Перейти к содержанию

Matt · 26

Вид текста

Размер шрифта: 19px

Перейти к месту
То же место в другом издании

Опорное место: Matt.26.1

Сравнить рядом

Нажмите на номер или текст фрагмента, чтобы выбрать его.

και εγενετο οτε ετελεσεν ο ις παντας τους λογους τους ειπεν τοις μαθηταις αυτου ·
οιδατε οτι μεθ ημερας δυο το πασχα γεινεται και ο υιος του ανου παραδιδοτε εις το σταυρωθηναι ·
τοτε συνηχθησαν οι αρχιερεις και οι φαρισαιοι και οι πρεσβυτεροι του λαου εις την αυλην του αρχιερεως του λεγομενου καιαφα ·
και συνεβουλευσαντο ινα τον ιν δολω κρατησωσιν και αποκτινωσιν
ελεγον δε μη εν τη εορτη ινα μη θορυβος γενηται εν τω λαω
του δε ιυ γενομενου εν βηθανια εν οικεια σιμωνος του λεπρου
προσηλθεν αυτω γυνη αλαβαστρον μυρου εχουσα βαρυτιμου και κατεχεεν επι την κεφαλην αυτου ανακειμενου
ιδοντες δε οι μαθηται αυτου ηγανακτησαν λεγοντες εις τι η απωλια αυτη
εδυνατο γαρ τουτο πραθηναι πολλου και δοθηναι τοις πτωχοις
γνους δε ο ις ειπεν αυτοις τι κοπους παρεχεται τη γυναικει εργον γαρ καλον ηργασατο εις εμε
παντοτε γαρ τους πτωχους εχεται μεθ εαυτων εμε δε ου παντοτε εχεται
βαλλουσα γαρ αυτη το μυρον τουτο επι του σωματος μου προς το ενταφιασαι με εποιησεν
αμην λεγω υμιν οπου εαν κηρυχθη το ευαγγελιον τουτο εν ολω τω κοσμω λαληθησεται και ο εποιησεν αυτη εις μνημοσυνον αυτης
τοτε πορευθεις εις των δεκα δυο ο λεγομενος ιουδας ισκαριωτης προς τους αρχιερεις
ειπεν τι θελεται μοι δουναι και εγω υμιν παραδω αυτον οι δε εστησαν αυτω τριακοντα αργυρια
και απο τοτε εζητι ευκαιριαν ινα αυτον παραδω
τη δε πρωτη των αζυμων προσηλθον οι μαθηται λεγοντες τω ιυ που θελις απελθοντες ετοιμασωμεν σοι φαγειν το πασχα
ο δε ειπεν υπαγεται εις την πολιν προς τον δινα και ειπατε αυτω ο διδασκαλος λεγει ο καιρος μου εγγυς εστιν προς σε ποιω τα πασχα μετα των μαθητων μου
εποιησαν ουν οι μαθηται ως συνεταξεν αυτοις ο ις και ητοιμασαν το πασχα
οψειας δε γενομενης ανεκειτο μετα των δωδεκα μαθητων
και εσθιοντων αυτων ειπεν αμην λεγω υμιν οτι εις εξ υμων παραδωσει με
και λυπουμενοι σφοδρα ηρξαντο λεγειν αυτω εκαστος αυτων μητι εγω ειμει κε
ο δε αποκριθεις ειπεν ο εμβαψας μετ εμου εν τω τρυβλιω την χειρα εκεινος με παραδωσει ·
ο μεν υιος του ανου υπαγει καθως γεγραπται περι αυτου ουαι δε τω ανω εκεινω δι ου ο υιος του ανου παραδιδοτε · καλον ην αυτω ει ουκ εγεννηθη ο ανθρωπος εκεινος ·
αποκριθεις δε ιουδας ο παραδιδους αυτον ειπεν μητι εγω ειμει ραββει λεγει αυτω συ ειπας
εσθιοντων δε αυτων λαβων ο ις τον αρτον ευχαριστησας εκλασεν και εδιδου τοις μαθηταις και ειπεν · λαβετε φαγετε τουτο εστιν το σωμα μου
και λαβων ποτηριον και ευχαριστησας εδωκεν αυτοις λεγων πιεται εξ αυτου παντες
τουτο γαρ εστιν το αιμα μου το της καινης διαθηκης το περι πολλων εκχυνομενον εις αφεσιν αμαρτιων
