G
obedient
Примечания источника · 1
- ὑπήκοος, -ον (ὑπακσύω), [in LXX: Jhn.17:13 (לָמַם) Pro.21:28 (שָׁמַע), etc. ;] giving ear, obedient, subject: Php.2:8; with dative of person(s), Act.7:39; εἰς πάντα, 2Co.2:9.† (AS)