Перейти к содержанию

Luke · 8

Вид текста

Размер шрифта: 19px

Перейти к месту
То же место в другом издании

Опорное место: Luke.8.1

Сравнить рядом

Нажмите на номер или текст фрагмента, чтобы выбрать его.

και εγενετο εν τω καθεξης και αυτος διωδευεν κατα πολιν και κωμην κηρυσσων και ευαγγελιζομενος την βασιλειαν του θυ και οι δεκαδυο συν αυτω
και γυναικες τινες αι ησαν τεθεραπευμεναι απο πνευματων πονηρων και ασθενιων · μαρια η καλουμενη μαγδαληνη αφ ης ζ δαιμονια εξεληλυθει
και ιωαννα γυνη χουζα επιτροπου ηρωδου · και σουσαννα και ετεραι πολλαι · αιτινες διηκονουν αυτοις εκ των υπαρχοντων αυταις
συνιοντος δε οχλου πολλου και των κατα πολιν εισπορευομενων προς αυτον ειπεν δια παραβολης ·
εξηλθεν ο σπειρων σπειραι τον σπορον αυτου και εν τω σπιρειν αυτον α μεν επεσεν παρα την οδον και κατεπατηθη και τα πετινα κατεφαγεν αυτο
και ετερον επεσεν επι την πετραν και φυεν εξηρανθη δια το μη εχειν ικμαδα
και ετερον επεσεν εν μεσω των ακανθων και συνφυεισαι αι ακανθαι απεπνιξαν αυτο ·
και ετερον επεσεν επι την γην την αγαθην και φυεν εποιησεν καρπον εκατονταπλασιονα · ταυτα λεγων εφωνι ο εχων ωτα ακουειν ακουετω ·
επηρωτων δε αυτον οι μαθηται τις αυτη ειη η παραβολη ·
ο δε ειπεν υμιν δεδοτε γνωναι τα μυστηρια του θυ τοις δε λοιποις εν παραβολαις ινα βλεποντες μη ιδωσιν και ακουοντες μη συνωσιν
Примечания источника · 1
  • correction (not in the text): corrector (1)
εστιν δε αυτη η παραβολη ο σπορος εστιν ο λογος του θυ ·
οι δε παρα την οδον εισιν οι ακουοντες ειτα ερχεται ο διαβολος και ερει τον λογον απο της καρδιας αυτων ινα μη πιστευσαντες σωθωσιν
οι δε επι της πετρας οι οταν ακουσωσιν μετα χαρας δεχονται τον λογον και ουτοι ριζαν ουκ εχουσιν οι προς καιρον πιστευουσιν και εν καιρω πιρασμου αφιστανται ·
το δε εις τας ακανθας πεσον ουτοι εισιν οι ακουσαντες και υπο μεριμνων · και πλουτου και ηδονων του βιου πορευομενοι συνπνιγονται και ου τελεσφορουσιν
το δε εν τη καλη γη ουτοι εισιν οιτινες εν καρδια καλη και αγαθη ακουσαντες τον λογον κατεχουσιν και καρποφορουσιν εν υπομονη
ουδεις δε λυχνον αψας καλυπτει αυτον σκευει η υποκατω κλεινης τιθησιν αλλ επι λυχνιας επιτιθησιν ινα οι εισπορευομενοι βλεπωσιν το φως ·
ου εστιν κρυπτον ο ου φανερον γενησεται ουδε αποκρυφον ο ου γνωσθησεται και εις φανερον ελθη
βλεπεται ουν πως ακουεται ος γαρ εχη δοθησεται αυτω και ος εαν μη εχη και ο δοκει εχειν αρθησεται απ αυτου
παρεγενοντο δε προς αυτον η μητηρ και οι αδελφοι αυτου και ουκ ηδυναντο συντυχειν αυτω δια τον οχλον
και απηγγελθη αυτω · η μητηρ σου και οι αδελφοι σου εστηκασιν εξω ιδειν σε θελοντες ·
ο δε αποκριθεις ειπεν προς αυτους μητηρ μου και αδελφοι μου ουτοι εισιν οι τον λογον του θυ ακουοντες και ποιουντες ·
εγενετο δε εν μια των ημερων και αυτος ενεβη εις το πλοιον και οι μαθηται αυτου · και ειπεν προς αυτους διελθωμεν εις το περαν της λιμνης και ανηχθησαν
πλεοντων δε αυτων αφυπνωσεν και κατεβη λελαψ ανεμου εις την λιμνην και συνεπληρουντο και εκινδυνευον
προσελθοντες δε διηγειραν αυτον λεγοντες επιστατα απολλυμεθα · ο δε εγερθεις επετιμησεν τω ανεμω και τω κλυδωνι του υδατος και επαυσατο και εγενετο γαληνη
ειπεν δε αυτοις που η πιστις υμων φοβηθεντες δε εθαυμασαν λεγοντες προς αλληλους τις αρα ουτος εστιν οτι και τοις ανεμοις επιτασσει και τω υδατι και υπακουουσιν αυτω ·
και κατεπλευσεν εις την χωραν των γαδαρηνων ητις εστιν αντιπερα της γαλειλαιας
εξελθοντι δε αυτω επι την γην υπηντησεν ανηρ τις εκ της πολεως ος ειχεν δαιμονια εκ χρονων ικανων και ιματιον ουκ ενεδιδυσκετο και εν οικεια ουκ εμενεν αλλ εν τοις μνημασιν ·
ιδων δε τον ιν ανακραξας προσεπεσεν αυτω και φωνη μεγαλη ειπεν αυτω · τι εμοι και σοι ιυ υιε του θυ του υψιστου δεομαι σου μη με βασανισης ·
