Перейти к содержанию

Вестминстерское исповедание веры, латинский перевод 1656 г. · Caput 22. De Juramentis, votisque licitis.

Вид текста

Размер шрифта: 19px

Перейти к месту
То же место в другом издании

Опорное место: WCF1646.22.1

Сравнить рядом

Нажмите на номер или текст фрагмента, чтобы выбрать его.

Juramentum licitum est pars cultus religiosi, qua (occasione justa oblata) qui jurat, Deum, de eo quod asserit aut promittit, solenni modo testatur; eundemque appellat se secundum illius quod jurat veritatem aut falsitatem judicaturum.
Ссылки на Писание, напечатанные в источнике

Ссылки на Писание, напечатанные в источнике: Deut.10.20; Exod.20.7; Lev.19.12; 2Cor.1.23; 2Chr.6.22-2Chr.6.23

Per solum Dei nomen jurare debent homines, quod quidem cum omni timore sancto ac reverentia est inibi usurpandum. Proindeque per nomen illud gloriosum ac tremendum jurare leviter, aut temere, vel etiam omnino jurare per rem aliam quamviscunque, sceleratum est et quam maxime perhorrescendum. Veruntamen sicut in rebus majoris ponderis et momenti secundum verbum Dei licitum est jusjurandum non minus quidem sub Novo quam sub Vetere Testamento: ita sane jusjurandum licitum, authoritate legitima si exigatur, non est in rebus ejusmodi declinandum.
Ссылки на Писание, напечатанные в источнике

Ссылки на Писание, напечатанные в источнике: Deut.6.13; Exod.20.7; Jer.5.7; Matt.5.34; Matt.5.37; Jas.5.12; Heb.6.16; 2Cor.1.23; Isa.65.16; 1Kgs.8.31; Neh.13.25; Ezra.10.25

Quicunque juramentum præstat eum pondus actionis tam solennis rite secum perpendere oportet, atque juratum de nullo asseverare quod verum esse non habeat sibi persuasissimum. Neque licet cuivis ad agendum quicquam obstringere semet jurejurando, nisi quod revera bonum justumque est, quod ille ejusmodi esse credit, quodque ipse præstare potest statuitque. Veruntamen de re bona justaque jusjurandum, legitima authoritate si exigatur, peccat ille qui detrectat.
Ссылки на Писание, напечатанные в источнике

Ссылки на Писание, напечатанные в источнике: Exod.20.7; Jer.4.2; Gen.24.2-Gen.24.3; Gen.24.5-Gen.24.6; Gen.24.8-Gen.24.9; Num.5.19; Num.5.21; Neh.5.12; Exod.22.7-Exod.22.11

Juramentum præstandum est sensu verborum vulgari quidem ac manifesto, sine æquivocatione aut reservatione mentali quaviscunque. Ad peccandum quenquam obligare nequit, verum in re qualibet cui abest peccatum, qui semel illud præstitit, adimplere tenetur, vel etiam cum damno suo; neque sane licet, quamvis hæreticis datum aut infidelibus, violare.
Ссылки на Писание, напечатанные в источнике

Ссылки на Писание, напечатанные в источнике: Jer.4.2; Ps.24.4; 1Sam.25.22; 1Sam.25.32-1Sam.25.34; Ps.15.4; Ezek.17.16; Ezek.17.18-Ezek.17.19; Josh.9.18-Josh.9.19; 2Sam.21.1

Votum, naturæ consimilis est cum juramento promissorio, parique debet tum religione nuncupari tum fide persolvi.
Ссылки на Писание, напечатанные в источнике

Ссылки на Писание, напечатанные в источнике: Isa.19.21; Eccl.5.4-Eccl.5.6; Ps.61.8; Ps.66.13-Ps.66.14

Non est ulli creaturæ, sed Deo soli nuncupandum, et quo gratum illi esse possit acceptumque, est quidem lubenter, e fide, officiique nostri conscientia suscipiendum, vel gratitudinis nostræ ob accepta beneficia testandæ causa, vel boni alicujus, quo indigemus, consequendi; per hoc autem nosmet ad officia necessaria arctius obligamus; vel etiam ad res alias quatenus quidem et quamdiu istis subserviunt.
Ссылки на Писание, напечатанные в источнике

Ссылки на Писание, напечатанные в источнике: Ps.76.11; Jer.44.25-Jer.44.26; Deut.23.21; Deut.23.23; Gen.28.20-Gen.28.22; 1Sam.1.11; Ps.66.13-Ps.66.14; Ps.132.2-Ps.132.5

Nemini quicquam vovere licet se acturum, quod aut verbo Dei prohibetur; aut officium aliquod inibi præceptum impediret, quodve non est in voventis potestate, et cui præstando vires illi Deus non est pollicitus. Unde Pontificiorum illa de perpetuo cœlibatu, de paupertate, deque obedientia regulari vota Monastica, tantum abest ut perfectionis gradus sint sublimiores, ut superstitionis plane sint ac peccati laquei, quibus nulli unquam Christiano semetipsum licet implicare.
Ссылки на Писание, напечатанные в источнике

Ссылки на Писание, напечатанные в источнике: Acts.23.12; Mark.6.26; Num.30.5; Num.30.8; Num.30.12-Num.30.13; Matt.19.11-Matt.19.12; 1Cor.7.2; 1Cor.7.9; Eph.4.28; 1Pet.4.2; 1Cor.7.23

Источник и условия: Вестминстерское исповедание веры, латинский перевод 1656 г. · общественное достояние · The Westminster Confession of Faith, Latin translation (Cambridge 1656). In: Philip Schaff, The Creeds of Christendom, vol. 3 (Harper 1877; 4th ed. rev. D. S. Schaff 1919). Digital text: Christian Classics Ethereal Library ThML edition (ccel.org/ccel/schaff/creeds3, Rights: Public Domain). · условия

Закладки, заметки и место чтения хранятся только в этом браузере.