ταυτα ειπων ο ις εξηλθεν συν τοις μαθηταις αυτου περαν του χειμαρρου του κεδρων οπου ην κηπος εις ον εισηλθεν αυτος και οι μαθηται αυτου ·
ηδει δε και ιουδας ο παραδιδους αυτον τον τοπον · οτι πολλακεις συνηχθη ο ις εκει μετα των μαθητων αυτου ·
ο ουν ιουδας λαβων την σπειραν και εκ των αρχιερεων και φαρισαιων υπηρετας ερχεται εκει μετα φανων και λαμπαδων και οπλων
ις ουν ιδως παντα τα ερχομενα επ αυτον · εξελθων ειπεν αυτοις τινα ζητειτε ·
απεκριθησαν αυτω ιν τον ναζωραιον λεγει αυτοις ο ις εγω ειμι · ιστηκει δε και ιουδας ο παραδιδους αυτον μετ αυτων ·
ως ειπεν αυτοις εγω ειμι απηλθον εις τα οπισω και επεσον χαμε ·
παλιν ουν επηρωτησεν αυτους τινα ζητειτε · οι δε ειπον ιν τον ναζωραιον ·
απεκριθη ις ειπον υμιν οτι εγω ειμι · ει ουν εμε ζητειτε αφετε τουτους υπαγειν
ινα πληρωθη ο λογος ον ειπεν οτι ους δεδωκας μοι ουκ απωλεσα εξ αυτου ουδενα
σιμων ουν πετρος εχων μαχαιραν ειλκυσεν αυτην · και επεσεν τον του αρχιερεως δουλον · και απεκοψεν αυτου το ωτιον το δεξιον · ην δε ονομα τω δουλω μαλχος ·
ειπεν ουν ο ις τω πετρω · βαλε την μαχαιραν εις την θηκην το ποτηριον ο δεδωκεν μοι ο πηρ ου μη πιω αυτο ·
η ουν σπειρα και ο χιλιαρχος και οι υπηρεται των ιουδαιων συνελαβον τον ιν και εδησαν αυτον ·
και απηγαγον αυτον προς ανναν πρωτον · ην γαρ πενθερος του καιαφα · ος ην αρχιερευς του ενιαυτου εκεινου ·
ην δε καιαφας ο συμβουλευσας τοις ιουδαιοις · οτι συμφερει ενα ανον απολεσθαι υπερ του λαου
ηκολουθει δε τω ιυ σιμων πετρος και αλλος μαθητης · ο δε μαθητης εκεινος ην γνωστος τω αρχιερει και συνεισηλθεν τω ιυ εις την αυλην του αρχιερεως
ο δε πετρος ιστηκει προς τη θυρα εξω εξηλθεν ουν ο μαθητης ο αλλος ος ην γνωστος τω αρχιερει · και ειπεν τη θυρωρω και εισηγαγεν τον πετρον
λεγει ουν η παιδισκη η θυρωρος τω πετρω μη και συ εκ των μαθητων ει του ανου τουτου λεγει εκεινος ουκ ειμι
ιστηκεισαν δε οι δουλοι και οι υπηρεται ανθρακιαν πεποιηκοτες οτι ψυχος ην και εθερμενοντο · ην δε μετ αυτων ο πετρος εστως και θερμενομενος
ο ουν αρχιερευς ηρωτησεν τον ιν περι των μαθητων αυτου και περι της διδαχης αυτου
απεκριθη αυτω ο ις εγω παρρησια λελαληκα τω κοσμω · εγω παντοτε εδιδαξα εν συναγωγη και εν τω ιερω οπου παντες οι ιουδαιοι συνερχονται · και εν κρυπτω ελαλησα ουδεν ·
τι με ερωτας επερωτησον τους ακηκοατας τι ελαλησα αυτοις · ιδε ουτοι οιδασιν α ειπον εγω ·
ταυτα δε αυτου ειποντος εις των υπηρετων παρεστηκως εδωκεν ραπι̣σμα τω ιυ ειπων · ουτως αποκρινη τω αρχιερει
απεκριθη αυτω ο ις ει κακως ελαλησα μαρτυρησον περι του κακου · ει δε καλως τι με δερεις
απεστειλεν αυτον ο αννας δεδεμενον προς καιαφαν τον αρχιερεα ·
ην δε σιμων πετρος εστως και θερμενομενος ειπον ουν αυτω μη και συ εκ των μαθητων αυτου ει ηρνησατο εκεινος και λεγει ουκ ειμι
λεγει εις εκ των δουλων του αρχιερεως · συγγενης ων ου απεκοψεν πετρος το ωτιον · ουκ εγω σε ειδον εν τω κηπω μετ αυτου ·
παλιν ουν ηρνησατο πετρος και ευθεως αλεκτωρ · εφωνησεν
αγουσιν ουν τον ιν απο του καιαφα εις το πραιτωριον ην δε πρωι και αυτοι ουκ εισηλθον εις το πραιτωριον ινα μη μιανθωσιν αλλα φαγωσιν το πασχα ·
εξηλθεν ουν ο πειλατος προς αυτους · και ειπεν · τινα κατηγοριαν φερετε κατα του ανου τουτου ·
απεκριθησαν και ειπον αυτω · ει μη ην ουτος κακοποιος ουκ αν σοι παρεδωκαμεν αυτον ·
ειπεν ουν αυτοις ο πειλατος λαβετε αυτον υμεις και κατα τον νομον υμων κρινατε αυτον · ειπον δε αυτω οι ιουδαιοι · ημιν ουκ εξεστιν αποκτειναι ουδενα
ινα ο λογος του ιυ πληρωθη ον ειπεν σημαινων ποι θανατω ημελλεν αποθνησκειν
εισηλθεν ουν εις το πραιτωριον παλιν ο πειλατος και εφωνησεν τον ιν · και ειπεν αυτοις συ ει ο βασιλευς των ιουδαιων
απεκρινατο ο ις αφ εαυτου συ τουτο λεγεις · η αλλοι σοι ειπον περι εμου ·
απεκριθη ο πειλατος μητι εγω ιουδαιος ειμι · το εθνος το σον και οι αρχιερεις παρεδωκαν σε εμοι τι εποιησας
απεκριθη ις η βασιλεια η εμη ουκ εστιν εκ του κοσμου τουτου ει εκ του κοσμου τουτου ην η βασιλεια η εμη οι υπηρεται αν οι εμοι ηγωνιζοντο ινα μη παραδοθω τοις ιουδαιοις νυν δε η βασιλεια η εμη ουκ εστιν εντευθεν ·
ειπεν ουν αυτω ο πειλατος ουκουν βασιλευς ει συ απεκριθη ο ις συ λεγεις οτι βασιλευς ειμι εγω εγω εις τουτο και γεγεννημαι και εις τουτο εληλυθα εις τον κοσμον ινα μαρτυρησω [τη] αληθεια · πας ο ων εκ της αλ[η]θειας ακουει μου της φωνης
λεγει αυτω ο πειλατος τι εστιν̣ αληθεια · και τουτο ειπων παλιν εξηλθεν προς τους ιουδαιους και λεγει αυτοις · εγω ουδεμιαν αιτιαν ευρισκω εν αυτω
εστιν δε συνηθεια υμιν ινα ενα υμιν απολυσω εν τω πασχα βουλεσθαι ουν απολυσω υμιν τον βασιλεα των ιουδαιων
εκραυγασαν ουν παλιν παντες λεγοντες · μη τουτον αλλα τον βαραββαν · ην δε ο βαραββας ληστης