G
to dig
Notes in the source · 1
- ὀρύσσω [in LXX chiefly for חָפַר also for כָּרָה, etc. ;] to dig: with accusative, ληνόν, Mat.21:33; ὁπολήνιον, Mrk.12:1; γῆν, Mat.25:18 (cf. δι-, ἐξ-ορύσσω).† (AS)