ρηματι χαλασω τα δικτυα ·
και τουτο ποιησαντες συνεκλεισαν πληθος ιχθυων πολυ · διερρησσοντο δε τα δικτυα αυτων ·
και κατενευσαν τοις μετοχοις εν τω ετερω πλοιω του ελθοντας συνλαβεσθαι αυτοις και ηλθαν και επλησθησαν αμφοτερα τα πλοια ωστε βυθιζεσθαι αυτα ·
ιδων δε ο σιμων προσεπεσεν τοις γονασιν ιυ λεγων · εξελθε απ εμου οτι ανηρ αμαρτωλος ειμει κε ·
θαμβος γαρ περιεσχεν αυτον και παντας τους συν αυτω επι τη αγρα των ιχθυων η συνελαβον
ομοιως δε και ιακωβον και ιωαννην υιους ζεβεδεου οι ησαν κοινωνοι τω σιμωνι και ειπεν προς τον σιμωνα ο ις μη φοβου απο του νυν ανους εση ζωγρων
και καταγαγοντες τα πλοια και επι την γην αφεντες απαντα ηκολουθησαν αυτω
και εγενετο εν τω ειναι αυτον εν μια των πολεων και ιδου ανηρ πληρης λεπρας και ιδων τον ιν πεσων επι προσωπον εδεηθη αυτου λεγων κε εαν θελης δυνασαι με καθαρισαι
και εκτινας την χειρα ηψατο αυτου λεγων θελω καθαρισθητει · και ευθεως η λεπρα απηλθεν απ αυτου
και παρηγγειλεν αυτω μηδενι ειπειν · αλλα απελθων δειξον σεαυτον τω ιερει και προσενεγκε περι του καθαρισμου σου καθως προσεταξεν μωυσης εις μαρτυριον αυτοις
διηρχετο δε μαλλον ο λογος περι αυτου και συνηρχοντο οχλοι πολλοι ακουειν και θεραπευεσθαι απο των ασθενιων αυτων
αυτος δε ην υποχωρων εν ταις ερημοις και προσευχομενος ·
και εγενετο εν μια των ημερων και αυτος ην διδασκων και ησαν καθημενοι φαρισαιοι και νομοδιδασκαλοι οι ησαν εληλυθοτες εκ πασης χωρας της γαλιλαιας και ιουδαιας και ιερουσαλημ και δυναμεις κυ ην εις το ειασθαι αυτον
και ιδου ανδρες φεροντες επι κλινης ανθρωπον ος ην παραλελυμενος και εζητουν αυτον εισενεγκειν και θειναι ενωπιον αυτου ·
και μη ευροντες ποιας εισενεγκωσιν αυτον δια τον οχλον αναβαντες επι το δωμα δια των κεραμων καθηκαν αυτον συν τω κλεινιδιω εις το μεσον εμπροσθεν του ιυ .
και ιδων την πιστιν αυτων ειπεν αυτω ανε αφεωνται σου αι αμαρτιαι ·
και ηρξαντο διαλογιζεσθαι οι γραμματις και οι φαρισαιοι λεγοντες τις εστιν ουτος ος λαλει βλασφημειας τις δυναται αφειεναι αμαρτιας ει μη μονος ο θς
επιγνους δε ο ις τους διαλογισμους αυτων αποκριθεις ειπεν προς αυτους τι διαλογιζεσθαι εν ταις καρδιαις υμων
τι εστιν ευκοπωτερον ειπειν αφεωνται σου αι αμαρτιαι · η ειπειν εγειρε και περιπατι ·
ινα δε ειδηται οτι ο υιος του ανθρωπου εξουσιαν εχει επι της γης αφιεναι αμαρτιας ειπεν τω παραλυτικω σοι λεγω εγειρε και αρας το κλινιδιον σου πορευου εις τον οικον σου ·
και παραχρημα αναστας ενωπιον αυτων αρας εφ ο κατεκειτο απηλθεν εις τον οικον αυτου δοξαζων τον θν ·
και επλησθησαν φοβου λεγοντες οτι ειδομεν παραδοξα σημερον ·
και μετα ταυτα εξηλθεν και εθεασατο τελωνην ονοματι λευειν καθημενον επι το τελωνιον και ειπεν αυτω ακολουθει μοι
και καταλιπων παντα αναστας ηκολουθει αυτω ·
και εποιησεν δοχην μεγαλην λευεις αυτω εν τη οικεια αυτου και ην οχλος πολυς τελωνων και αμαρτωλων οι ησαν μετ αυτων κατακειμενοι
και εγογγυζον οι φαρισαιοι και οι γραμματεις αυτων προς τους μαθητας αυτου λεγοντες · δια τι μετα των τελωνων και αμαρτωλων εσθειεται κα πεινεται ·
και αποκριθεις ειπεν προς αυτους ου χριαν εχουσιν οι υγειαινοντες ιατρου · αλλα οι κακως εχοντες
ουκ εληλυθα καλεσαι δικαιους αλλα αμαρτωλους εις μετανοιαν ·
οι δε ειπαν προς αυτον οι μαθηται ιωαννου νηστευουσιν πυκνα · και δεησεις ποιουνται ομοιως και οι των φαρισαιων · οι δε σοι εσθιουσιν και πινουσιν ·
ο δε ις ειπεν προς αυτους μη δυνασθαι τους υιους του νυμφωνος εν ω ο νυμφιος μετ αυτων εστιν ποιησαι νηστευειν ·
ελευσονται δε ημεραι και οταν απαρθη απ αυτων ο νυμφιος τοτε νηστευσουσιν εν εκειναις ταις ημεραις ·
ελεγεν δε και παραβολην προς αυτους οτι ουδεις επιβλημα απο ιματιου καινου σχισας επιβαλλει επι ιματιον παλαιον · ει δε μη γε και το καινον σχεισει · και τω παλαιω ου συμφωνησει το επιβλημα το απο του καινου
και ουδεις βαλλει οινον νεον εις ασκους παλαιους · ει δε μη ρηξει ο οινος ο νεος τους ασκους · και αυτος εκχυθησεται και οι ασκοι απολουνται
αλλα οινον νεον εις ασκους καινους βαλληται ·
και ουδεις πιων παλαιον θελει ναιον λεγει γαρ ο παλαιος χρηστος εστιν ·