ησαν δε εγγιζοντες αυτω παντες οι τελωναι και αμαρτωλοι ακουειν αυτου
και διεγογγυζον οι τε φαρισαιοι και οι γραμματεις λεγοντες οτι ουτος αμαρτωλους προσδεται και συνεσθιει αυτοις ·
Notes in the source · 1
- correction (not in the text): corrector2 (1)
ειπεν δε προς αυτους την παραβολην ταυτην
τις ανθρωπος εξ υμων ος εξει εκατον προβατα και απολεση εξ αυτων εν ουκ αφιησι τα ενενηκοντα εννεα εν τη ερημω και απελθων το απολωλος ζητει εως ευρη αυτο
και ευρων επιτιθησιν επι τους ωμους αυτου χαιρων
ελθω δε εις οικον συνκαλειται τους φιλους και τους γειτονας λεγων αυτοις συνχαρητε μοι οτι ευρον το προβατον μου το απολωλος
Notes in the source · 1
- correction (not in the text): corrector1 (2)
λεγω δε υμειν οτι ουτως χαρα εσται εν τω ουρανω επι ενι αμαρτωλω μετανοουντι η επι ενενηκοντα εννεα δικαιοις οιτινες ουκ εχουσι χρειαν μετανοιας ·
Notes in the source · 1
- correction (not in the text): corrector2 (1)
η τις γυνη εχουσα δραχμας δεκα και απολεσασα μιαν ουχι απτει λυχνον και σαροι την οικιαν και ζητει επιμελως εως ευρη
και ευρουσα συνκαλειται τας γειτονας και φιλας λεγουσα συνχαρητε μοι οτι ευρον ην απωλεσα δραχμην
ουτως λεγω υμειν χαρα εσται ενωπιον των αγγελων του θυ επι ενι αμαρτωλω μετανοουντι ·
ειπεν δε ανθρωπος τις ειχεν δυο υιους
και ειπεν ο νεωτερος αυτων τω πατρι πατερ δος μοι το επιβαλλον μοι μερος της ουσιας και διειλεν αυτοις τον βιον
και ου μετα πολλας ημερας συναγαγων παντα ο νεωτερος υιος απεδημησεν εις χωραν μακραν κακει διεσκορπισεν εαυτου τον βιον ζων ασωτως
δαπανησαντος δε αυτου παντα εγενετο δ̣ειμος ισχυρα κατα την χωραν εκεινην και αυτος ηρξατο υστερισθαι
Notes in the source · 1
- correction (not in the text): corrector1 (1)
και πορευθεις εκολληθη ενι των πολειτων της χωρας εκεινης και επεμψεν αυτον εις τους αγρους βοσκειν χοιρους
καπεθυμει χορτασθηναι εκ των κερατιων ων ησθιον οι χοιροι και ουδεις εδιδου τω
Notes in the source · 1
- correction (not in the text): corrector1 (2)
εις εαυτον δε ελθων ειπεν ποσοι μισθιοι του πατρος μου περισσευουσιν αρτων εγω δε ωδε λειμω απολλυμαι
αναστας πορευσομαι προς τον πατερα μου και ερω αυτω πατερ ημαρτον εις τον ουρανον και ενωπιον σου
ουκετι ειμι αξιος κληθηναι σου υιος ποιησον με ως ενα των μισθιων σου
και αναστας ηλθε προς τον πατερα αυτου ετι δε αυτου μακραν απεχοντος ειδεν αυτον ο πατηρ αυτου και εσπλαγχνισθη και δραμων ενεπεπεσεν επι τον τραχηλον αυτου κατεφιλησεν αυτον
Notes in the source · 1
- correction (not in the text): corrector1 (2)
ο δε υιος ειπεν αυτω πατερ ημαρτον εις τον ουρανον και ενωπιον σου ουκετι ειμι αξιος κληθηναι σου υιος ποιησον με ως ενα των μισθιων σου
ειπεν δε ο πατηρ προς τους δουλους αυτου ταχεως εξενεγκατε στολην την πρωτην και ενδυσατε αυτον και δοτε δακτυλιον εις την χειρα αυτου και υποδηματα εις τους ποδας αυτου
Notes in the source · 1
- correction (not in the text): corrector1 (1)
και ενεγκατε τον σειτευτον μοσχον και θυσατε και φαγωμεν και ευφρανθωμεν
οτι ουτος ο υιος μου νεκρος ην και ανεζησεν απολωλως και αρτι ευρεθη και ηρξαντο ευφραινεσθαι
ην δε ο υιος αυτου ο πρεσβυτερος εν αγρω ελθων δε και εγγισας τη οικεια ηκουσεν συνφωνιας και χορων
και προσκαλεσαμενος ενα των παιδων επυνθανετο τι θελει τουτο ειναι
ο δε ειπεν οτι ο αδελφος σου ηκει και εθυσεν ο πατηρ σου τον σειτευτον μοσχον αυτω οτι υγιενοντα αυτον απελαβεν
ωργισθη δε και ουκ ηθελεν εισελθειν ο δε πατηρ αυτου εξελθων ηρξατο αυτον
ο δε αποκρειθεις ειπεν τω πατρει αυτου ιδου τοσαυτα ετη δουλευω σοι και ουδεποτε παρεβην σου εντολην και ουδεποτε εδωκας μοι εριφον εξ αιγων ινα μετα των φιλων μου αριστησω
τω δε υιω σου τω καφαγοντι παντα μετα των πορνων και ελθοντι εθυσας τον σειτευτον μοσχον
ο δε ειπεν αυτω συ παντοτε μετ εμου ει και παντα τα εμα σα εστιν
ευφρανθηναι δε εδει και χαρηναι οτι ο αδελφος σου ουτος νεκρος ην και ανεζησεν απολωλως και ευρεθη