Ѱало́мъ дв҃дꙋ, внегда̀ ѿбѣга́ше ѿ лица̀ а҆вессалѡ́ма сы́на своегѡ̀
Примечания источника · 1
- superscription
Гдⷭ҇и, что́ сѧ ѹ҆мно́жиша стꙋжа́ющїи мѝ; мно́зи востаю́тъ на мѧ̀,
Мно́зи глаго́лютъ дꙋшѝ мое́й: нѣ́сть сп҃се́нїѧ є҆мꙋ̀ въ бз҃ѣ є҆гѡ̀.
Ты́ же, гдⷭ҇и, застꙋ́пникъ мо́й є҆сѝ, сла́ва моѧ̀, и҆ возносѧ́й главꙋ̀ мою̀.
Гла́сомъ мои́мъ ко гдⷭ҇ꙋ воззва́хъ, и҆ ѹ҆слы́ша мѧ̀ ѿ горы̀ ст҃ы́ѧ своеѧ̀.
А҆́зъ ѹ҆снꙋ́хъ, и҆ спа́хъ, воста́хъ, ꙗ҆́кѡ гдⷭ҇ь застꙋ́питъ мѧ̀.
Не ѹ҆бою́сѧ ѿ тє́мъ люде́й, ѡ҆́крестъ напа́дающихъ на мѧ̀.
Воскрⷭ҇нѝ, гдⷭ҇и, сп҃си́ мѧ, бж҃е мо́й: ꙗ҆́кѡ ты̀ порази́лъ є҆сѝ всѧ̑ враждꙋ́ющыѧ мѝ всꙋ́е, зꙋ́бы грѣ́шникѡвъ сокрꙋши́лъ є҆сѝ.
Гдⷭ҇не є҆́сть сп҃се́нїе, и҆ на лю́дехъ твои́хъ бл҃гослове́нїе твоѐ.