εν δε τη ημερα εκεινη εξελθων ο ις απο της οικειας εκαθητο παρα την θαλασσαν ·
και συνηχθησαν προς αυτον οχλοι πολλοι ωστε αυτον εις πλοιον ενβαντα καθησθαι και πας ο οχλος επι τον εγειαλον ιστηκει
και ελαλησεν αυτοις πολλα εν παραβολαις λεγων · ιδου εξηλθεν ο σπειρων του σπειραι
και εν τω σπιρειν αυτον α μεν επεσεν παρα την οδον και ηλθεν τα πετεινα και κατεφαγεν αυτα
αλλα δε επεσεν επι τα πετρωδη οπου ουκ ειχεν γην πολλην και ευθεως εξανετιλεν δια το μη εχειν βαθος γης
ηλιου δε ανατιλαντος εκαυματισθη και δια το μη εχειν ριζαν εξηρανθη
αλλα δε επεσεν επι τας ακανθας και ανεβησαν αι ακανθαι και απεπνιξαν αυτα
αλλα δε επεσαν επι την γην την καλην και εδιδου καρπον ο μεν εκατον ο δε εξηκοντα ο δε τριακοντα ·
ο εχων ωτα ακουειν ακουετω ·
και προσελθοντες οι μαθηται ειπον αυτω δια τι εν παραβολαις λαλεις αυτοις
ο δε αποκριθεις ειπεν αυτοις οτι υμιν δεδοται γνωναι τα μυστηρια της βασιλειας των ουρανων εκεινοις δε ου δεδοται ·
οστις γαρ εχει δοθησεται αυτω και περισσευθησεται · οστις δε ουκ εχει και ο εχει αρθησεται απ αυτου ·
δια τουτο εν παραβολαις αυτοις λαλω οτι βλεποντες ου βλεπουσιν · και ακουοντες ουκ ακουουσιν ουδε συνιουσιν ·
και αναπληρουται αυτοις η προφητια ησαιου η λεγουσα ακοη ακουσητε και ου μη συνητε και βλεποντες βλεψηται και ου μη ιδητε
επαχυνθη γαρ η καρδια του λαου τουτου και τοις ωσιν βαρεως ηκουσαν και τους οφθαλμους αυτων εκαμμυσαν μηποτε ιδωσιν τοις οφθαλμοις και τοις ωσιν ακουσωσιν και τη καρδια συνωσιν και επιστρεψουσιν και ιασομαι αυτους
υμων δε μακαριοι οι οφθαλμοι οτι βλεπουσιν και τα ωτα υμων οτι ακουει ·
αμην γαρ λεγω υμιν οτι πολλοι προφηται και δικαιοι επεθυμησαν ειδειν α βλεπεται και ουκ ειδον και ακουσαι α ακουεται και ουκ ηκουσαν
υμεις ουν ακουσαται την παραβολην του σπειραντος
παντος ακουοντος τον λογον της βασιλειας και μη συνιεντος ερχεται ο πονηρος και αρπαζει το σπειρομενον εν τη καρδια αυτου ουτος εστιν ο παρα την οδον σπαρις
ο δε επι τα πετρωδη σπαρεις ουτος εστιν ο τον λογον μου ακουων και ευθυς και μετα χαρας λαμβανων αυτον
ουκ εχει δε ριζαν εν εαυτω αλλα προσκαιρος εστιν γενομενης δε θλιψεως η διωγμου δια τον λογον ευθυς σκανδαλιζεται
ο δε εις τας ακανθας σπαρεις ουτος εστιν ο τον λογον μου ακουων και η μεριμνα του αιωνος τουτου και η απατη του πλουτου συνπνιγει τον λογον και ακαρπος γεινεται
ο δε επι την γην την καλην σπαρεις ουτος εστιν ο τον λογον μου ακουων και συνιων ος δη καρποφορι και ποιει · ο μεν εκατον ο δε εξηκοντα ο δε τριακοντα ·
αλλην παραβολην παρεθηκεν αυτοις λεγων ομοιωθη η βασιλεια των ουρανων ανθρωπω σπειραντι καλον σπερμα εν τω αγρω αυτου
εν δε τω καθευδειν τους ανους ηλθεν αυτου ο εχθρος και εσπειρεν ζιζανια ανα μεσον του σιτου και απηλθεν
οτε δε εβλαστησεν ο χορτος και καρπον εποιησεν τοτε εφανη τα ζιζανια ·
προσελθοντες δε οι δουλοι του οικοδεσποτου ειπον αυτω κε ουχι καλον σπερμα εσπειρες εν τω σω αγρω ποθεν ουν εχει ζιζανια ·
ο δε εφη αυτοις εχθρος ανος τουτο εποιησεν οι δε δουλοι ειπον αυτω θελεις ουν απελθοντες συνλεξωμεν αυτα
ο δε εφη ου · μηποτε συλλεγοντες τα ζιζανια εκριζωσηται αμα αυτοις τον σιτον
αφετε συναυξανεσθαι αμφοτερα μεχρις του θερισμου και εν καιρω του θερισμου ερω τοις θερισταις συλλεξατε πρωτον τα ζιζανια και δησατε αυτα εις δεσμας προς το κατακαυσαι αυτα τον δε σιτον συναγαγεται εις την αποθηκην μου
