Нажмите на номер или текст фрагмента, чтобы выбрать его.
118:3 ου γαρ οι εργαζομενοι την ανομια̅ εν ταιϲ οδοιϲ αυτου επορευθηϲα̅
118:4 ϲυ ενετιλω ταϲ εντολαϲ ϲου φυλαξαϲθαι ϲφοδρα
118:5 οφελον κατευθυνθιηϲαν αι οδοι μου του φυλαξαϲθαι τα δικαιωματα ϲου
118:8 τα δικαιωματα ϲου φυλαξω μη με ενκαταλιπηϲ εωϲ ϲφοδρα
118:11 εν τη καρδια μου εκρυψα τα λογια ϲου οπωϲ αν μη αμαρτω ϲοι
118:12 ευλογητοϲ ει κ̅ε̅ διδαξον με τα δικαιωματα ϲου
118:13 εν τοιϲ χιλεϲιν μου εξηγγιλα παντα τα κριματα του ϲτοματοϲ ϲου
118:14 εν τη οδω των μαρτυριων ϲου ετερφθην ωϲ επι παντι πλουτω
118:16 εν τοιϲ δικαιωμαϲιν ϲου μελετηϲω ουκ επιληϲομαι των λογων ϲου
118:17 ανταποδοϲ τω δουλω ϲου ζηϲομαι και φυλαξω τουϲ λογουϲ ϲου
118:18 αποκαλυψον τουϲ οφθαλμουϲ μου και κατανοηϲω τα θαυμαϲια ϲου εκ του νομου ϲου
118:21 επετιμηϲαϲ ϋπερηφανοιϲ επικαταρατοι οι εκκλινοντεϲ απο των εντολων ϲου
118:22 περιελε απ εμου ονιδοϲ και εξουδενωϲι̅ οτι τα μαρτυρια ϲου εξεζητηϲα
118:25 εκολληθη τω εδαφι η ψυχη μου ζηϲομαι κατα το λογιον ϲου
118:26 ταϲ οδουϲ ϲου εξηγγιλα και επηκουϲαϲ μ(ου) διδαξον με τα δικαιωματα ϲου
118:28 ενυϲταξεν η ψυχη μου απο ακηδιαϲ βεβαιωϲον με εν τοιϲ λογοιϲ ϲου
118:29 οδον αδικιαϲ αποϲτηϲον απ εμου και τω νομω ϲου ελεηϲον με
118:30 οδον αληθειαϲ ηρετιϲαμην τα κριματα ϲου ουκ επελαθομην
118:31 εκολληθην τοιϲ μαρτυριοιϲ ϲου κ̅ε̅ μη με καταιϲχυνηϲ
118:32 οδον εντολων ϲου εδραμον οταν επλατυναϲ την καρδιαν μου
118:33 νομοθετηϲον με κ̅ε̅ την οδον των δικαιωματων ϲου και εκζητηϲω αυτην δια παντοϲ
118:37 αποϲτρεψον τουϲ οφθαλμουϲ μου του μη ϊδειν ματαιοτητα εν τη οδω ϲου ζηϲον με
118:40 ϊδου επεθυμηϲα ταϲ εντολαϲ ϲου εν τη δικαιοϲυνη ϲου ζηϲον με
118:44 και φυλαξω τον νομον ϲου δια παντοϲ ειϲ τον αιωνα και ειϲ τον αιωνα του αιωνοϲ
118:45 και επορευομην εν πλατυϲμω οτι ταϲ εντολαϲ ϲου εξεζητηϲα
118:46 και ελαλουν εν τοιϲ μαρτυριοιϲ ϲου εναντιον βαϲιλεων και ουκ ηϲχυνομην
118:47 και εμελετων εν ταιϲ εντολαιϲ ϲου αιϲ ηγαπηϲαϲ ϲφοδρα
118:53 αθυμια κατεϲχεν με απο αμαρτωλων των ενκαταλιμπανοντων τον νομον ϲου
118:54 ψαλτα ηϲαν μοι τα δικαιωματα ϲου εν τοπω παροικιαϲ μου