παρηγγελλεν γαρ τω πνι τω ακαθαρτω εξελθειν απο του ανου · πολλοις γαρ χρονοις συνηρπακει αυτον και εδεσμιτο αλυσεσιν και πεδες φυλασσομενος και διαρρησσων τα δεσμα ηλαυνετο υπο του δαιμονος εις τας ερημους
επηρωτησεν δε αυτον ο ις λεγων τι σοι εστιν ονομα · ο δε ειπεν λεγεων οτι δαιμονια πολλα εισηλθεν εις αυτον
ινα μη επιταξη αυτοις εις την αβυσσον απελθειν ·
ην δε αγελη χοιρων ικανων βοσκομενων εν τω ορι τουτω · και παρεκαλουν αυτον ινα επιτρεψη αυτοις εις εκεινους εισελθειν · και επετρεψεν αυτοις ·
εξελθοντα δε τα δαιμονια απο του ανθρωπου εισηλθεν εις τους χοιρους και ωρμησεν η αγελη κατα του κρημνου εις την λιμνην και απεπνιγη ·
ιδοντες δε οι βοσκοντες το γεγονως εφυγαν και απηγγειλαν εις την πολιν και εις τους αγρους ·
εξηλθον δε ιδειν το γεγονος και ηλθον προς τον ιν και ευρον τον ανθρωπον καθημενον αφ ου τα δαιμονια εξεληλυθει ιματισμενον και σωφρονουντα παρα τους ποδας του ιυ και εφοβηθησαν ·
απηγγειλαν δε αυτοις και οι ειδοντες πως εσωθη ο δαιμονισθεις ·
και ηρωτησαν αυτον παν το πληθος της περιχωρου των γαδαρηνων απελθειν απ αυτων οτι φοβω μεγαλω συνειχοντο · αυτος δε ενβας εις το πλοιον υπεστρεψεν
εδιδασκεν δε αυτον ο ις λεγων
υποστρεφε εις τον οικον σου και διηγου οσα σοι εποιησεν ο θς και απηλθεν καθ ολην την πολιν κηρυσσων οσα εποιησεν αυτω ο ις
εγενετο δε εν τω υποστρεψαι τον ιν απεδεξατο αυτον ο οχλος ησαν γαρ παντες προσδοκωντες αυτον ·
και ιδου ηλθεν ανηρ ω ονομα ιαειρος και αυτος αρχων της συναγωγης υπηρχεν και πεσων παρα τους ποδας του ιυ παρεκαλει αυτον εισελθειν εις τον οικον αυτου
οτι θυγατηρ μονογενης ην αυτω ως ετων δωδεκα και αυτη απεθνησκεν εν δε τω υπαγειν αυτον οι οχλοι συνεπνιγον αυτον
και γυνη ουσα εν ρυσει αιματος απο ετων δωδεκα ητις ιατροις προσαναλωσασα ολον τον βιον ουκ ισχυσεν υπ ουδενος θεραπευθηναι
προσελθουσα οπισθεν ηψατο του κρασπεδου του ιματιου αυτου και παραχρημα εστη η ρυσις του αιματος αυτης
και ειπεν ο ις τις ο αψαμενος μου · αρνουμενων δε παντων ειπεν ο πετρος και οι συν αυτω επιστατα οι οχλοι συνεχουσιν σε και αποθλιβουσιν και λεγεις τις ο αψαμενος μου ·
ο δε ις ειπεν ηψατο μου τις εγω γαρ εγνων δυναμιν εξελθουσαν απ εμου ·
ιδουσα δε η γυνη οτι ουκ ελαθεν τρεμουσα ηλθεν και προσπεσουσα αυτω δι ην αιτιαν ηψατο αυτου απηγγειλεν εναντιον παντος του λαου · και πως ειαθη παραχρημα ·
ο δε ειπεν αυτη θαρσι θυγατηρ η πιστις σου σεσωκεν σε πορευου εις ειρηνην ·
ετι αυτου λαλουντος ερχεται τις παρα του αρχισυναγωγου λεγων αυτω οτι τεθνηκεν η θυγατηρ σου μη σκυλλε τον διδασκαλον
ο δε ις ακουσας απεκριθη αυτω λεγων μη φοβου μονον πιστευε και σωθησεται
ελθων δε εις την οικιαν ουκ αφηκεν εισελθειν ουδενα ει μη πετρον και ιωανην και ιακωβον και τον πρα της παιδος και την μητερα ·
εκλεον δε παντες και εκοπτοντο αυτην ο δε ειπεν μη κλαιεται ου γαρ απεθανεν αλλα καθευδει
και κατεγελων αυτου ειδοτες οτι απεθανεν ·
αυτος δε εκβαλων παντας εξω και κρατησας της χειρος αυτης εφωνησεν λεγων η παις εγειρου
και επεστρεψεν το πνα αυτης και ανεστη παραχρημα και διεταξεν δοθηναι αυτη φαγειν
και εξεστησαν οι γονεις αυτης · ο δε παρηγγειλεν αυτοις μηδενει ειπειν το γεγονος ·

Источник и условия: Кодекс Вашингтона (W, 032): транскрипция INTF NT.VMR · CC BY 4.0 · INTF NT.VMR transcription of Codex Washingtonianus (W, 032) (docID 20032), Institut für Neutestamentliche Textforschung, Münster; Creative Commons Attribution 4.0 Unported License (https://creativecommons.org/licenses/by/4.0/); 2026 Institut für Neutestamentliche Textforschung. · условия · источник

Закладки, заметки и место чтения хранятся только в этом браузере.