αλλην παραβολην παρεθηκεν αυτοις λεγων ομοια εστιν η βασιλεια των ουρανων κοκκω σιναπεως ον λαβων ανθρωπος εσπειρεν εν τω αγρω αυτου
ο μεικροτερον μεν εστιν παντων των σπερματων οταν δε αυξηθη μιζον των λαχανων εστιν και γεινεται δενδρον ωστε ελθειν τα πετινα του ουρανου και κατασκηνουν εν τοις κλαδοις αυτου
αλλην παραβολην ελαλησεν αυτοις ομοια εστιν η βασιλεια των ουρανων ζυμη ην λαβουσα γυνη ενεκρυψεν εις αλευρου σατα τρια εως ου εζυμωθ̣η̣ ολον
ταυτα παντα ελαλησεν ο ις εν παραβολαις τοις οχλοις και χωρις παραβολης ουδεν ελαλι αυτοις
οπως πληρωθη το ρηθεν δια του προφητου λεγοντος ανοιξω εν παραβολαις το στομα μου ερευξομαι κεκρυμμενα απο καταβολης κοσμου
τοτε αφεις τους οχλους ηλθεν εις την οικειαν ο ις και προσηλθον αυτω οι μαθηται αυτου λεγοντες φρασον ημιν την παραβολην των ζιζανιων του αγρου
ο δε αποκριθεις ειπεν αυτοις ο σπιρων το καλον σπερμα εστιν ο υιος του ανθρωπου
ο δε αγρος εστιν ο κοσμος το δε καλον σπερμα ουτοι εισιν οι υιοι της βασιλειας τα δε ζιζανια εισιν οι υιοι του πονηρου
ο δε εχθρος ο σπειρας αυτα εστιν ο διαβολος ο δε θερισμος συντελεια του αιωνος εστιν οι δε θερισται αγγελοι εισιν
ωσπερ ουν συλλεγεται τα ζιζανια και πυρι καιεται ουτως εσται εν τη συντελεια του αιωνος τουτου
και αποστελει ο υιος του ανθρωπου τους αγγελους αυτου και συλλεξουσιν εκ της βασιλειας αυτου παντα τα σκανδαλα και τους ποιουντας την ανομιαν
και βαλουσιν αυτους εις την καμινον του πυρος εκει εσται ο κλαυθμος και ο βρυγμος των οδοντων
τοτε οι δικαιοι εκλαμψουσιν ως ο ηλιος εν τη βασιλεια του πρς αυτων ο εχων ωτα ακουειν ακουετω
παλιν ομοια εστιν η βασιλεια των ουρανων θησαυρω κεκρυμμενω εν τω αγρω ον ευρων ανθρωπος εκρυψεν και απο της χαρας αυτου υπαγει και παντα οσα εχει πωλει και αγοραζει τον αγρον εκεινον
παλιν ομοια εστιν η βασιλεια των ουρανων ανω εμπορω ζητουντι καλους μαργαρειτας
ος ευρων ενα πολυτιμιον μαργαριτην απελθων πεπρακεν παντα οσα ειχεν και ηγορασεν αυτον
παλιν ομοια εστιν η βασιλεια των ουρανων σαγηνη βληθειση εις την θαλασσαν και εκ παντος γενους συναγαγουση
ην οτε επληρωθη αναβιβασαντες επι τον εγιαλον και καθεισαντες συνελεξαν τα καλα εις αγγια τα δε σαπρα εξω εβαλον
ουτως εσται εν τη συντελια του αιωνος εξελευσονται οι αγγελοι και αφοριουσιν τους πονηρους εκ μεσου των δικαιων
και βαλουσιν αυτους εις την καμινον του πυρος εκει εσται ο κλαθμος και ο βρυγμος των οδοντων ·
λεγει αυτοις ο ις συνηκατε ταυτα παντα λεγουσιν αυτω ναι κε
ο δε ειπεν αυτοις δια τουτο πας γραμματευς μαθητευθεις τη βασιλεια των ουρανων ομοιος εστιν ανθρωπω οικοδεσποτη οστις εκβαλει εκ του θησαυρου αυτου καινα και παλαια
και εγενετο οτε ετελεσεν ο ις τας παραβολας ταυτας μετηρεν εκειθεν ·
και ελθων εις την πατριδα αυτου εδιδασκεν αυτους εν τη συναγωγη αυτων · ωστε εκπλησσεσθαι αυτους και λεγειν ποθεν τουτω ταυτα και τις η σοφια αυτη και αι δυναμεις
ουχ ουτος εστιν ο του τεκτονος υιος ουχ η μηρ αυτου λεγεται μαριαμ και οι αδελφοι αυτου ιακωβος και ιωσης και σιμων και ιουδας
και αι αδελφαι αυτου ουχι πασαι προς ημας εισιν ποθεν ουν τουτω παντα ταυτα
και εσκανδαλιζοντο επ αυτω ο δε ις ειπεν αυτοις ουκ εστιν προφητης ατιμος ει μη εν τη πατριδι αυτου και εν τη οικεια αυτου
και ουκ εποιησεν εκει δυναμεις πολλας δια την απιστιαν αυτων