εγενετο δε εν σαββατω διαπορευεσθαι αυτον δια σποριμων και ετιλλον οι μαθηται αυτου τους σταχυας και ησθειον ψωχοντες ταις χερσιν ·
τινες δε των φαρισαιων ειπαν τι ποιειτε ο ουκ εξεστιν ποιειν τοις σαββασιν
και αποκριθεις ο ις προς αυτους ειπεν ουδε τουτο ανεγνωται ο εποιησεν δαυειδ οτε επινασεν αυτος και οι μετ αυτου
ως εισηλθεν εις τον οικον του θυ και τους αρτους της προθεσεως εφαγεν και εδωκεν τοις μετ αυτου ους ουκ εξεστιν φαγειν ει μη μονους τους ιερεις ·
και ελεγεν αυτοις κς εστιν του σαββατου ο υιος του ανθρωπου
εγενετο δε εν ετερω σαββατω εισελθειν αυτον εις την συναγωγην και διδασκειν · και ην ανθρωπος εκει και η χειρ αυτου η δεξια ην ξηρα ·
παρετηρουν δε αυτον οι γραμματις και οι φαρισαιοι ει εν τω σαββατω θεραπευει ινα ευρωσιν κατηγοριαν κατ αυτου
αυτος δε ηδει τους διαλογισμους αυτων ειπεν δε τω ανθρωπω τω ξηραν εχοντι την χειρα εγειρε και στηθει εις το μεσον και αναστας εστη ·
ειπεν δε προς αυτους ο ις επερωτω υμας ει εξεστιν τω σαββατω αγαθοποιησαι η κακοποιησαι ψυχην σωσαι η απολεσαι
και περιβλεψαμενος παντας ειπεν τω ανθρωπω εκτινον την χειρα σου και εξετινεν · και απεκατεσταθη η χειρ αυτου υγιης
αυτοι δε επλησθησαν ανοιας και διελαλουν προς αλληλους τι αν ποιησειεν τω ιυ
εγενετο δε εν ταις ημεραις ταυταις εξελθειν αυτον εις το ορος προσευξασθαι και ην διανυκτερευων εν τη προσευχη του θυ
και οτε εγενετο ημερα προσεφωνησεν τους μαθητας αυτου και εκλεξαμενος απ αυτων δωδεκα ους και αποστολους ωνομασεν
σιμων ον και ωνομασεν πετρον και ανδρεαν τον αδελφον αυτου και ιακωβον και ιωαννην και φιλιππον και ματθολομεον
και μαθθεον και θωμαν ιακωβον αλφαιου και σιμωνα τον καλουμενον ζηλωτην ·
και ιουδαν ιακωβου και ιουδαν ισκαριωτην ος εγενετο προδοτης ·
και καταβας μετ αυτων εστη επι τοπου πεδινου και οχλος πολυς μαθητων αυτου · και πληθος πολυ του λαου απο πασης της ιουδαιας και ιερουσαλημ και της περεας και της παραλιου τυρου και σιδωνος ·
οι ηλθον ακουσαι αυτου και ιαθηναι απο των νοσων αυτων · και οι οχλουμενοι απο πνευματων ακαθαρτων εθεραπευοντο
και πας ο οχλος εζητουν απτεσθαι αυτου οτι δυναμις παρ αυτου εξηρχετο · και ιατο παντας ·
και αυτος επαρας τους οφθαλμους αυτου εις τους μαθητας αυτου ελεγεν · μακαριοι οι πτωχοι οτι αυτων εστιν η βασιλεια του θυ
μακαριοι οι πινωντες νυν οτι χορτασθησεσθαι μακαριοι οι κλεοντες νυν οτι γελασουσιν
μακαριοι εσται οταν μισησωσιν υμας οι ανθρωποι και αφορισωσιν υμας και ονιδισωσιν και εκβαλωσιν το ονομα υμων ως πονηρον ενεκεν του υιου του ανθρωπου
χαρητε εν εκεινη τη ημερα και σκιρτησατε ιδου γαρ ο μισθος υμων πολυς εν τω ουρανω · κατα τα αυτα γαρ εποιουν τοις προφηταις οι πατερες αυτων ·
πλην ουαι υμιν τοις πλουσιοις οτι απεχεται την παρακλησιν υμων ·
ουαι υμιν οι ενπεπλησμενοι νυν οτι πινασεται ουαι οι γελωντες νυν οτι πενθησεται και κλαυσεται
ουαι υμιν οταν καλως υμας ειπωσιν παντες ανθρωποι · κατα τα αυτα γαρ εποιουν τοις ψευδοπροφηταις οι πατερες αυτων
