ην δε το πασχα και τα αζυμα μετα δυο ημερας και εζητουν οι αρχιερεις και ο̣ι φαρισαιοι πως αυτον δολω κρατησοντες αποκτινωσιν .
ελεγον δε μη εν τη εορτη μηποτε θορυβος εσται του λαου
και οντος αυτου εν βηθανια εν τη οικεια σιμωνος του λεπρου κατακειμενου αυτου γυνη προσηλθεν εχουσα αλαβαστρον μυρου ναρδου πιστικης πολυτιμου και συντριψασα το αλαβαστρον κατεχεεν αυτου της κεφαλης
ησαν δε τινες των μαθητων αγανακτουντες προς εαυτους και λεγοντες εις τι η απωλεια αυτη γεγονεν
εδυνατο γαρ πραθηναι το μυρον επανω δηναριων τ και δοθηναι τοις πτωχοις και ενεβριμουντο αυτη
ο δε ις ειπεν αυτοις αφετε αυτην τι αυτη κοπον παρεχεται · καλον γαρ εργον ηργασατο εν εμοι
παντοτε γαρ τους πτωχους εχεται μεθ υμων και οταν θεληται δυνασθαι αυτοις ευ ποιησαι εμε δε ου παντοτε εχεται
ο ειχεν εποιησεν προελαβεν μυρισαι μου το σωμα εις τον ενταφι̣ασμον ·
αμην λεγω υμιν οτι οπου αν κηρυχθη το ευαγγελιον εις ολον τον κοσμον και ο εποιησεν αυτη λαληθησεται εις μνημοσυνον αυτης
και ιδου ο ιουδας ο ισκαριωτης εις των ιβ απηλθεν προς τους αρχιερεις ινα παραδοι αυτον ·
οι δε ακουσαντες εχαρησαν και επηγγειλαντο αυτω αργυριον δουναι · και εζητι πως αυτον ευκαιρως παραδοι
και τη πρωτη ημερα των αζυμων οτε το πασχα εθυον λεγουσιν αυτω οι μαθηται αυτου που θελης απελθοντες ετοιμασωμεν ινα φαγης το πασχα
και αποστιλας των μαθητων αυτου δυο λεγει αυτοις υπαγεται εις την πολιν και εισελθοντων υμων απαντησει υμιν ανος κεραμιον υδατος βασταζων ακολουθησατε αυτω
οπου αν εισελθη ειπατε τω οικοδεσποτη οτι ο διδασκαλος λεγει που εστιν το καταλυμα μου οπου το πασχα μετα των μαθητων μου φαγομαι
και αυτος υμιν δειξει αναγιον μεγα εστρωμενον ετοιμον εκει ετοιμασαται ημιν
και εξηλθον ετοιμασαι οι μαθηται αυτου και ηλθον εις την πολιν και ευρον καθως ειπεν αυτοις και ητοιμασαν το πασχα
και οψιας γενομενης ερχεται μετα των ιβ
και ανακειμενων αυτων και εσθιοντων ειπεν ο ις αμην λεγω υμιν οτι εις εξ υμω με παραδωσει ο εσθιων μετ εμου
οι δε ηρξαντο λυπισθαι και λεγειν αυτω εις καθ εις μητι εγω
ο δε αποκριθεις ειπεν αυτοις εις των ιβ ο ενβαπτομενος μετ εμου εις το τρυβλιον
ο μεν υιος του ανου παραδιδοτε υπαγει καθως γεγραπται περι αυτου ουαι δε τω ανω εκεινω δι ου ο υιος του ανου παραδιδοτε καλον αυτω ει ουκ εγεννηθη ο ανος εκεινος ·
και εσθιοντων λαβων αρτον ευλογησας εκλασεν και εδιδου αυτοις και ειπεν αυτοις λαβεται τουτο το σωμα μου ·
και λαβων το ποτηριον ευχαριστησας εδωκεν τοις μαθηταις και επιον εξ αυτου παντες