118:58 εδεηθην του προϲωπου ϲου εν ολη καρδια μου ελεηϲον με κατα το λογιον ϲου
118:61 ϲχοινια αμαρτωλων περιεπλακηϲαν μοι και του νομου ϲου ουκ επελαθομην
118:62 μεϲονυκτειον εξηγειρομην του εξομολογειϲθαι ϲοι επι τα κριματα τηϲ δικαιοϲυνηϲ ϲου
118:66 χρηϲτοτητα και παιδιαν και γνωϲιν διδαξον με οτι ταιϲ εντολαιϲ ϲου επιϲτευϲα
118:68 χρηϲτοϲ ει ϲυ κ̅ε̅ και εν τη χρηϲτοτητι ϲου διδαξον με τα δικαιωματα ϲου
118:71 αγαθον μοι οτι εταπινωϲαϲ με οπωϲ αν μαθω τα δικαιωματα ϲου
118:74 οι φοβουμενοι ϲε οψονται με και ευφρανθηϲονται οτι ειϲ τουϲ λογουϲ ϲου επηλπιϲα
118:78 αιϲχυνθητωϲαν υ̅περηφανοι οτι αδικωϲ ηνομηϲαν ειϲ εμε εγω δε αδολεϲχηϲω εν ταιϲ εντολαιϲ ϲου
118:80 γενηθητω η καρδια μου αμωμοϲ εν τοιϲ δικαιωμαϲιν ϲου οπωϲ αν μη αιϲχυνθω
118:83 οτι εγενηθην ωϲ αϲκοϲ εν παχνη τα δικαιωματα ϲου ουκ επελαθομην
118:84 ποϲαι ειϲιν αι ημεραι του δουλου ϲου ποτε ποιηϲειϲ μοι εκ των καταδιωκοντων με κριϲιν
118:85 διηγηϲαντο μοι παρανομοι αδολεϲχιαϲ αλλ ουχ ωϲ ο νομοϲ ϲου κ̅ε̅
118:86 παϲαι αι εντολαι ϲου αληθεια αδικωϲ κατεδιωξαν με βοηθηϲον μοι
118:87 παρα βραχυ ϲυνετελεϲαν με εν τη γη εγω δε ουκ ενκατελειπον ταϲ εντολαϲ ϲου
118:89 ειϲ τον αιωνα κ̅ε̅ ο λογοϲ ϲου διαμενι εν τω ουρανω
118:90 ειϲ γεναιαν και γεναιαν η αληθια ϲου εθεμελιωϲαϲ την γην και διαμενει
118:93 ειϲ τον αιωνα ου μη επιλαθωμαι των δικαιωματων ϲου οτι εν αυτοιϲ εζηϲαϲ με κ̅ε̅
118:96 παϲηϲ ϲυντελειαϲ ειδον περαϲ πλατεια η εντολη ϲου ϲφοδρα
118:97 ωϲ ηγαπηϲα τον νομον ϲου κ̅ε̅ ολην την ημεραν μελετη μου εϲτι̅
118:99 ϋπερ πανταϲ τουϲ διδαϲκονταϲ με ϲυνηκα οτι τα μαρτυρια ϲου μελετη μου εϲτιν
118:100 ϋπερ πρεϲβυτερουϲ ϲυνηκα οτι ταϲ ε̅τολαϲ ϲου εζητηϲα
118:101 εκ παϲηϲ οδου πονηραϲ εκωλυϲα τουϲ ποδαϲ μου οπωϲ αν φυλαξω τουϲ λογουϲ ϲου
118:105 λυχνοϲ τοιϲ ποϲιν μου ο νομοϲ ϲου και φωϲ ταιϲ τριβοιϲ μου
118:106 ομωμοκα και εϲτηϲα του φυλαξαϲθαι τα κριματα τηϲ δικαιοϲυνηϲ ϲου
118:110 εθεντο αμαρτωλοι παγιδα μοι και εκ των εντολων ϲου ουκ επλανηθην
118:111 εκληρονομηϲα τα μαρτυρια ϲου ειϲ τον αιωνα οτι αγαλλιαμα τηϲ καρδιαϲ μου ειϲιν
118:115 εκκλινατε απ εμου οι πονηρευομενοι και εξεραυνηϲω ταϲ εντολαϲ του θ̅υ̅ μ(ου)