λεγω δε υμιν οτι ου μη πιω απ αρτι εκ τουτου του γενηματος της αμπελου εως της ημερας εκεινης οταν αυτο πινω μεθ υμων καινον εν τη βασιλεια του πρς μου
και υμνησαντες εξηλθον εις το ορος των ελεων
τοτε λεγει αυτοις ο ις παντες υμεις σκανδαλισθησεσθαι εν εμοι εν τη νυκτι ταυτη · γεγραπται γαρ παταξω τον ποιμενα και διασκορπισθησεται τα προβατα της ποιμνης
μετα δε το εγερθηναι με προαξω υμας εις την γαλιλαιαν
αποκριθεις δε ο πετρος ειπεν αυτω ει και παντες σκανδαλισθησονται εν σοι εγω ουδεποτε σκανδαλισθησομαι ·
εφη αυτω ο ις αμην λεγω σοι · οτι εν ταυτη τη νυκτι πριν αλεκτορα φωνησαι τρις απαρνηση με ·
λεγει αυτω ο πετρος καν δεη με συν σοι αποθανειν ου μη σε απαρνησομε · ομοιως δε και παντες οι μαθηται ειπον
τοτε ερχεται ο ις μετ αυτων εις χωριον λεγομενον γεδσημανι και λεγει τοις μαθηταις αυτου καθεισατε αυτου εως αν απελθων προσευξωμαι εκει
και παραλαβων τον πετρον και τους δυο υιους ζεβαιδεου ηρξατο λυπισθαι και αδημονειν
τοτε λεγει αυτοις περιλυπος εστιν η ψυχη μου εως θανατου μεινατε ωδε και γρηγορειτε μετ εμου
και προσελθων μικρον επεσεν επι προσωπον αυτου προσευχομενος και λεγων πατερ μου ει δυνατον εστιν παρελθετω απ εμου το ποτηριον τουτο πλην ουχ ως εγω θελω αλλ ως συ
και ερχετε προς τους μαθητας και ευρισκει αυτους καθευδοντας και λεγει τω πετρω ουτως ουκ ισχυσατε μιαν ωραν γρηγορησαι μετ εμου
γρηγοριτε και προσευχεσθαι ινα μη εισελθητε εις πειρασμον · το μεν πνα προθυμον η δε σαρξ ασθενης ·
παλιν εκ δευτερου απελθων προσηυξατο λεγων πατερ μου ει ου δυναται τουτο παρελθειν απ εμου εαν μη αυτο πιω γενηθητω το θελημα σου
και ελθων ευρεν αυτους παλιν καθευδοντας ησαν γαρ αυτων οι οφθαλμοι βεβαρημενοι
και αφεις αυτους απελθων προσηυξατο παλιν εκ τριτου τον αυτον λογον ειπων
τοτε ερχεται προς τους μαθητας αυτου και λεγει αυτοις καθευδεται λοιπον και αναπαυεσθαι ιδου ηγγικεν η ωρα και ο υιος του ανου παραδιδοτε εις χειρας αμαρτωλων
εγειρεσθαι αγωμεν ιδου ηγγεικεν ο παραδιδους με
και ετι αυτου λαλουντος ιδου ιουδας εις των δωδεκα ηλθεν και μετ αυτου οχλος πολυς μετα μαχερων και ξυλων απο των αρχιερεων και πρεσβυτερων του λαου
ο δε παραδιδους αυτον εδωκεν αυτοις σημιον λεγων ον εαν φιλησω αυτος εστιν κρατησατε αυτον
και ευθεως προσηλθεν τω ιυ και ειπεν χαιρε ραββει και κατεφιλησεν αυτον
ο δε ις ειπεν αυτω ετερε εφ ο παρει τοτε προσελθοντες επεβαλον τας χειρας επι τον ιν και εκρατησαν αυτον
και ιδου εις των μετα ιυ εκτεινας την χειρα απεσπασεν την μαχαιραν αυτου και παταξας τον δουλον του αρχιερεως αφιλεν αυτου το ωτιον
τοτε λεγει αυτοις ο ις αποστρεψον σου την μαχαιραν εις τον τοπον αυτης παντες γαρ οι λαβοντες μαχαιραν εν μαχαιρα αποθανουνται
η δοκεις οτι ου δυναμαι αρτι παρακαλεσαι τον πρα μου και παραστησι μοι πλιους η δωδεκα λεγεωνας αγγελων
