ει τις ουν παρακλησις · εν χω · ει τι παραμυθιον αγαπης · ει τις κοινωνια πνς · ει τις σπλαγχνα · και οικτειρμοι ·
πληρωσατε μου την χαραν · ινα το αυτο φρονητε · την αυτην αγαπην εχοντες · συνψυχοι το αυτο φρονουντες ·
μηδεν κατ εριθειαν · μηδε κατα κενοδοξιαν αλλα τη ταπεινοφροσυνη αλληλους ηγουμενοι υπερεχοντας εαυτων ·
μη τα εαυτων εκαστοι σκοπουντες · αλλα και τα ετερων · εκαστοι
τουτο φρονειτε εν υμιν ο και εν χω ιυ ·
ος εν μορφη θυ υπαρχων ουχ αρπαγμον ηγησατο το ειναι ισα θω ·
αλλ εαυτον εκενωσεν μορφην δουλου λαβων · εν ομοιωματι ανων γενομενος και σχηματι ευρεθεις ως ανος ·
εταπινωσεν εαυτον γενομενος υπηκοος μεχρι θανατου θανατου δε σταυρου
διο και ο θς αυτον υπερυψωσεν · και εχαρισατο αυτω το ονομα το υπερ παν ονομα
ινα εν τω ονοματι ιυ παν γονυ καμψη · επουρανιων και επιγειων και καταχθονιων
και πασα γλωσσα εξομολογησεται οτι κς ις χς εις δοξαν θυ πρς ·
Notes in the source · 1
- correction (not in the text): corrector (1)
ωστε αδελφοι μου · καθως παντοτε υπηκουσαται μη ως εν τη παρουσια μου μονον αλλα νυν πολλω μαλλον εν τη απουσια μου μετα φοβου και τρομου την εαυτων σωτηριαν κατεργαζεσθαι
θς γαρ εστιν ο ενεργων δυναμεις εν υμιν · και το θελειν και το ενεργειν υπερ της ευδοκιας
παντα ποιειτε χωρεις γογγυσμων και διαλογισμων ·
ινα ητε αμεμπτοι και ακαιρεοι τεκνα θυ αμωμα μεσον γενεας σκολιας̣ [και δι]εστραμμενης · εν οις [φαινεσ]θε ως φωστηρες εν κοσ̣[μω]
λογον ζωης επεχοντε[ς εις καυ]χημα εμοι εις ημεραν χυ [οτι] ουκ · εις καινον εδραμο[ν ουδε] εις καινον εκοπιασα
αλ[λ… ει] και σπενδομαι επι τη θυ[σια] και λειτουργεια της πιστ[εως] υμων · χαιρω και συγχαιρ[ω] πασιν υμιν ·
το δ αυτο και υμ[εις] χαιρετε και συγχαιρεται μοι ·
ελπιζω δε εν κω ιυ τιμοθεον ταχεως πεμψαι υμιν ινα καγω εκψυχω γνους τα περι υμων
ουδενα γαρ εχω ισοψυχον · οστις γνησιως τα περι υμων μεριμνησει ·
οι παντες γαρ τα εαυτων ζητουσιν ου τα ιυ χυ ·
την δε δοκιμην αυτου γεινωσκετε οτι ως πρι τεκνον συν εμοι εδουλευσεν εις το ευαγγελιον ·
τουτον μεν ουν ελπιζω πεμψαι ως αν αφιδω τα περι εμε εξαυτης
πεποιθα δε εν κω · οτι και αυτος ταχεως ελευσομαι προς υμας ·
αναγκαιον δε ηγησαμην επαφροδιτον τον αδελφον και συνεργον · και συνστρατιωτην μου υμων δε αποστολον και λειτουργον της χρειας μου πεμψαι προς υμας
επειδη επιποθων ην παντας υμας ιδειν · και αδημονων · διοτι ηκουσατε οτι ησθενησεν
και γαρ ησθενησεν παραπλησιον θανατω · αλλα ο θς ηλεησεν αυτον ουκ αυτον δε μονον αλλα και εμε · ινα μη λυπην επι λυπην σχω ·
σπουδαιοτερως ουν επεμψα αυτον ινα ιδοντες αυτον παλιν χαρητε καγω αλυποτερος ω ·
προσδεχεσθε ουν αυτον εν κω μετα πασης χαρας και τους τοιουτους εντιμους εχετε ·
Notes in the source · 1
- correction (not in the text): corrector (1)
οτι δια το εργον κυ μεχρι θανατου ηγγεισεν παραβολευσαμενος τη ψυχη ινα αναπληρωση [το υμ]ων υστερημα της προς [με λ]ειτουργιας