λεγω ου̣[ν μη] απωσατο ο θς την κληρονομιαν αυ̣τ̣[ου ην] προεγνω μη γ̣ενοιτο και γαρ [ι]σ̣ρ̣[αηλιτης] ειμι εκ σ̣π̣[ε]ρμ̣α̣τος α̣β̣ρ̣α̣αμ φ̣[υλης βενι]α̣μ̣ειν
ο̣[υ]κ απ̣ω̣[σατο ο θς τον λαον αυτου ον προε]γ[νω η ουκ οιδατε εν ηλια τι λεγει η]
σ̣τηρια σου κατεσκαψαν καγω υπελειφθην μονος και ζητουσιν την ψυχην μ̣ου
αλλα τι λεγει αυτω ο χρηματισμος κατελειπον εμαυτω επτακισχειλιους ανδρας οιτινες ουκ εκαμψαν γονυ τη βααλ
ουτως ουν και εν τω νυν καιρω λιμμα κατ εγλογην χαριτος γεγονεν
ει δε χαρις ουκ εξ εργων επει η χαρις ουκετι γεινεται χαρις
τι ουν ο επιζητει ισ̣[ρ]αηλ τουτο ο ουκ επετυχεν η δε εγλο̣γη επετυχεν οι δε λοιποι επωρωθησα̣ν
καθως γεγραπται εδωκεν αυτοις ο θς πνευμα κατανυξεως οφθαλμους του μη̣ βλεπειν και ωτα του μη ακουειν εω̣ς της σημερον ημερας
και δαυε̣ιδ λεγει γ̣ε̣νηθητω η τραπεζα αυτων εις παγιδα [κα]ι εις θηραν και εις σκανδαλον και εις [αν]ταποδομα αυτοις
σκοτ̣ισθητωσαν [οι οφ]θαλμοι αυτων του μη̣ βλεπειν και τον [νωτο]ν αυτων δια παντος συνκαμψον
[λεγω ου]ν̣ μη επταισαν ινα πεσωσιν μη [γενοιτο αλ]λα τω αυ̣των παραπτωματι [η σωτηρια τοις εθνεσιν] εις̣ τ̣ο̣ π̣α̣ραζη[λωσαι αυτους]
[ει δε το παραπτω]μ̣α̣ α̣υτω[ν]
εφ οσον μεν ουν ειμι εγω των εθνων αποστολος την διακονιαν μου δοξασω
ει πως παραζηλωσω μου την σαρκα και σωσω τινας εξ αυτων
ει γαρ η αποβολη αυτων καταλλαγη κοσμου τις η προσλημψις ει μη ζωη εκ νεκρων
ει δε η απαρχη αγ̣ια και το φυραμα και η ριζα και οι κλαδοι
ει δε τινες των κλαδων εξεκλασθησαν συ δε αγριελεος ων ενεκεντρισθης εν αυτοις και συνκοινωνος της πιοτητος της ελ̣εας εγενου
μη κατακαυχω των κλαδων ει δε συ καυχασαι ου συ την ριζαν βασταζεις αλ η ριζα σε
ερεις ουν εξεκλασθησαν̣ κλαδοι ινα εγω ενκεντρισθω
καλω̣ς̣ τ̣[η] απιστια εξεκλασθησαν συ δε τη π[ιστει] εστηκας μη υψηλα φρονει αλλα φοβου̣
ει γαρ ο θς των κατα φυσει κλαδων [ουκ ε]φεισατο̣ μη πως ουδε σου φεισεται
[ιδε ουν] χρησ̣τοτητα και αποτομιαν του [θυ επι] τους μεν πεσοντας αποτ̣ομια [επι δε σε] χρηστο̣της θυ εαν επιμε[ι]νη̣[ς τη χρηστοτητι]
παρα φυσιν ενεκεντρισθης εις καλλιελεον ποσω μαλλον ουτοι κατα φυσιν ενκεντρισθησονται τη ιδια ελεα
ου γαρ θελω υμας αγνοειν αδελφοι το μυστηριον τουτο ινα μη ητε εαυτοις φρονιμοι οτι πορωσις απο μερους τω ισραηλ γεγ̣ονεν αχρι ου το πληρωμα των εθνων εισελθη
και ουτως πας ισραηλ σωθησεται καθως γεγραπται ηξει εκ σειων ο ρυομε̣νος αποστρεψει ασεβεις απο ιακωβ
και αυτη αυτοις παρ εμου η διαθηκη οταν αφελωμαι τας αμαρτιας αυτων
κατα μεν το ευαγγελιον εχθροι δι υμας [κ]ατα δε την εγλογην αγαπητοι δια τ̣ους πατερας
αμεταμελητα γαρ τα χαρισ[ματ]α και η κτισις του θυ
ωσπερ γαρ υμεις [πο]τ̣ε ηπειθησατε τω θω νυν δε ηλεη[θητ]ε τη τουτων απιθεια
ουτως και ουτοι [νυν] ηπειθησαν τω υμετερω ελεει ινα [και αυ]τ̣οι ελεηθωσιν
συνεκλεισεν γαρ [ο θς τα πα]ν̣τ̣α̣ εις απιθειαν ινα τους παν[τας ελεηση]
ω̣ β̣α̣[θος πλουτου] κ̣α̣ι̣ σοφ̣ι̣α̣ς̣
ποδοθησεται αυτω
οτι δι αυτου και εξ αυτου και εις αυτον τα παντα αυτω η δοξα εις τους αιωνας αμην ·