Invictissime Imperator, Cæsar Auguste, Domine clementissime. Cum V.C.M. indixerit conventum Imperii Augustæ, ut deliberetur de auxiliis contra Turcam, atrocissimum, hæreditarium atque veterem Christiani nominis ac religionis hostem, quomodo illius scilicet furori et conatibus durabili et perpetuo belli apparatus resisi posit; deinde et de dissensionibus in causa nostræ sanctæ religionis et Christianæ fidei, et ut in hac causa religionis partium opiniones ac sententiæ inter sese in caritate, lenitate et mansuetudine mutua audiantur coram, intelligantur et ponderentur, ut illis, quæ utrinque in Scripturis secus tractata aut intellecta sunt, sepositis et correctis, res illæ ad unam simplicem veritatem et Christianam concordiam componantur et reducantur; ut de cœtero a nobis una, sincera et vera religio colatur et servetur ut, quemadmodum sub uno Christo sumus et militamus: ita in una etiam Ecclesia Christiana, in unitate et concordia vivere possimus; cumque nos infra scripti Elector et Principes, cum aliis, qui nobis conjuncti sunt, perinde ut alii Electores et Principes et Status ad præfata Comitia evocati simus, ut Cæsareo mandato obedienter obsequeremur, mature venimus Augustam; et, quod citra jactantiam dictum volumes, inter primos affuimus. Cum igitur V.C.M. Electoribus, Principibus et aliis Statibus Imperii etiam hic Augustæ sub ipsa initia horum Comitiorum inter cœtera proponi fecerit, quod singuli Status Imperii vigore Cæsarei edicti suam opinionem et sententiam in Germanica et Latina lingua proponere debeant atque offerre; et habita deliberatione proxima feria quarta, rursum responsum est V.C.M. nos proxima feria sexta articulos nostræ Confessionis pro nostra parte oblaturos esse: Ideo V.C.M. voluntati obsequamur, offerimus in hac religionis causa nostrorum Concionatorum et nostram Confessionem, cujusmodi doctrinam ex Scripturis Sanctis et puro verbo Dei hactenus illi in nostris terris, ducatibus, ditionibus et urbibus tradiderint, ac in Ecclesiis tractaverint. Quod si et cœteri Electores, Principes ac Status Imperii, similibus scriptis, Latinis scilicet et Germanicis, juxta prædictam Cæsaream propositionem, suas opiniones in hac causa religionis produxerint: hic nos coram V.C.M. tanquam Domino nostro clementissimo paratos offerimus, nos cum præfatis Principibus et amicis nostris de tollerabilibus modis ac viis amice conferre, ut, quantum honeste fieri potest, conveniamus, et re inter nos partes citra odiosam contentionem pacifice agitata, Deo dante, dissensio dirimatur, et ad unam veram concordem religionem reducatur; sicut omnes sub uno Christo sumus et militamus et unum Christum confiteri debemus, juxta tenorem edicti V.C.M. et omnia ad veritatem Dei perducantur, id quod ardentissimis votis a Deo petimus. Si autem, quod ad cœteros Electores, Principes et Status, ut partem alteram, attinet, hæc tractatio causæ religionis, eo modo, quo V.C.M. agendam et tractandam sapienter duxit, scilicet cum tali mutua præsentatione scriptorum ac sedata collatione inter nos non processerit, nec aliquo fructu facta fuerit: nos quidem testatum clare relinquimus, hic nihil nos, quod ad Christianam concordiam (quæ cum Deo et bona conscientia fieri posit) conciliandam conducere queat, ullo modo detrectare; quemadmodum et V.C.M. deinde et cœteri Electores et Status Imperii et omnes, quicunque sincero religionis amore ac studio tenentur, quicunque hanc causam æquo animo audituri sunt, ex hac nostra et nostrorum Confessione hoc clementer cognoscere et intelligere dignabuntur. Cum etiam V.C.M. Electoribus, Principibus et reliquis Statibus Imperii non una vice, sed sæpe clementer significaverit, et in Comitiis Spirensibus, quæ anno Domini etc. XX VI. habita sunt, ex data et præscripta forma vestræ Cæsareæ instructionis et comissionis recitari et publice prælegi fecerit: Vestram M. in hoc negocio religionis ex causis certis, quæ V.M. nomine allegatæ sunt, non velle quicquam determinare, nec concludere posse, sed apud Pontificem Romanum pro officio V.C.M. diligenter daturam operam de congregando Concilio generali. Quemadmodum idem latius expositum est ante annum in publico proximo conventu, qui Spiræ congregatus fuit. Ubi V.C.M. per Dominum Ferdinandum, Bohemiæ et Ungariæ Regem, amicum et Dominum clementem nostrum, deinde per Oratorem et Comissarios Cæsareos, hæc inter cœtera proponi fecit, quod V.C.M. intellexisset et expendisset Locum Tenentis V.C.M. in Imperio et Præsidentis et Consiliariorum in Regimine et Legatorum ab aliis Statibus, qui Ratisbonæ convenerant, deliberationem de Concilio congregando, et quod judicaret etiam V.C.M. utile esse, ut congregaretur Concilium, et quia causæ, quæ tum tractabantur inter V.C.M. et Romanum Pontificem, vicinæ essent concordiæ et Christianæ reconciliationi, non dubitaret V.C.M. quin Romanum Pontifex adduci posset ad habendum generale Concilium: ideo significabat se V.C.M. operam daturam, ut præfatus Pontifex Maximus una cum V.C.M. tale generale Concilium primo quoque tempore emissis literis publicandum congregare consentiret. In eventum ergo talem, quod in causa religionis dissensiones inter nos et partes amice et in caritate non fuerint compositæ, tunc coram V.C.M. hic in omni obedientia nos offerimus, ex superabundanti comparituros et causam dicturos in tali generali, libero et Christiano Concilio, de quo congregando in omnibus Comitiis Imperialibus, quæ quidem annis Imperii V.C.M. habita sunt, per Electores, Principes et reliquos Status Imperii semper concorditer actum et congruentibus suffragiis conclusum est. Ad cujus etiam generalis Concilii conventum, simul et ad V.C.M. in hac longe maxima et gravissima causa jam ante etiam debito modo et in forma juris provocavimus et appellavimus. Cui appellationi ad V.C.M. simul et Concilium adhuc adheremus, neque eam per hunc vel alium tractatum (nisi causa inter nos et partes juxta tenorem Cæsareæ proximæ citationis amice in caritate composita, sedata, et ad Christianam concordiam reducta fuerit) deserere intendimus aut possumus; de quo hic etiam solenniter et publice protestamur.
Augsburg Confession (1530), Latin text (Invariata) · Præfatio ad Cæsarem Carolum V.
Text display
Font size: 19px
Go to a reference
Same place in another edition
Anchor: CA1530.pr
Tap a number or a passage to select it.
Source and terms: Augsburg Confession (1530), Latin text (Invariata) · public domain · The Augsburg Confession, Latin text (Invariata). In: Philip Schaff, The Creeds of Christendom, vol. 3 (Harper 1877; 4th ed. rev. D. S. Schaff 1919). Digital text: Christian Classics Ethereal Library ThML edition (ccel.org/ccel/schaff/creeds3, Rights: Public Domain). · terms
Bookmarks, notes and the reading position are stored only in this browser.