118:117 βοηθηϲον μοι και ϲωθηϲομαι και μελετηϲω εν τοιϲ δικαιωμαϲιν ϲου δια παντοϲ
118:123 οι οφθαλμοι μου εξελιπον ειϲ το ϲωτηριον ϲου και ειϲ το λογιον τηϲ δικαιοϲυνηϲ ϲου
118:125 δουλοϲ ϲου ειμι εγω ϲυνετιϲον με και γνωϲομαι τα μαρτυρια ϲου
118:126 καιροϲ του ποιηϲαι τω κ̅ω̅ διεϲκεδαϲαν τον νομον ϲου
118:128 δια τουτο προϲ παϲαϲ ταϲ εντολαϲ ϲου κατωρθουμην παϲαν οδον αδικον εμιϲηϲα
118:129 θαυμαϲτα τα μαρτυρια ϲου δια τουτο εξηρευνηϲεν αυτα η ψυχη μου
118:130 η δηλωϲειϲ των λογων ϲου φωτιει και ϲυνετιει νηπιουϲ
118:132 επιβλεψον επ εμε και ελεηϲον με κατα το κριμα των αγαπωντων το ονομα ϲου
118:133 τα διαβηματα μου κατευθυνον κατα το λογιον ϲου και μη κατακυριευϲατω μου παϲα ανομια
118:135 το προϲωπον ϲου επιφανον επι τον δουλον ϲου και διδαξον με τα δικαιωματα ϲου
118:137 δικαιοϲ ει κ̅ε̅ και ευθηϲ η κριϲιϲ ϲου
118:138 ενετιλω δικαιοϲυνην τα μαρτυρια ϲου και αληθειαν ϲφοδρα
118:140 πεπυρωμενον το λογιον ϲου ϲφοδρα και ο δουλοϲ ϲου ηγαπηϲεν αυτο
118:143 θλιψειϲ και αναγκη ευροϲαν με αι εντολαι ϲου μελετη μου
118:144 δικαιοϲυνη τα μαρτυρια ϲου ειϲ τον αιωνα ϲυνετιϲον με και ζηϲον με
118:150 προϲηγγιϲαν οι καταδιωκοντεϲ με ανομια απο δε του νομου ϲου εμακρυνθηϲαν
118:151 εγγυϲ ει κ̅ε̅ και παϲαι αι οδοι ϲου αληθια
118:154 κρινον την κριϲιν μου και λυτρωϲαι με δια τον λογον ϲου ζηϲον με
118:159 ϊδε οτι ταϲ εντολαϲ ϲου ηγαπηϲα κ̅ε̅ εν τω ελεει ϲου ζηϲον με
118:160 αρχη των λογων ϲου αληθεια και ειϲ τον αιωνα παντα τα κριματα τηϲ δικαιοϲυνηϲ ϲου
118:161 αρχοντεϲ κατεδιωξαν με δωρεαν και απο των λογων ϲου εδιλιαϲεν η καρδια μου
118:162 αγαλλιαϲομαι εγω επι τα λογια ϲου ωϲ ο ευριϲκων ϲκυλα πολλα
118:164 επτακιϲ τηϲ ημεραϲ ηνεϲα ϲοι επι τα κριματα τηϲ δικαιοϲυνηϲ ϲου
118:165 ειρηνη πολλη τοιϲ αγαπωϲιν τον νομον ϲου και ουκ εϲτιν αυτοιϲ ϲκανδαλον
118:166 προϲεδοκων το ϲωτηριον ϲου κ̅ε̅ και ταϲ εντολαϲ ϲου ηγαπηϲα
118:171 εξηρευξαντο τα χιλη μου ϋμνον οταν διδαξηϲ με τα δικαιωματα ϲου
118:173 γενεϲθω η χειρ ϲου του ϲωϲαι οτι ταϲ εντολαϲ ϲου ηρετιϲαμην
118:174 επεποθα το ϲωτηριον ϲου κ̅ε̅ και ο νομοϲ ϲου μελετη μου εϲτιν
118:175 ζηϲεται η ψυχη μου και αινεϲει ϲε και τα κριματα ϲου βοηθηϲει μοι