πως ουν πληρωθωσιν αι γραφαι οτι ουτως δει γενεσθαι
εν εκεινη τη ωρα ειπεν ο ις τοις οχλοις ως επι ληστην εξηλθατε μετα μαχαιρων και ξυλων συλλαβειν με καθ ημεραν προς υμας εκαθεζομην διδασκων εν τω ιερω και ουκ εκρατησατε με
τουτο δε ολον γεγονεν ινα πληρωθωσιν αι γραφαι των προφητων τοτε οι μαθητε παντες αφεντες αυτον εφυγον
οι δε κρατησαντες τον ιν απηγαγον προς καιαφαν τον αρχιερεα οπου οι γραμματεις και οι πρεσβυτεροι συνηχθησαν
ο δε πετρος ηκολουθει αυτω απο μακροθεν εως της αυλης του αρχιερεως και εισελθων εσω εκαθητο μετα των υπηρετων ιδειν το τελος
οι δε αρχιερεις και οι πρεσβυτεροι και το συνεδριον ολον εζητουν ψευδομαρτυριαν κατα του ιυ οπως θανατωσουσιν αυτον ·
και ουχ ευρον και πολλων ψευδομαρτυρων προσελθοντων ουχ ευρον · υστερον δε προσελθοντες δυο τινες ψευδομαρτυρες
ειπον ουτος εφη δυναμαι καταλυσαι τον ναον του θυ και δια τριων ημερων οικοδομησαι αυτον
και αναστας ο αρχιερευς ειπεν αυτω ουδεν αποκρινη τι ουτοι σου καταμαρτυρουσιν ·
ο δε ις εσιωπα και αποκριθεις ο αρχιερευς ειπεν αυτω εξορκιζω σε κατα του θυ του ζωντος ινα ημιν ειπης ει συ ει ο χς ο υιος του θυ του ζωντος
λεγει αυτω ο ις συ ειπας · πλην λεγω υμιν απ αρτι οψεσθαι τον υιον του ανου καθημενον εκ δεξιων της δυναμεως και ερχομενον επι των νεφελων του ουρανου
τοτε ο αρχιερευς διερηξεν τα ιματια αυτου λεγων οτι εβλασφημησεν · τι ετι χριαν εχομεν μαρτυρων ειδε νυν ηκουσατε την βλασφημιαν αυτου
τι υμιν δοκει · οι δε αποκριθεντες ειπον ενοχος θανατου εστιν ·
τοτε ενεπτυσαν εις το προσωπον αυτου και εκολαφισαν αυτον οι δε εριπισαν
λεγοντες προφητευσον ημιν χε τις εστιν ο πεσας σε
ο δε πετρος εξω εκαθητο εν τη αυλη · και προσηλθεν αυτω μια παιδισκη λεγουσα και συ ησθα μετα ιυ του γαλιλαιου ·
ο δε ηρνησατο εμπροσθεν αυτων παντων λεγων ουκ οιδα τι λεγεις ·
εξελθοντα δε αυτον εις τον πυλωνα ιδεν αυτον αλλη και λεγει τοις εκει και ουτος ην μετα ιυ του ναζωραιου
και παλιν ηρνησατο μετα ρορκου οτι ουκ οιδα τον ανθρωπον
μετα μικρον δε προσελθοντες οι εστωτες ειπον τω πετρω αληθως και συ εξ αυτων ει και γαρ η λαλια σου δηλον σε ποιει ·
τοτε ηρξατο καταθεματιζειν και ομνυειν οτι ουκ οιδα τον ανον και ευθεως αλεκτωρ εφωνησεν
και εμνησθη ο πετρος του ρηματος του ιυ ειρηκοτος αυτω οτι πριν αλεκτορα φωνησε τρις απαρνηση με και εξελθων εξω εκλαυσεν πικρως

Источник и условия: Кодекс Вашингтона (W, 032): транскрипция INTF NT.VMR · CC BY 4.0 · INTF NT.VMR transcription of Codex Washingtonianus (W, 032) (docID 20032), Institut für Neutestamentliche Textforschung, Münster; Creative Commons Attribution 4.0 Unported License (https://creativecommons.org/licenses/by/4.0/); 2026 Institut für Neutestamentliche Textforschung. · условия · источник

Закладки, заметки и место чтения хранятся только в этом браузере.