δια τουτο εχοντες την διακονιαν ταυτην καθως ηλεηθημεν ουκ ενκακουμεν
αλλα απειπαμεθα τα κρυπτα της αισχυνης μη περιπατουντες εν πανουργεια μηδε δολουντες τον λογον του θυ αλλα τη φανερωσει της αληθειας συνιστανοντες εαυτους προς πασ[αν] συνειδησιν ανθρωπων ενωπ̣[ιον] του θυ
Notes in the source · 1
- correction (not in the text): corrector (1)
ει δε εστιν κεκαλυμ̣[μενον] το ευαγγελιον ημων εν τ[οις απολλυμενοις] ε̣σ̣τ̣ι̣ν κεκα̣[λυμμενον]
εις το μη αυγασαι τον φωτισμον του ευαγγελιου της δοξης του χρυ ος εστιν εικων θυ
ου γαρ εαυτους κηρυσσομεν αλλα ιην χρν κν εαυτους δε δουλους υμων δια ιηυ
οτι ο θς ο ειπων εκ σκοτοτους φως λαμψει ος ελαμψεν εν ταις καρδιαις ημων προς φωτισμον της γνωσεως της δοξης αυτου εν προσωπω ιηυ χρυ
εχομεν δε τον θησαυρον τουτον εν οστρακινοις σκευεσιν υπερβολη της δυναμεως η του θυ και μη εξ ημων
εν παντι θλειβομενοι και μη στ̣ενοχωρουμενοι απορουμενοι αλλ ουκ εξαπορουμενοι
διωκομενοι αλ ουκ ενκαταλειπομενοι καταβαλλομενοι αλλ ουκ απολλυμενοι
παντοτε την νεκρωσιν του ιηυ εν τω σωματι περιφεροντες ινα και η ζωη του ιηυ χυ εν τω σωματι φανερωθη
ει γαρ ημεις οι [ζ]ωντ̣ε̣ς εις θανατον παραδιδομεθα [δια ι]η̣ν ινα και η ζωη η του υιυ [φανερ]ω̣θη εν τη θνητη σαρκι [ημων]
[ωσ]τ̣ε̣ ο θανατος εν ημειν [ενεργειται] η̣ δε̣ ζ̣[ωη εν] υ̣[μειν]
στευσα διο ελαλησα και ημεις πιστευομεν διο και λαλουμεν
ειδοτες οτι ο εγειρας τον ιην και ημας συν ιηυ εγερει και παραστησει συν υμειν
τα γαρ παντα δι υμας ινα η χαρις πλεονασασα δια των πλειονων την ευχαριστιαν περισσευση εις την δοξαν του θυ
διο και ουκ ενκακουμεν αλλ ει και ο εξω ημων ανθρωπος διαφθειρεται αλλ ο εσω ημων ανακαινουται ημερα και ημερα
το γαρ παραυτικα ελαφρον της θλειψεως καθ υπερβολην εις υπερβολην αιωνιον βαρος δοξης κατεργαζεται ημειν
μη σκοπουντων ημων τα βλεπομενα αλλα τα μη βλεπομενα τα γαρ βλεπομενα προσκαιρα τα μη βλεπομενα αιωνια