Перейти к содержанию

Вестминстерское исповедание веры, латинский перевод 1656 г. · Caput 21. De cultu religioso et de Sabbato.

Вид текста

Размер шрифта: 19px

Перейти к месту
То же место в другом издании

Опорное место: WCF1646.21.1

Сравнить рядом

Нажмите на номер или текст фрагмента, чтобы выбрать его.

Constat quidem naturæ lumine esse Deum qui in universa Primatum obtinet ac absolutum Dominium, eundemque bonum esse ac omnibus beneficum, proindeque toto corde, tota anima, totisque viribus timendum esse et diligendum, laudandum ac invocandum, eique fidendum esse ac serviendum. At rationem verum Deum colendi acceptabilem ipse instituit, itaque voluntate sua revelata definivit, ut coli non debeat secundum imaginationes ac inventa hominum, aut suggestiones Satanæ, sub specie quavis visibili, aut alia via quaviscunque quam scriptura sacra non præscripsit.
Ссылки на Писание, напечатанные в источнике

Ссылки на Писание, напечатанные в источнике: Rom.1.20; Acts.17.24; Ps.119.68; Jer.10.7; Ps.31.23; Ps.18.3; Rom.10.12; Ps.62.8; Josh.24.14; Mark.12.33; Deut.12.32; Matt.15.9; Acts.17.25; Matt.4.9-Matt.4.10; Deut.4.15-Deut.4.20; Exod.20.4-Exod.20.6; Col.2.23

Cultus religiosus Deo Patri Filio et Spiritui sancto, eique soli est exhibendus, non angelis, non sanctis, neque alii cuivis creaturæ, nec ipsi Deo quidem post lapsum citra Mediatorem, aut quidem per Mediatorem alium quam Jesum Christum.
Ссылки на Писание, напечатанные в источнике

Ссылки на Писание, напечатанные в источнике: Matt.4.10; John.5.23; 2Cor.13.14; Col.2.18; Rev.19.10; Rom.1.25; John.14.6; 1Tim.2.5; Eph.2.18; Col.3.17

Supplicationem cum gratiarum actione, quæ est inter partes præcipuas divini cultus, Deus fieri iubet ab hominibus universis; quæ, quo Deo grata sit et accepta, est in nomine Filii, subsidio spiritus ejus, et secundum ipsius voluntatem, cum intellectu, reverentia, humilitate, fervore, fide, amore, ac perseverantia offerenda; et quidem, si vocalis sit, in lingua nota est efferenda.
Ссылки на Писание, напечатанные в источнике

Ссылки на Писание, напечатанные в источнике: Phil.4.6; Ps.65.2; John.14.13-John.14.14; 1Pet.2.5; Rom.8.26; 1John.5.14; Ps.47.7; Eccl.5.1-Eccl.5.2; Heb.12.28; Gen.18.27; Jas.5.16; Jas.1.6-Jas.1.7; Mark.11.24; Matt.6.12; Matt.6.14-Matt.6.15; Col.4.2; Eph.6.18; 1Cor.14.14

Preces pro rebus non nisi licitis sunt faciendæ, pro hominibus autem cuiuscunque generis, vivis scilicet, aut etiam victuris aliquando; pro mortuis autem neutiquam; sed neque pro iis, de quibus constare possit eos peccatum ad mortem perpetrasse.
Ссылки на Писание, напечатанные в источнике

Ссылки на Писание, напечатанные в источнике: 1John.5.14; 1Tim.2.1; 1Tim.2.2; John.17.20; 2Sam.7.29; Ruth.4.12; 2Sam.12.21-2Sam.12.23; Luke.16.25-Luke.16.26; Rev.14.13; 1John.5.16

Scripturarum lectio cum timore pio; verbi prædicatio solida, ejusdemque auditio religiosa ex obedientia erga Deum, cum intellectu, fide et reverentia; Psalmorum cum gratia in corde cantatio, prout etiam Sacramentorum, quæ Christus instituit, debita administratio, et participatio digna, sunt divini cultus reiigiosi partes, et quidem ordinarii. Religiosa insuper juramenta, votaque; solennia jejunia, solennesque gratiarum actiones, pro varietate eventuum; suo quæque tempore ac opportunitate sancte quidem ac religiose sunt adhibenda.
Примечания источника · 1
  • Isa. xix. 21 with Eccles. v. 4, 5; [Am. ed. Acts xviii. 18.—Am. ed. reads and vows].