και ειπεν αυτοις τουτο εστιν το αιμα μου το της διαθηκης το υπερ πολλων εκχυννομενον εις αφεσιν αμαρτιων
αμην λεγω υμιν οτι ου μη πιω εκ του γενηματος της αμπελου εως της ημερας εκεινης οταν αυτο πινω καινον εν τη βασιλεια του θυ
και υμνησαντες εξηλθον εις το ορος των ελεων
και λεγει αυτοις ο ις οτι παντες σκανδαλισθησεσθαι εν εμοι εν τη νυκτι ταυτη · οτι γεγραπται παταξω τον ποιμενα και τα προβατα σκορπισθησεται
αλλα μετα το εγερθηναι με εκ νεκρων προαξω υμας εις την γαλιλαιαν
ο δε πετρος αποκριθεις λεγει αυτω ει και παντες σκανδαλισθησονται αλ ουκ εγω
Примечания источника · 1
- correction (not in the text): corrector (1)
και λεγει αυτω ο ις αμην λεγω οτι συ σημερον τη νυκτι ταυτη πριν αλεκτορα φωνησαι τρις με αρνηση
ο δε πετρος μαλλον περισσως ελεγεν οτι εαν με δεη συναποθανειν σοι ου μη σε απαρνησομαι · ωσαυτως δε και παντες ελεγον
και εξερχονται εις χωριον ου το ονομα γεσσημανιν και λεγει τοις μαθηταις αυτου · καθεισατε ωδε εως προσευξωμαι
και παραλαμβανει τον πετρον και τον ιακωβον και τον ιωαννην μετ αυτου και ηρξατο εκθαμβισθαι και αδημονειν
και λεγει αυτοις περιλυπος εστιν η ψυχη μου εως θανατου μιναται ωδε και γρηγορειται
και προελθων μικρον επεσεν επι την γην και προσηυχετο · ει δυνατον εστιν ινα παρελθη απ αυτου η ωρα
και ελεγεν αββα ο πηρ μου παντα δυνατα σοι εστιν παρενεγκε το ποτηριον τουτο απ εμου · αλλα ου τι εγω θελω αλλα τι συ
και ερχεται και ευρισκει αυτους καθευδοντας και λεγει τω πετρω σιμων καθευδεις ουκ ισχυσας μιαν ωραν γρηγορησαι
γρηγορειται και προσευχεσθαι ινα μη εισελθηται εις πιρασμον · το μεν πνα προθυμον η δε σαρξ ασθενης
και παλιν απελθων προσηυξατο τον αυτον λογον ειπων
και υποστρεψας ευρεν αυτους παλιν καθευδοντας ησαν γαρ οι οφθαλμοι αυτων καταβαρουμενοι και ουκ ηδισαν τι αυτω αποκριθωσιν
και ερχεται το τριτον και λεγει αυτοις καθευδεται λοιπον και αναπαυεσθαι απεχει το τελος ιδου ηλθεν η ωρα και παραδιδοτε ο υιος του ανου εις τας χειρας των αμαρτωλων
εγειρεσθαι αγωμεν ιδου ο παραδιδους με ηγγικεν ·
και ετι αυτου λαλουντος παραγινεται ιουδας εις των ιβ και μετ αυτου οχλος πολυς μετα μαχαιρων και ξυλων παρα των αρχιερεων και γραμματεων και πρεσβυτερων
δεδωκει δε ο παραδιδους αυτον συσημον λεγων αυτοις ον αν φιλησω αυτος εστιν κρατησατε αυτον και αγαγεται ασφαλως
και ελθων ευθεως προσελθων αυτω λεγει χαιρε ραββει και κατεφιλησεν αυτον
οι δε επεβαλον τας χειρας αυτων και εκρατουν αυτον
και εις τις των παρεστωτων σπασαμενος μαχαιραν επεσεν τον δουλον του αρχιερεως και αφιλεν αυτου το ωτιον
