τριτον τουτο ερχομαι προς υμας επι στοματος δυο μαρτυρων και τριων σταθησεται παν ρημα
προειρηκα και προλεγω ως παρων το δευτερον και απων νυν τοις προημαρτηκοσι και τοις λοιποις πασι οτι εαν ελθω παλιν ου φεισομαι̣
επει δοκιμην ζητειτε του εν εμοι λαλουντος χρυ ος ουκ εις υμας ουκ ασθε[νει] αλλα δυνατει εν υμειν
και γα̣ρ̣ [εστρη] εξ ασθενειας αλλα ζη εκ δ[υ]ν̣[αμεως] θυ και γαρ ημεις ασθεν̣ο̣[υμεν εν αυτω] αλλ̣α ζωμεν̣ ε̣ν̣ [αυ]τ̣ω̣ ε̣κ̣ [δυναμεως θυ εις] υ̣[μ]α̣ς̣
εα̣υ̣τ̣ου[ς πειραζετε ει εστε]εν υμειν ει μητι αδοκιμοι εστε
ελπιζω δε οτι γνωσεσθε οτι ημεις ουκ εσμεν αδοκιμοι
ευχομεθα προς τον θν μη ποιησαι υμας κακον μηδεν ουχ ινα ημεις δοκιμοι φανωμεν αλλα ινα υμεις το καλον ποιητε ημεις δε ως αδοκιμοι ωμεν
ου γαρ δυναμεθα τι κατα της αληθειας αλλα υπερ της αληθειας
χαιρομεν γαρ οταν ημεις ασθενωμεν υμεις δε δυνατοι ητε τουτο και ευχομεθα την υμων καταρτισιν
δια τουτο απων ταυτα γραφω ινα παρων μη αποτομως χρησωμαι κατα την εξουσιαν ην ο κς εδωκεν μοι εις οικοδομην και ουκ εις καθαιρεσιν
λοιπον αδελφοι χαιρετε και καταρτιζεσθε παρακαλεισθε το αυτο φρονειτε ειρηνευετε και ο θς της αγαπης και ειρηνης εσται μεθ υμων
ασπασασθε αλληλους εν φιληματι α̣γ̣ιω ασπαζονται υμας οι αγιοι παντες
η̣ χαρις του κυ ιηυ χρυ και η αγαπη [τ]ο̣υ̣ θυ και η κοινωνια του πνευματος [μετ]α̣ παντων υμων