και εκειθεν αναστας ερχεται εις τα ορια της ιουδαιας περαν του ιορδανου και συνπορευεται οχλος προς αυτον και ως ιωθει παλιν εδιδασκεν αυτους
οι δε φαρισαιοι προσελθοντες επηρωτησαν αυτον ει εξεστιν ανδρι γυναικα απολυσαι πειραζοντες αυτον ·
ο δε αποκριθεις ειπεν αυτοις τι υμιν ενετιλατο μωυσης
οι δε ειπαν μωυσης επετρεψε βιβλιον αποστασιου γραψαι και απολυσαι
και αποκριθεις ο ις ειπεν αυτοις προς την σκληροκαρδιαν υμων εγραψε την εντολην ταυτην
απο δε αρχης κτισεως αρσεν και θηλυ εποιησεν ο θς
και ειπεν ενεκεν τουτου καταλιψει εκαστος τον πρα αυτου και την μρα και προσκολληθησεται προς την γυναικα αυτου
και εσονται οι δυο εις σαρκα μιαν · ωστε ουκ εισιν δυο αλλα σαρξ μια
ο ουν ο θς εζευξεν ανος μη χωριζετω
και εν τη οικεια παλιν επηρωτησαν οι μαθηται αυτου
και λεγει αυτοις εαν απολυση γυνη τον ανδρα αυτης και γαμηση αλλον μοιχαται
και εαν ανηρ απολυση την γυναικα μοιχαται
και προσεφερο̣ν αυτω παιδια ινα αψηται αυτων οι δε μαθηται επετιμων τοις προσφερουσιν
ιδων δε ο ις ηγανακτησεν και επιτειμησας αυτοις ειπεν αφεται τα παιδια ερχεσθαι προς εμε μη κωλυεται αυτα των γαρ τοιουτων εστιν η βασιλεια των ουρανων ·
αμην λεγω υμιν ος αν μη δεξηται την βασιλειαν του θυ ως παιδιον ου μη εισελθη εις αυτην
και ενανκαλεισαμενος αυτα επιτιθει τας χειρας επ αυτα και ευλογει αυτα
και εκπορευομενου αυτου εις οδον ιδου τις πλουσιος προσδραμων και γονυπετησας επηρωτα αυτον λεγων διδασκαλε αγαθε τι ποιησω ινα ζωην αιωνιον κληρονομησω
ο δε ις ειπεν αυτω τι με λεγεις αγαθον ουδεις αγαθος ει μη εις ο θς
τας εντολας οιδας μη μοιχευσης μη φονευσης μη κλεψης μη ψευδομαρτυρησης τιμα τον πρα σου και την μρα σου
ο δε αποκριθεις ειπεν αυτω διδασκαλε ταυτα παντα εφυλαξαμην εκ νεοτητος μου τι υστερω ετι
ις ενβλεψας αυτω ηγαπησεν αυτον και ειπεν αυτω ει θελεις τελιος ειναι εν σε υστερει υπαγε οσα εχεις πωλησον και δος πτωχοις και εξεις θησαυρον εν ουρανοις και αρας τον σταυρον σου δευρο ακολουθι μοι :
ο δε στυγνασας απο του λογου απηλθεν απ αυτου λυπουμενος ην γαρ εχων κτηματα πολλα ·
και περιβλεψαμενος ο ις λεγει τοις μαθηταις αυτου πως δυσκολως οι τα χρηματα εχοντες εις την βασιλειαν του θυ εισελευσονται
οι δε μαθηται εθαμβουντο επι τοις λογοις αυτου ο δε ις αποκριθεις λεγει αυτοις τεκνα πως δυσκολον εστιν εις την βασιλειαν του θυ εισελθειν πλουσιον
ευκοπωτερον εστιν καμηλον δια τρωμαλιας ραφιδος εισελθειν η εις την βασιλειαν του θυ πλουσιον εισελθειν
οι δε περισσως εξεπλησσοντο λεγοντες προς εαυτους και τις δυνησεται σωθηναι
εμβλεψας δε αυτοις ο ις λεγει παρα μεν ανοις τουτο αδυνατον αλλα ου παρα τω θω · παντα γαρ δυνατα τω θω
ηρξατο αυτω λεγειν ο πετρος παντα αφηκαμεν και ηκολουθηκαμεν σοι