και αποκριθεις ο ις ειπεν αυτοις ως επι ληστην εξηλθατε μετα μαχαιρων και ξυλων συνλαβειν με
καθ ημεραν ημην προς υμας εν τω ιερω διδασκων και ουκ εκρατησατε με αλλ ινα πληρωθωσιν αι γραφαι των προφητων ·
τοτε οι μαθηται αυτου αφεντες αυτον παντες εφυγον
και εις τις νεανισκος ηκολουθι αυτω περιβεβλημενος σινδονα οι δε νεανισκοι εκρατησαν αυτον
ο δε καταλιπων την σινδονα γυμνος εφυγεν απ αυτων
και απηγαγον τον ιν προς τον αρχιερεα καιαφαν και συνπορευονται παντες οι αρχιερεις και ο πρεσβυτεροι και οι γραμματεις
Примечания источника · 1
- correction (not in the text): corrector (1)
και ο πετρος απο μακροθεν ηκολουθει αυτω εως εσω εις την αυλην του αρχιερεως και ην συνκαθημενος μετα των υπηρετων θερμενομενος προς το φως
οι δε αρχιερεις και ολον το συνεδριον εζητουν κατα του ιυ μαρτυριαν εις το θανατωσαι αυτον και ουχ ηυρισκον ·
πολλοι γαρ εψευδομαρτυρουν κατ αυτου
λεγοντες
οτι ημεις ηκουσαμεν · αυτου λεγοντος οτι εγω καταλυσω τον ναον τουτον τον χειροποιητον και δια τριων ημερων αλλον αχειροποιητον οικοδομησω
και ουδε ουτως ην ειση η μαρτυρια αυτων
και αναστας ο αρχιερευς εις μεσον επηρωτησεν τον ιν λεγων · οτι ουτοι σου καταμαρτυρουσιν
ο δε εσιωπα και ουδεν απεκρινατο και παλιν επηρωτα αυτον εκ δευτερου και λεγει αυτω συ ει ο χς ο υιος του ευλογημενου
ο δε ις αποκριθεις ειπεν αυτω εγω ειμει · και οψεσθαι τον υν του ανου εκ δεξιων καθημενον της δυναμεως · και ερχομενον μετα της δυναμεως του ουρανου
ο δε αρχιερευς ευθυς διαρηξας τους χειτωνας αυτου λεγει τι ετι χρειαν εχομεν μαρτυρων
ηκουσατε παντες την βλασφημιαν του στοματος αυτου τι φαινεται υμιν και παντες κατεκριναν αυτον ειναι ενοχον θανατου
και ηρξαντο τινες ενπτυειν αυτω και περικαλυπτιν το προσωπον αυτου και κολαφιζειν αυτον και λεγειν προφητευσον νυν χε τις εστιν ο πεσας σε και οι υπηρετε ραπισμασιν αυτον ελαμβανον ·
και οντος πετρου εν τη αυλη κατω ερχεται μια των παιδισκων του αρχιερεως
και ιδουσα τον πετρον θερμενομενον εμβλεψασα αυτω λεγει και συ μετα του ναζαρηνου ιυ ης ·
ο δε ηρνησατο λεγων ουτε οιδα ουτε επισταμαι συ τι λεγεις και εξηλθεν εις την εξω αυλην
και η παιδισκη ιδουσα αυτον ηρξατο λεγειν τοις παρεστηκοσιν οτι ουτος εξ αυτων εστιν
ο δε παλιν ηρνησατο και μετα μεικρον παλιν οι περιεστηκοτες ελεγον τω πετρω αληθως εξ αυτων ει
ο δε ηρξατο αναθεματιζειν και ομνυειν οτι ουκ οιδα τον ανον τουτον ον λεγεται
και ευθεως εκ δευτερου αλεκτωρ εφωνησεν και αναμνησθεις ο πετρος του ρηματος ου ειπεν αυτω ο ις οτι πριν αλεκτορα φωνησαι τρις με απαρνηση επιβαλων εκλαιεν