Ссылки на Писание, напечатанные в источнике: Acts.15.21; Rev.1.3; 2Tim.4.2; Jas.1.22; Acts.10.33; Matt.13.19; Heb.4.2; Isa.66.2; Col.3.16; Eph.5.19; Jas.5.13; Matt.28.19; 1Cor.11.23-1Cor.11.29; Acts.2.42; Deut.6.13; Neh.10.29; Joel.2.12; Esth.4.16; Matt.9.15; 1Cor.7.5; Ps.107; Esth.9.22; Heb.12.28

Hodie sub evangelio neque preces, nec ulla pars alia religiosi cultus ita cuivis alligatur loco in quo præstetur aut versus quem dirigatur, ut inde gratior evadat et acceptior; verum ubique Deus colendus est in spiritu ac veritate; quotidie quidem inter privatos parietes a quavis familia, ut etiam a quolibet seorsim in secreto; at solenniter magis in conventibus publicis, qui certe quoties eo nos Deus vocat, seu verbo suo seu providentia, non sunt vel ex incuria vel obstinatione animi aut negligendi aut deserendi.
Ссылки на Писание, напечатанные в источнике

Ссылки на Писание, напечатанные в источнике: John.4.21; Mal.1.11; 1Tim.2.8; John.4.23-John.4.24; Jer.10.25; Deut.6.6-Deut.6.7; Job.1.5; 2Sam.6.18; 2Sam.6.20; 1Pet.3.7; Acts.10.2; Matt.6.11; Matt.6.6; Eph.6.18; Isa.56.7; Heb.10.25; Prov.1.20-Prov.1.21; Prov.1.24; Prov.8.34; Acts.13.42; Luke.4.16; Acts.2.42

Quemadmodum est de lege naturæ ut indefinite portio quædam temporis idonea divino cultui celebrando sejuncta sit ac assignata; ita in verbo suo Deus (præcepto morali, positivo ac perpetuo, homines omnes cujuscunque fuerint seculi obligante) speciatim e septenis quibusque diebus diem unum in Sabbatum designavit, sancte sibi observandum. Quod quidem ab orbe condito ad resurrectionem usque Christi dies ultimus erat in septimana; deinde autem a Christi resurrectione in septimanæ diem primum transferebatur; qui quidem in Scriptura Dies Dominicus nuncupatur, estque perpetuo ad finem mundi tanquam Sabbatum Christianum celebrandus.
Ссылки на Писание, напечатанные в источнике

Ссылки на Писание, напечатанные в источнике: Exod.20.8; Exod.20.10-Exod.20.11; Isa.56.2; Isa.56.4; Isa.56.6-Isa.56.7; Gen.2.2-Gen.2.3; 1Cor.16.1-1Cor.16.2; Acts.20.7; Rev.1.10; Exod.20.10; Matt.5.17-Matt.5.18

Tunc autem hoc Sabbatum Deo sancte celebratur, quum post corda rite præparata, et compositas suas res mundanas, homines non solum a suis ipsorum operibus, dictis, cogitatis; (quæ circa illas exerceri solent) a recreationibus etiam ludicris quietem sanctam toto observant die; verum etiam in exercitiis divini cultus publicis privatisque, ac in officiis necessitatis et misericordiæ toto illo tempore occupantur.
Ссылки на Писание, напечатанные в источнике

Ссылки на Писание, напечатанные в источнике: Exod.20.8; Exod.16.23; Exod.16.25-Exod.16.26; Exod.16.29-Exod.16.30; Exod.31.15-Exod.31.17; Isa.58.13; Neh.13.15-Neh.13.22; Matt.12.1-Matt.12.13

Источник и условия: Вестминстерское исповедание веры, латинский перевод 1656 г. · общественное достояние · The Westminster Confession of Faith, Latin translation (Cambridge 1656). In: Philip Schaff, The Creeds of Christendom, vol. 3 (Harper 1877; 4th ed. rev. D. S. Schaff 1919). Digital text: Christian Classics Ethereal Library ThML edition (ccel.org/ccel/schaff/creeds3, Rights: Public Domain). · условия

Закладки, заметки и место чтения хранятся только в этом браузере.