παυλος αποστολος ιυ χυ δια θεληματος θυ · και τιμοθεος ο αδελφος τη εκκλησια του θυ τη ουση εν κορινθω · συν τοις αγιοις πασιν τοις ουσιν εν ολη τη αχαια ·
χαρις υμιν και ειρηνη απο θυ πρς ημων και κυ ιυ χυ ·
ευλογητος ο θς και πηρ του κυ ημων ιυ χυ · ο πηρ των οικτειρμων και θς πασης παρακλησεως ·
ο παρακαλων ημας επι παση τη θλιψει ημων · εις το δυνασθαι ημας παρακαλειν τους εν παση θλιψει · δια της παρακλησεως ης παρακαλουμεθα αυτοι υπο του θυ ·
οτι καθως περισσευει τα παθηματα του χυ εις ημας · ουτως δια του χυ περισσευει και η παρακλησεις ημων ·
ειτε δε θλιβομεθα υπερ της υμων παρακλησεως και σωτηριας ειτε παρακαλουμεθα υ[περ της] υμων παρακλησεως τη[ς ενερ]γουμενης εν υπομονη [των] αυτων παθηματων ων [και η]μεις πασχομεν
και η ελ[πις] ημων βεβαια υπερ υμω[ν ειδο]τες οτι ως κοινωνοι εσ[τε] των παθηματων ουτως κ̣[αι] της παρακλησεως ·
ου γαρ θελομεν υμας αγνοει[ν] αδελφοι · περι της θλιψεως ημων της γενομενης εν τη ασια οτι καθ υπερβολην υπερ δυναμιν εβαρηθημεν · ωστε εξαπορηθηναι ημας και του ζην
αλλ αυτοι εν εαυτοις το αποκριμα του θανατου εσχηκαμεν ινα μη πεποιθοτες ωμεν εφ εαυτοις · αλλ επι τω θω τω εγειροντι τους νεκρου ·
ος εκ τηλικουτου θανατου ερρυσατο ημας εις ον ηλπικαμεν οτι και ετι ρυσεται ·
συνυπουργουντων και ημων υπερ υμων τη δεησει · ινα εκ πολλων προσωπων το εις ημας χαρισμα δια πολλων ευχαριστηθη υπερ ημων ·
η γαρ καυχησεις ημων αυτη εστιν το μαρτυριον της συνειδησεως ημων · οτι εν αγιοτητι και εν ειλικρινια του θυ ουκ εν σοφια σαρκικη · αλλ εν χαριτι θυ ανεστραφημεν εν τω κοσμω περισσοτερως δε προς υμας ·
ου γαρ αλλα γραφομεν υμιν · αλλ αναγινωσκετε η και επιγινωσκεται · ελπιζω δε οτι εως τελους επιγνωσεσθε
καθως και επεγνωτε ημας απο μερους οτι καυχημα υμων εσμεν καθαπερ και υμεις ημων εν τη ημερα του κυ ιυ ·
Примечания источника · 1
- correction (not in the text): corrector (1)
και ταυτη τη πεποιθησει εβουλομην προτερον προς υμας ελθειν · ινα δευτεραν χαριν σχ[…]
Примечания источника · 2
- correction (not in the text): corrector (1)
- lacuna: […] marks missing text (nothing restored)
και δι υμων απελθειν εις μακαιδονιαν και πα̣[λιν απο μ]ακεδονιας ελθειν προς [υμας] και υφ υμων προπεμ[φθην]αι εις την ιουδαιαν ·
[τουτο] δε βουλομενος μητι αρα [τη ε]λ̣αφρια εχρησαμην · η α βου[λευ]ο̣μαι κατα σαρκα βουλευομαι [ινα] η̣ παρ εμοι το ναι ναι · και το ου ου
[πι]σ̣τος δε ο θς οτι ο λογος ημων [ο] π̣ρος υμας ουκ εστιν ναι και ου
[ο] τ̣ου θυ γαρ υς χς ις · ο εν υμιν δ̣ι ημων κηρυχθεις δι εμου και σιλουανου και τιμοθεου ουκ εγενετο ναι · και ου · αλλα ναι εν αυτω γεγονεν
οσαι γαρ επαγγελειαι του θυ εν αυτω το ναι διο και δι αυτου το αμην τω θω προς δοξαν δι ημων ·
ο δε βεβαιων ημας συν υμιν εις χν και χρισας ημας θς ·
και σφραγισαμενος ημας και δους τον αραβωνα του πνς εν ταις καρδιαις ημων ·
εγω δε μαρτυρα τον θν επικαλουμαι επι την εμην ψυχην · οτι φειδομενος υμων ουκετι ηλθον εις κορινθον
ουχ οτι κυριευομεν υμων της πιστεως · αλλα συνεργοι εσμεν της χαρας υμων τη γαρ πιστει εστηκατε