[εκρει]να γαρ εμαυτω τουτο̣ τ̣ο̣ μ̣η̣ [παλιν εν] λυπη̣ ελ̣[θ]ε̣ι̣[ν π]ρ̣ο̣ς υμ̣[ας]
και εγραψα τουτο αυτο ινα μη ελθων λυπην σχω αφ ων εδει με χαιρειν πεποιθως επι παντας υμας οτι εμη χαρα παντων υμων εστιν
εκ γαρ πολλης θλειψεως και συνοχης καρδιας εγραψα υμειν δια πολλων δακρυων ουχ ινα λυπηθητε αλλα την αγαπην ινα γνωτε ην εχω περισσοτερως εις υμας
ει δε τις λελυπηκεν ουκ εμε λελυπηκεν αλλα απο μερους ινα μη επιβαρω παντας υμας
ικανον τω τοιουτω η επιτιμια αυτη η̣ υπο των πλειονων
ωστε τουναντ̣ιον μα̣λλον υμας χαρισασθαι και π̣αρακα̣λεσαι μη πως τη περισσοτερ̣α λυπ̣η̣ καταποθη ο τοιουτος
διο παρακα̣λω υμας κυρωσαι εις αυτον α̣γαπην
εις τουτο γαρ και εγ̣ραψα ινα [γν]ω̣ την δοκιμην υμων εις παντ̣α̣ υ̣π̣ηκοοι εστε
ω δε τι χαριζεσθαι [κ]αγω̣ κα[ι] γαρ εγω ο κεχαρι̣σμαι ει τι [κεχ]α̣ρ̣ι̣σμαι δι υμας εν προσωπω χρυ
[ινα μ]η πλεονεκτηθωμεν υπο του [σαταν]α̣ ο[υ] γ̣αρ αυτου τα νοημ̣α̣τα [αγνοουμ]ε̣ν̣
ελθ̣ω̣ν δε εις την τρωαδα [εις το ευαγγελιον του χρυ και θ]υ̣ρ̣ας̣
ευρειν τιτον τον αδελφον μου αλλα αποταξαμενος αυτοις εξηλθον̣ εις μακεδονιαν
τω θω χαρις τω παντοτε θριαμβευοντι ημας εν τω χω ιηυ και την οσμην της γνωσεως αυτου φανερουντι δι ημων εν παντι τοπω
οτι χυ ευωδια εσμεν τω θω εν τοις σωζομενοις και εν τοις απολλυμενοις
οις μεν οσμη εκ θανατου εις θανατον οις δε οσμη εκ ζωης εις ζωην και προς ταυτα τις ικανο̣ς
ου γαρ εσμεν ως οι λοιποι καπηλευοντες τον λογον του θυ αλλ ως εξ ιλεικρινιας αλλ ως εκ θυ κατεναντι θυ εν χω λαλουμεν