εκρινα δε εμαυτω τουτο · το μη παλιν εν λυπη προς υμας ελθειν
ει γαρ εγω λυπω υμας και τις ο εφραινων με ει μη ο λυπουμενος εξ εμου
και εγραψα τουτο̣ ινα μη ελθων λυπην σχω αφ ων εδει με̣ χαιρειν · πεποιθως επι παντας υμας οτι η εμη χαρα παντων υμων εστιν ·
εκ γαρ πολλης θλιψεως και συνοχης καρδιας εγραψα υμιν δια πολλων δακρυων ουχ ινα λυπηθητε · αλλα την αγαπην ινα γνωτε ην εχω περισσοτερως εις υμας ·
ει δε τις λελυπηκεν ουκ εμε λελυπηκεν αλλα απο μερους ινα μη επιβαρω παντας υμας ·
ικανον τω τοιουτω η επιτιμια αυτη η υπο των πλειονων
ωστε τουναντιον υμας χαρισασθαι και παρακαλεσαι μη πως τη περισσοτερα λυπη καταποθη ο τοιουτος ·
διο παρακαλω υμας κυρωσαι εις αυτον αγαπην ·
εις τουτο γαρ και εγραψα ινα γνω την δοκιμην υμων η εις παντα υπηκοοι εστε ·
ω δε τι χαριζεσθε καγω και γαρ ο καιχαρισμαι ει τι κεχαρισμαι δι υμας εν προσωπω χυ
ινα μη πλεονεκτηθωμεν υπο του σατανα · ου γαρ αυτου τα νοηματα αγνοουμεν ·
ελθων δε εις την τρωαδα εις το ευαγγελιον του χυ και θυρας μοι ανεωγμενης εν κω ·
ουκ εσχηκα ανεσιν τω πνι μου τω μη ευρειν με τιτον τον αδελφον μου · αλλα αποταξαμενος αυτοις εξηλθον εις μακαιδονιαν ·
τω δε θω χαρις τω παντοτε θριαμβευοντι ημας εν τω χω · και την οσμην της γνωσεως αυτου φανερουντι δι ημων εν παντι τοπω ·
οτι χυ ευωδια εσμεν τω θω εν τοις σωζομενοις και εν τοις απολλυμενοις
οις μεν οσμη εκ θανατου εις θανατον · οις δε οσμη εκ ζωης εις ζωην · και προς ταυτα τις ικανος
ου γαρ εσμεν ως οι πολλοι καπηλευοντες τον λογον του θυ · αλλ ως εξ ιλικρινιας αλλ ως εκ θυ κατεναντι θυ εν χω λαλουμεν