και μεθ ημερας εξ παραλαμβανει ο ις τον πετρον και ιακωβον · και ιωαννην τον αδελφον αυτου · και αναφερει αυτους εις ορος υψηλον κατ ιδιαν
και μετεμορφωθη εμπροσθεν αυτων και ελαμψεν το προσωπον αυτου ως ο ηλιος τα δε ιματια αυτου εγενετο λευκα ως το φως ·
και ιδου ωφθησαν αυτοις μωυσης και ηλιας συνλαλουντες μετ αυτου ·
αποκριθεις δε πετρος ειπεν τω ιυ κε καλον εστιν ημας ωδε ειναι θελεις ποιησωμεν ωδε τρις σκηνας σοι μιαν και ηλια μιαν και μωυσι μιαν
ετι αυτου λαλουντος ιδου νεφελη φωτινη επεσκιασεν αυτους · και ιδου φωνη εκ της νεφελης λεγουσα ουτος εστιν ο υιος μου ο αγαπητος εν ω ηυδοκησα αυτου ακουεται
και ακουσαντες οι μαθηται επεσαν επι προσωπον αυτων και εφοβηθησαν σφοδρα
και προσελθων ο ις ηψατο αυτων και ειπεν εγερθηται και μη φοβεισθαι
επαραντες δε τους οφθαλμους ουδενα ειδον ει μη ιν μονον
και καταβενοντων εκ του ορους ενετιλατο αυτοις ο ις λεγων μηδενι ειπηται το οραμα εως ου ο υιος του ανου αναστη εκ νεκρων ·
και επηρωτησαν αυτον οι μαθηται λεγοντες · τι ουν οι γραμματις λεγουσιν οτι ηλιαν δει ελθειν πρωτον ·
ο δε αποκριθεις ειπεν ηλιας μεν ερχεται και αποκαταστησει παντα
λεγω δε υμιν οτι ηλιας ηδη ηλθεν και ουκ επεγνωσαν αυτον αλλα εποιησαν αυτω οσα ηθελησαν · ουτως και ο υιος του ανου μελλει πασχειν υπ αυτων ·
τοτε συνηκαν οι μαθηται οτι περι ιωαννου του βαπτιστου ειπεν αυτοις ·
και ελθοντων αυτων προς τον οχλον προσηλθεν αυτω ανος γονυπετων αυτον
και λεγων κε ελεησον μου τον υιον οτι σεληνιαζεται και κακως πασχει πολλακις γαρ πιπτει εις το πυρ και εις το υδωρ
και προσηνεγκα αυτον τοις μαθηταις σου και ουκ ηδυνηθησαν αυτον θεραπευσαι
αποκριθεις δε ο ις ειπεν · ω γενεα απιστος και διεστραμμενη εως ποτε εσομαι μεθ υμων · εως ποτε ανεξομαι υμων φερεται μοι αυτον ωδε ·
και επετιμησεν αυτω ο ις και εξηλθεν απ αυτου το δαιμονιον και εθεραπευθη ο παις απο της ωρας εκεινης
τοτε προσελθοντες οι μαθηται τω ιυ κατ ιδιαν ειπον · δια τι ημεις ουκ ηδυνηθημεν εκβαλειν αυτο ·
ο δε ις ειπεν αυτοις δια την απιστιαν υμων αμην γαρ λεγω υμιν εαν εχηται πιστιν ως κοκκον σιναπεως ερειται τω ορι τουτω μεταβηθει εντευθεν εκει και μεταβησεται και ουδεν αδυνατησει υμιν ·
τουτο δε το γενος ουκ εκπορευεται ει μη εν προσευχη και νηστια ·
αναστρεφομενων δε αυτων εν τη γαλιλαια ειπεν αυτοις ο ις μελλει ο υιος του ανου παραδιδοσθαι εις χειρας ανων
και αποκτενουσιν αυτον και τη τριτη ημερα εγερθησεται και ελυπηθησαν σφοδρα ·
ελθοντων δε αυτων εις καφαρναουμ προσηλθον οι το διδραγμα λαμβανοντες τω πετρω και ειπον ο διδασκαλος υμων ουτε το διδραγμα
λεγει ναι και οτε εισηλθεν ο ις εις την οικειαν προεφθασεν αυτον ο ις λεγων τι σοι δοκει σιμων οι βασιλεις της γης απο τινων λαμβανουσιν τελη η κηνσον απο των υιων αυτων η απο των αλλοτριων
Notes in the source · 1
- correction (not in the text): corrector (1)
λεγει αυτω ο πετρος απο των αλλοτριων εφη αυτω ο ις αρα γε ελευθεροι εισιν οι υιοι
ινα δε μη σκανδαλισωμεν αυτους πορευθεις εις θαλασσαν βαλε αγκιστρον και τον αναβαινοντα πρωτον ιχθυν αρον και ανοιξας το στομα αυτου ευρησεις στατηρα εκεινον λαβων δος αυτοις αντι εμου και σου ·