οιδαμεν γαρ οτι εαν η επιγειος ημων οικια του σκηνους καταλυθη οτι εκ θυ οικοδομην εχομεν̣ οικιαν αχειροποιητον αιωνιον εν τοις ουρανοις
και γαρ εν τουτω στεναζομεν το οικητηριον ημων το ε[ξ ου]ρανου επενδυσασθαι επιπ̣[οθουν]τες
ειπερ και ενδυσαμενο̣[ι ου γυ]μνοι ευρ̣εθησομεθα
κα̣[ι γαρ οι οντες] εν̣ τ̣[ω σκηνει σ]τ̣ε̣ν̣α̣[ζομεν βαρουμενοι]
κατεργασαμενος ημας εις αυτο τουτο θς ο δους ημειν τον αρραβωνα του πνς
θαρρουντες ουν παντοτε και ειδοτες οτι εν τω σωματι ενδημουντες εκδημουμεν απο του κυ
δια πιστεως γαρ περιπατουμεν ου δια ειδους
θαρρωμεν δε ευδοκουντες μαλλον εκδημησαι εκ του σωματος και ενδημησαι προς κν
διο φειλοτειμωμεθα ειτε ενδημουντες ειτε εκδημουντες ευαρεστοι αυτω ειναι
τους γαρ παντας ημας φανερωθηναι δει εμπροσθεν του βηματος του χρυ ινα κομισηται εκαστος τα ιδια του σωματος προς α επραξεν ειτε αγαθον ειτε κακον
ειδοτες ουν τον φοβον του κυ ανθρωπους πειθωμεν θω δε πεφανερωμεθα ελπιζω δε και εν ταις συνιδησεσιν υμων πεφανερωσθαι
ου παλιν εαυτους συνιστανομεν [υ]μ̣ειν αλλα αφορμην διδοντες [υμει]ν καυχη̣ματος υπερ υμων [ινα ε]χ̣ητε προς τους εν προσωπω [καυχωμεν]ο̣υς και μη εν καρδια
[ειτε γαρ εξ]ε̣σ̣τ̣η̣μ̣εν θω̣ ειτε σω[φρονουμεν]
τουτο οτι εις υπερ παντων απεθανεν
ινα οι ζωντες μηκετι εαυτοις ζωσιν αλλα τω υπερ αυτων αποθανοντι και εγερθεντι
ωστε ημεις απο του νυν ουδενα οιδαμεν κατα σαρκα ει και εγνωκαμεν κατα σαρκα χρν αλλα νυν ουκετι γεινωσκομεν
ωστε ει τις εν χω καινη κτισις τα αρχαια παρηλθεν ιδου γεγονεν καινα
τα δε παντα εκ του θυ του καταλλαξαντος ημας εαυτω δια χυ και δοντος ημειν την διακονιαν της καταλλαγης
ως οτι ο θς ην εν χω κοσμον καταλλασσων εαυτω μη λογιζομενος αυτοις τα παραπτωματα αυτων και θεμενος εν ημειν το ευαγγελιον της καταλλαγης
υπερ χρυ πρεσβευομεν ως του θυ παρακαλουτος δι ημων δεομεθα υπερ χρυ καταλλαγητε τω θω
τον μη γνοντα αμαρτιαν υπερ ημων αμαρτιαν εποιησεν ινα ημεις γενωμεθα δικαιοσυνη θυ εν αυτω