvio, confitentes peccata sua.' Confessio ista has habere debet proprietates: ut sit humilis, religiosa, vera, sincera, sui ipsius accusatrix cum dolore gemituque, quando exercetur. Postrema pœnitentiæ pars est canon pœnitentialis et piaculare supplicium, quod definit et imponit Confessionarius. Quod genus preces, eleemosynæ, jejunia, peregrinationes ad loca sacra, religiosæ poplitum inflexiones, et his similia sunt; quæ nimirum patri spirituali convenientissima videbuntur. Qui expiatus a confessione recedit, merito illa secum reputabit, quæ ait auctor Psalmorum (xxxiv. 14): 'Declina a malo, et fac bonum.' Et quæ Servator noster dicit (Ioh. v. 14): 'Ecce sanus factus es, ne posthac pecces, ne quid deterius tibi contingat.' Et alibi (Ioh. viii. 11): 'Vade, et ne pecces amplius.' Quamvis vero impossibile homini sit, ut omnino et in totum peccata vitet: debet tamen pius quisque secundum conscientiam, quam habet, ab una confessione ad aliam, quantam poterit maximam, emendationi vitæ suæ dare operam.
Ссылки на Писание, напечатанные в источнике

Ссылки на Писание, напечатанные в источнике: Ps.51.19; Acts.19.18; Jas.5.16; Mark.1.5; Ps.35.14; John.5.14; John.8.11

Источник и условия: Православное исповедание Петра Могилы (1643), латинская версия, часть I · общественное достояние · The Orthodox Confession of Peter Mogila, Latin version of Panagiotes, Part I. In: Philip Schaff, The Creeds of Christendom, vol. 2 (Harper 1877; 4th ed. rev. D. S. Schaff 1919). Digital text: Christian Classics Ethereal Library ThML edition (ccel.org/ccel/schaff/creeds2, Rights: Public Domain). · условия

Закладки, заметки и место чтения хранятся только в этом браузере.