ηγγιζεν δε η εορτη των αζυμων η λεγομενη πασχα
και εζητουν οι αρχιερεις και οι γραμματις το πως ανελωσιν αυτον εφοβουντο γαρ τον λαον
εισηλθεν δε σατανας εις ιουδαν τον καλουμενον ισκαριωτην οντα εκ του αριθμου των δωδεκα ·
και απελθων συνελαλησεν τοις αρχιερευσιν και τοις στρατηγοις το πως αυτον παραδω αυτοις
και εχαρησαν και συνεθεντο αυτω αργυριον δουναι
και εξωμολογησεν · και εζητι ευκαιριαν του παραδουναι αυτον αυτοις ατερ οχλου ·
ηλθεν δε η ημερα των αζυμων εν η εδει θυεσθαι το πασχα ·
και απεστιλεν πετρον και ιωαννην ειπων πορευθεντες ετοιμασατε ημιν το πασχα ινα φαγωμεν
οι δε ειπον αυτω που θελεις ετοιμασωμεν
ο δε ειπεν αυτοις ιδου εισελθοντων υμων εις την πολιν συναντησει υμιν ανος κεραμιον υδατος βασταζων ακολουθησατε αυτω εις την οικειαν ου εισπορευεται
και ερειται τω οικοδεσποτη της οικειας λεγει σοι ο διδασκαλος που εστιν το καταλυμα οπου το πασχα μετα των μαθητων μου φαγω
κακεινος υμιν δειξει αναγεον μεγα εστρωμενον εκει ετοιμασαται
απελθοντες δε ευρον καθως ειρηκεν αυτοις και ητοιμασαν το πασχα ·
και οτε εγενετο η ωρα ανεπεσεν και οι δωδεκα αποστολοι συν αυτω
και ειπεν προς αυτους · επιθυμια επεθυμησα τουτο το πασχα φαγειν μεθ υμων προ του παθειν
λεγω γαρ υμιν οτι ουκεντι ου μη φαγω εξ αυτου εως οτου πληρωθη εν τη βασιλεια του θυ ·
και δεξαμενος το ποτηριον ευχαριστησας ειπεν λαβεται τουτο και διαμερισαται εαυτοις
λεγω γαρ υμιν οτι ου μη πιω απο του νυν γενηματος της αμπελου εως του η βασιλεια του θυ ελθη
Примечания источника · 1
- correction (not in the text): corrector (1)
και λαβων αρτον ευχαριστησας εκλασεν και εδωκεν αυτοις λεγων τουτο εστιν το σωμα μου το υπερ υμων διδομενον τουτο ποιειται εις την εμην αναμνησιν
ωσαυτως και το ποτηριον μετα το διπνησαι λεγων τουτο το ποτηριον η καινη διαθηκη εν τω ετι μου το υπερ υμων εχχυννομενον
πλην ιδου η χειρ του παραδιδοντος με μετ εμου επι της τραπεζης
και ο μεν υιος του ανου πορευεται κατα το ωρισμενον πλην ουαι τω ανω εκεινω δι ου παραδιδοται
και ηρξατο συνζητειν προς αυτους το τις αρα ειη εξ αυτων ο τουτο μελλων πρασσιν
εγενετο δε και φιλονικεια εν αυτοις το τις αυτων δοκει ειναι μειζων
ο δε ειπεν αυτοις οι βασιλεις των εθνων κυριευουσιν αυτων και εξουσιαζουσιν αυτων ευεργεται καλουνται
υμεις δε ουχ ουτως αλλ ο μιζων εν υμιν γενεσθω ως ο νεωτερος και ο ηγουμενος ως ο διακονων
τις γαρ μιζων ο ανακειμενος η ο διακονων ουχει ο ανακειμενος εγω ειμει εν μεσω υμων ως ο διακονων
υμεις δε εσται οι διαμεμενηκοτες μετ εμου εν τοις πειρασμοις μου ·
καγω διατιθεμαι υμιν καθως διεθετο μοι ο πηρ μου βασιλειαν
ινα εσθειηται και πεινηται επι της τραπεζης μου εν τη βασιλεια μου και καθησεσθαι επι θρονων κρινοντες τας δωδεκα φυλας του ισραηλ ·
ειπεν δε ο κς σιμων σιμων ιδου ο σατανας εξητησατο υμας του σινιασαι ως τον σιτον ·
εγω δε εδεηθην περι σου ινα μη εκλειπη η πιστις σου και συ ποτε επιστρεψας στηριξον τους αδελφους σου
ο δε ειπεν αυτω κε μετα σου ειμει και εις φυλακην και εις θανατον πορευεσθαι
ο δε ειπεν λεγω σοι πετρε ου μη φωνηση σημερον αλεκτωρ πριν η τρις απαρνηση μη ειδεναι με ·
και ειπεν αυτοις οτε απεστιλα υμας ατερ βαλλαντιου και πηρας και υποδηματων μη τινος υστερησατε · οι δε ειπον ουθενος
