ει τις ουν παρακλησις εν χω ει τι παραμυθιον αγαπης ει τις κοινωνια πνς ει τις σπλαγχνα και οικτειρμοι
πληρωσατε μου την χαραν ινα το αυτο φρονητε την αυτην αγαπην εχοντες συνψυχοι το εν φρονουντες
μηδεν κατα εριθειαν μηδε κενοδοξιαν αλλα τη ταπεινοφροσυνη αλληλους προηγουμενοι τους υπερεχοντας εαυτων
μη τα εαυτων εκαστος σκοπουντες αλλα και τα ετερων εκαστοι
τουτο γαρ φρονειτε εν ημειν ο και εν χρω ιηυ
ος εν μορφη θυ υπαρχων ουχ αρπαγμον ηγησα̣το ειναι ισα θω
αλλα εαυτον εκενωσεν μ̣ορφην δουλου λαβων εν ομοιωματι ανθρωπου γενομενος και σχηματι ευρεθεις ως ανθρωπος
εταπεινωσεν εαυτον γενομενος υπηκοος μεχρι θανατου θανα̣του δε στρου
δ̣ιο και ο θς αυτον υπερυψωσεν και εχαρισα[τ]ο̣ αυτω το ονομα το υπερ παν ο̣νομα
ινα [ε]ν̣ τω ονοματι ιηυ παν γονυ καμψη επου[ρα]ν̣ιων και επιγειων και καταχθονιων
[κα]ι̣ π̣ασα γ̣λωσσα εξομολογησηται οτι [κς ιης] χρς εις δοξαν θυ πρς
Примечания источника · 1
- restored from the NA28 base text: 3 letters
ωστε αγαπη[τοι μου κα]θ̣ω̣ς̣ παντοτε υπηκουσατε μη ως [εν τη παρουσια μο]υ μονον αλλα νυν πολλω [μαλλον εν τη] α̣πουσια̣ μ̣ο̣υ̣ μ̣ε̣τ̣α̣ [φ]ο̣β̣ο̣υ̣ και
Примечания источника · 1
- restored from the NA28 base text: 14 letters
μων και διαλογισμων
ινα ητε αμεμπτοι κ[αι] ακεραιοι τεκνα θυ αμωμα μεσον γενεας σκολιας και διεστραμμενης εν οις φαιν̣ε̣σθε ως φωστηρες εν κοσμω
λογον ζωης επεχοντες εις καυχημα εμοι εις ημεραν χρυ οτι ουκ εις κενον εδραμον ουδε εις κενον εκοπιασα
αλλ ει και σπενδομαι επι τη θυσια και λειτουργια της πιστεως υμων χαιρω και συνχαιρω πασιν υμειν
το δε αυτο και υμεις χαιρετε και υμεις χαιρετε και συνχαιρετε μοι
ελπιζω δε εν κω ιηυ τειμοθεον ταχεως πεμψαι υμειν ινα καγω ευψυχω γνους τα περι υμων̣
ουδενα γαρ εχω ισοψυχον οστις γνησιως τα πε̣ρι υμων μεριμνησει
οι παντες γαρ τα εαυτων ζητουσιν ου τα ιηυ χρυ
την δε δοκιμην αυτου οιδατε οτι ως πρι τεκνον συν εμοι εδουλευσεν εις το ευαγγελιον
τουτο μεν ουν ελπιζω πεμψαι ως αν αφιδω τα περι εμε εξαυτης
πεποιθα εν κω οτι και̣ αυτος ταχεως ελευσομαι
αναγκαιον δε η̣[γη]σαμην επ̣αφροδειτον τον αδελφον κ̣α̣[ι συν]εργον και συνστρατιωτην μου υμων δε [απο]στολος και λειτουργον της χρειας μου πε[μψαι] προς υμας
επειδη επιποθων ην π̣ε̣μ̣[ψαι] προς υμας και αδημ̣ονων διοτ̣ι η[κουσατε] οτι ησθενησεν
κ̣α[ι] γ̣αρ ησ̣θ[ενησεν παρα]πλ[ησι]ο[ν θανατω αλ]λ̣ [ο] θ̣ς̣ [ηλεησεν αυτον]
ουν αυτον εν κω μετα πασης χαρας και τους τοιουτους εντειμους εχετε
οτι δια το εργον χρυ μεχρι θανατου ηγγισεν παραβολευσαμενος τη ψυχη ινα αναπληρωση το υμων υστερημα της προς εμε λειτουργιας