οψε δε σαββατων τη επιφωσκουση εις μιαν σαββατων ηλθεν μαρια η μαγδαληνη και η αλλη μαρια θεωρουσαι τον ταφον ·
και ιδου σισμος εγενετο μεγας αγγελος γαρ κυ κατεβη εξ ουρανου και προσελθων απεκυλισεν τον λιθον απο της θυρας και εκαθητο επανω αυτου
ην δε η ιδεα αυτου ως αστραπη και το ενδυμα αυτου λευκον ωσει χιων
απο δε του φοβου αυτου εσεισθησαν οι τηρουντες και εγενοντο ως νεκροι
αποκριθεις ο αγγελος ειπεν ταις γυναιξιν μη φοβεισθαι υμεις οιδα γαρ οτι ιν τον εσταυρωμενον ζητιται
ουκ εστιν ωδε ηγερθη γαρ καθως ειπεν δευτε ειδεται τον τοπον οπου εκειτο ο κς
και ταχυ πορευθεισαι ειπατε τοις μαθηταις αυτου οτι ηγερθη απο των νεκρων και ιδου προαγει υμας εις την γαλιλαιαν εκει αυτον οψεσθαι ιδου ειπον υμιν ·
και εξελθουσαι ταχυ απο του μνημιου μετα φοβου και χαρας μεγαλης εδραμον απαγγειλαι τοις μαθηταις αυτου
και ιδου ο ις απηντησεν αυταις λεγων χαιρεται αι δε προσελθουσαι εκρατησαν αυτου τους ποδας και προσεκυνησαν αυτω
τοτε λεγει αυταις ο ις μη φοβεισθαι υπαγεται απαγγειλατε τοις αδελφοις μου ινα απελθωσιν εις την γαλιλαιαν και εκει με οψονται ·
πορευομενων δε αυτων ιδου τινες της κουστωδιας ελθοντες εις την πολιν απηγγειλον τοις αρχιερευσιν απαντα τα γενομενα
και συναχθεντες μετα των πρεσβυτερων συνβουλιον̣ τε λαβοντες αργυρια ικανα εδωκαν τοις στρατιωταις
λεγοντες ειπατε οτι οι μαθηται αυτου νυκτος ελθοντες εκλεψαν αυτον ημων κοιμωμενων ·
και εαν ακουσθη τουτο επι του ηγεμονος ημεις πισομεν αυτον και υμας αμεριμνους ποιησωμεν ·
οι δε λαβοντες αργυρια εποιησαν ως εδιδαχθησαν και διεφημισθη ο λογος ουτος παρα ιουδαιοις μεχρις της σημερον
οι δε ενδεκα μαθηται επορευθησαν εις την γαλιλαιαν εις το ορος ου εταξατο αυτοις ο ις ·
και ιδοντες αυτον προσεκυνησαν αυτω οι δε εδιστασαν
και προσελθων ο ις ελαλησεν αυτοις λεγων εδοθη μοι πασα εξουσια εν ουρανω και επι γης
πορευθεντες ουν μαθητευσατε παντα τα εθνη βαπτιζοντες αυτους εις το ονομα του πρς και του υιου και του αγιου πνς
διδασκοντες αυτους τηρειν παντα οσα ενετειλαμην υμιν και ιδου εγω μεθ υμων ειμει πασας τας ημερας εως της συντελειας του αιωνος ·