ειπεν ουν αυτοις αλλα νυν ο εχων βαλλαντιον αρατω ομοιως και πηραν και μη εχων πωλησατω ιματιον αυτου και αγορασατω μαχαιραν ·
λεγω γαρ υμιν οτι τουτο το γεγραμμενον δει πληρωθηναι εν εμοι το και μετα ανομων ελογισθην και γαρ το περι εμου τελος εχει
Примечания источника · 1
- correction (not in the text): corrector (1)
οι δε ειπον και ιδου μαχαιρε ωδε δυο ο δε ειπεν αυτοις εικανον εστιν
και εξελθων επορευθη κατα το εθος εις το ορος των ελεων · ηκολουθησαν δε αυτω και οι μαθηται
γενομενος δε επι του τοπου ειπεν αυτοις προσευχεσθαι μη εισελθειν εις πειρασμον
και αυτος απεσπασθη απ αυτων ωσει λιθου βολην και θεις τα γονατα προσηυχετο
λεγων πατερ ει βουλει παρενεγκειν το ποτηριον τουτο απ εμου · πλην μη το θελημα μου αλλα το σον γινεσθω ·
και αναστας απο της προσευχης ελθων προς τους μαθητας ευρεν αυτους κοιμωμενους απο της λυπης
και ειπεν αυτοις τι καθευδεται ανασταντες προσευχεσθαι ινα μη εισελθηται εις πειρασμον ·
ετι αυτου λαλουντος ιδου οχλος και ο λεγομενος ιουδας εις των δωδεκα προηρχετο αυτου και ηγγισεν τω ιυ φιλησαι αυτον
ο δε ις ειπεν αυτω ιουδα φιληματι τον υιον του ανθρωπου παραδιδως
ιδοντες δε οι περι αυτον το εσομενον ειπον αυτω κε ει̣ π̣αταξομεν εν μαχαιρα
και επαταξεν εις τις εξ αυτων τον δουλον του αρχιερεως και αφειλεν αυτου το ους το δεξιον
αποκριθεις δε ο ις ειπεν εασατε εως τουτου και αψαμενος του ωτιου ιασατο αυτον
ειπεν δε ο ις προς τους παραγενομενους επ αυτον αρχιερεις και στρατηγους του ιερου και πρεσβυτερους ως επι ληστην εξεληλυθατε μετα μαχαιρων και ξυλων
καθ ημεραν οντος μου μεθ υμων εν τω ιερω ουκ εξετινατε τας χειρας επ εμε αλλ η αυτη εστιν υμων η ωρα και η εξουσια του σκοτους
συνλαβοντες δε αυτον ηγαγον και συνηγαγον αυτον εις τον οικον του αρχιερεως ο δε πετρος ηκολουθει μακροθεν
αψαντων δε πυρ εν μεσω της αυλης και συνκαθεισαντων αυτων εκαθητο ο πετρος εν μεσω αυτων ·
ιδουσα δε αυτον παιδισκη τις καθημενον προς το φως και ατενισασα αυτω ειπεν · και ουτος συν αυτω ην
ο δε ηρνησατο αυτον λεγων γυναι ουκ οιδα αυτον
και μετα βραχυ ετερος ιδων αυτον εφη και συ εξ αυτων ει · ο δε πετρος ειπεν ανθρωπε ουκ ειμει ·
και διαστησασης ωσει ωρας μιας αλλος τις διισχυριζετο λεγων επ αληθειας και ουτος μετ αυτου ην και γαρ γαλιλαιος εστιν ·
ειπεν δε ο πετρος ανθρωπε ουκ οιδα ο λεγεις · και παραχρημα ετι λαλουντος αυτου εφωνησεν αλεκτωρ
και στραφεις ο κς ενεβλεψεν τω πετρω και υπεμνησθη ο πετρος του λογου του κυ ως ειπεν αυτω οτι πριν αλεκτορα φωνησαι απαρνηση με τρις ·
και εξελθων εξω ο πετρος εκλαυσεν πικρως
και οι ανδρες οι συνεχοντες τον ιν ενεπεζον αυτω δεροντες
και περικαλυψαντες αυτον ετυπτον αυτου το προσωπον και επηρωτων αυτον λεγοντες προφητευσον τις εστιν ο πεσας σε
και ετερα πολλα βλασφημουντες ελεγον εις αυτον
και ως εγενετο ημερα συνηχθη το πρεσβυτεριον του λαου αρχιερεις τε και γραμματεις και ανηγαγον αυτον εις το συνεδριον εαυτων
λεγοντες ει συ ει ο χς ειπε ημιν ειπεν δε αυτοις εαν υμιν ειπω ου μη πιστευσηται
εαν δε και ερωτησω ου μη αποκριθηται μοι η απολυσηται ·
απο του νυν εσται ο υιος του ανου καθημενος εκ δεξιων της δυναμεως του θυ
ειπον ουν παντες συ ουν ει ο υιος του θυ ο δε προς αυτους εφη υμεις λεγεται οτι εγω ειμει
οι δε ειπον τι ετι χρειαν εχομεν μαρτυριας αυτοι γαρ ηκουσαμεν απο του στοματος αυτου