αποκριθεις ο ις ειπεν αμην λεγω υμιν ουδεις εστιν ος αφηκεν οικειαν η αδελφους η αδελφας η μρα η πρα η τεκνα η αγρους ενεκεν εμου και ενεκεν του ευαγγελιου
εαν μη λαβη εκατονταπλασιονα νυν εν τω καιρω τουτω οικειας και αδελφας και μρα και τεκνα και αγρους μετα διωγμων και εν τω αιωνι τω ερχομενω ζωην αιωνιον
πολλοι δε εσονται πρωτοι εσχατοι και εσχατοι πρωτοι
ησαν δε εν τη οδω αναβαινοντες εις ιεροσολυμα και ην προαγων αυτους ο ις και εθαμβουντο ακολουθουντες αυτω και παραλαβων παλιν τους ιβ ηρξατο αυτοις λεγειν τα μελλοντα αυτω συμβαινειν
οτι ιδου αναβαινομεν εις ιεροσολυμα και ο υιος του ανου παραδοθησεται τοις αρχιερευσιν και γραμματευσιν και κατακρινουσιν αυτον θανατω και παραδωσουσιν τοις εθνεσιν
και ενπεξουσιν αυτω και μαστιγωσουσιν αυτον και ενπτυσωσιν αυτω · και αποκτενουσιν αυτον και τη τριτη ημερα αναστησεται
και προσελθοντες αυτω ιακωβος και ιωαννης οι υιοι ζεβεδαιου λεγοντες διδασκαλε θελωμεν ινα ο αν σε αιτησωμεθα ποιησης ημιν
Notes in the source · 1
- correction (not in the text): corrector (1)
ο δε ειπεν αυτοις τι θελεται ποιησαι υμιν ·
Notes in the source · 1
- correction (not in the text): corrector (1)
οι δε ειπον αυτω δος ημιν ινα εις εκ δεξιων σου και εις εξ ευωνυμων καθισωμεν εν τη βασιλεια της δοξης
ο δε ις αποκριθεις ειπεν αυτω ουκ οιδατε το αιτισθαι δυνασθαι πιειν το ποτηριον ο εγω πινω η το βαπτισμα ο εγω βαπτιζομαι βαπτισθηναι ·
οι δε ειπαν δυναμεθα · το μεν ποτηριον ο εγω πινω πιεσθαι · και το βαπτισμα ο εγω βαπτιζομε βαπτισθησεσθαι
το δε καθεισαι εκ δεξιων μου η εξ ευωνυμων ουκ εστιν εμον δουναι αλλ οις ητοιμασται ·
και ακουσαντες οι δεκα ηρξαντο αγανακτειν περι ιακωβου και ιωαννου
ο δε προσκαλεσαμενος λεγει αυτοις οιδατε οτι οι δοκουντες αρχειν των εθνων κατακυριευουσιν αυτων και ου μεγαλοι αυτων κατεξουσιαζουσιν
ουχ ουτως εστιν εν υμιν · αλλ οστις αν θελη εν υμιν μεγας γενεσθαι εσται υμων διακονος
και ος αν θελη υμων ειναι πρωτος εσται υμων παντων δουλος
και γαρ ο υις του ανου ουκ ηλθεν διακονηθηναι αλλα διακονησαι και δουναι την ψυχην αυτου λουτρον αντι πολλων
και ερχονται εις ιεριχω και εκπορευομενου αυτου απο ιεριχω και των μαθητων αυτου και οχλου ικανου ο υιος τιμαιου τυφλος εκαθητο παρα την οδον προσαιτων
και ακουσας οτι ις ο ναζαρηνος εστιν ηρξατο κραζειν και λεγειν ο υς δαδ ιυ ελεησον με ·
και στας ο ις ειπεν αυτον φωνηθηναι · και φωνουσι τον τυφλον λεγοντες θαρρων εγειρε φωνι σε
ο δε αποβαλων το ιματιον αυτου αναστας ηλθεν προς τον ιν
και αποκριθεις λεγει αυτω ο ις τι θελις ποιησω σοι · ο δε τυφλος ειπεν αυτω ραββουνι ινα αναβλεψω
ο δε ειπεν αυτω υπαγε η πιστις σου σεσωκεν σε και ευθεως ανεβλεψεν και ηκολουθει αυτω εν τη οδω ·