G
sacrificial victim
Примечания источника · 1
- σφάγιον, -ου, τό (σφαγή), [in LXX: Amo.5:25 (זֶבַח), Eze.21:10, 15 21:28 (טֶבַח), Lev.22:23 (נְדָבָה) * ;] a victim for slaughter: Act.7:42 (LXX).† (AS)