αλλα υμιν λεγω τοις ακουουσιν μου αγαπατε τους εχθρους υμων και καλως ποιειται τοις μισουσιν υμας ·
ευλογειται τους καταρωμενους υμας · και προσευχεσθαι περι των επηρεαζοντων υμας
τω τυπτοντι σε εις την σιαγονα παρεχε και την αλλην και απο του εροντος σου το ιματιον και τον χειτωνα μη κωλυσης
παντι αιτουντι σε διδου · και απο του εροντος τα σα μη απετει ·
και καθως θελεται ινα ποιωσιν υμιν οι ανθρωποι και υμεις ποιειται αυτοις ομοιως
και ει αγαπατε τους αγαπωντας υμας ποια υμιν χαρις εστιν και γαρ οι αμαρτωλοι τους αγαπωντας αυτους αγαπωσιν ·
και εαν αγαθοποιητε τους αγαθοποιουντας υμας · ποια υμιν χαρις εστιν και οι αμαρτωλοι το αυτο ποιουσιν
και εαν δανισηται παρ ων ελπιζεται λαβειν · ποια χαρις εστιν υμιν και αμαρτωλοι αμαρτωλοις δανιζουσιν ινα απολαμβανωσιν τα ισα
πλην αγαπατε τους εχθρους υμων και αγαθοποιειτε και δανιζετε μηδενα απελπιζοντες και εσται ο μισθος υμων πολυς και εσται υιοι υψιστου οτι αυτος χρηστος εστιν επι τους αχαριστους και πονηρους
γιγνεσθαι οικτιρμονες καθως ο πατηρ υμων οικτιρμων εστιν
και μη κρινετε ινα μη κριθηται και μη καταδικαζεται ινα μη καταδικασθητε · απολυετε και απολυθησεσθαι
Примечания источника · 1
- correction (not in the text): corrector (1)
διδοτε και δοθησεται υμιν · μετρον καλον σεσαλευμενον πεπιεσμενον υπερεκχυννομενον δωσουσιν εις τον κολπον υμων ω γαρ μετρω μετριτε αντιμετρηθησεται υμιν ·
ειπεν δε και παραβολην αυτοις μη δυνατε τυφλος τυφλον οδηγειν ουχι αμφοτεροι εις βοθυνον ενπεσουνται
ουκ εστιν μαθητης υπερ τον διδασκαλον κατηρτισμενος δε πας εσται ως ο διδασκαλος αυτου
τι δε βλεπεις το καλφος εν τω οφθαλμω του αδελφου σου την δε δοκον την εν τω ιδιω οφθαλμω ου κατανοεις ·
η πως δυνασαι λεγειν τω αδελφω σου αδελφε αφες εκβαλω το καρφος το εν τω οφθαλμω σου αυτος την εν τω οφθαλμω σου δοκον ου βλεπων υποκριτα εκβαλε πρωτον την δοκον εκ του οφθαλμου σου και τοτε διαβλεψεις το καρφος το εν τω οφθαλμω του αδελφου σου εκβαλειν ·
ου γαρ εστιν δενδρον καλον ποιουν καρπον κακον ουδε παλιν δενδρον σαπρον ποιουν καρπον καλον
εκαστον γαρ δενδρον εκ του ιδιου καρπου γιγνωσκεται · ου γαρ εξ ακανθων συλλεγουσιν συκα ουδε εκ βατου σταφυλην τρυγωσιν ·
ο αγαθος ανθρωπος εκ του αγαθου θησαυρου της καρδιας αυτου προφερει αγαθον και ο πονηρος ανθρωπος εκ του πονηρου προφερει πονηρον εκ γαρ περισευματος καρδιας λαλει το στομα αυτου
τι δε με καλειτε κε κε και ου ποιειτε α λεγω ·
πας ο ερχομενος προς με και ακουων μου των λογων και ποιων αυτους υποδιξω υμιν τινι εστιν ομοιος
ομοιος εστιν ανθρωπω οικοδομουντι οικειαν · ος εσκαψεν και εβαθυνεν και εθηκεν θεμελιον επι την πετραν πλημυρης δε γενομενης προσερηξεν ο ποταμος τη οικεια εκεινη και ουκ ισχυσεν σαλευσαι αυτην δια το καλως οικοδομησθαι αυτην
ο δε ακουσας και μη ποιησας ομοιος εστιν ανθρωπω οικοδομουντι οικειαν επι την γην χωρις θεμελιου και προσερρηξεν αυτη ο ποταμος και ευθεως επεσεν και εγενετο το ρηγμα της οικειας εκεινης μεγα