καγω αδελφοι ουκ ηδυνηθην λαλησαι υμειν ως πνς αλλ ως σαρκινοις ως νηπι̣οις εν χρω
γαλα υμας εποτισα ου βρωμα ουπω γαρ εδυνασθε αλλ ουδε νυν δυνασθε
ετι γαρ σαρκικοι εστε οπου γαρ̣ εν υμειν ζηλος και ερις και διχοστασιαι ουχι σαρκινοι εστε και κατα ανον περιπατειτε
οταν γαρ λεγη [τ]ι̣ς εγω μεν ειμι παυλου ετερος [δε α]π̣ολλω ουκ ανθρωποι εστ[ε]
[τις ουν] ε̣στιν απολλως τις δε ε[στιν]
εγω εφυτευσα απολλως εποτισεν αλλα ο θς ηυξανεν
ωστε ουτε ο φυτευων εστιν τι ουτε ο ποτιζων αλ ο αυξανων θς
ο φυτευων δε και ο ποτιζων εν εισιν εκαστος δε τον ιδιον μισθον λημψεται κατα τον ιδιον κοπον
θυ γαρ εσμεν συνεργοι θυ γεωργιον θυ οικο̣δομη εστε
κατα την χαριν τη̣ν δοθεισαν μοι ως σοφος αρχιτεκτων θεμελιον εθηκα αλλος εποικοδομει εκαστος δε βλεπετω πως εποικοδομει
θεμελιον γαρ αλλον ουδεις δυναται θειναι παρα τον κειμενον ος εστιν ιης χρς
ει δε τις εποικοδομει επι τον θεμελιον χρυσο̣ν και̣ αργυρον λιθους τιμιους ξυλα χορτον̣ καλαμην
εκαστου το εργον φαν̣ερ̣ο̣ν γενησεται η γαρ ημερα δηλωσ̣ει ο̣τι εν πυρι αποκαλυπτ̣εται και ε̣κα̣σ̣του το εργον οποιον εστιν το̣ π̣υ̣ρ̣ δ̣οκιμασει
ει̣ τινος το εργ̣[ον] μενε̣ι ο εποικ̣ο̣δομησεν̣ [μισθον] λ̣η̣μ̣ψ̣ε̣τ̣α̣[ι]
ε̣ι̣ [τι]ν̣ος το ε[ργον κατακαησεται]
ουκ οιδατε οτι ναος θυ εστε και το πνα του θυ οικει εν υμειν
ει τις τον ναον του θυ φθειρει φθερει τουτον ο θς ο γαρ ναος του θυ αγιος εστιν οιτινες̣ εστε υμεις
μηδεις εαυτον εξαπατατω ει τις δοκει σοφος ειναι εν υμειν εν τω αιωνι τουτω μωρος γενεσθω ινα γενηται σοφος
η γαρ σοφια του κοσμου τουτου μωρια παρα τω θω εστιν γεγραπται γαρ ο δρασσομενος τους σοφους εν τη πανουργια αυτων
και παλιν κς γεινωσκει τους διαλογισμους αυτων σοφων οτι εισιν ματαιοι
Примечания источника · 1
- correction (not in the text): corrector (1)
ωστε μηδεις καυχασθω εν ανοις παντα γαρ υμων εστιν
ειτε παυλος ειτε απολλως ειτε κηφας ειτε κοσμος ειτ̣ε ζωη ειτε θανατος ειτε ενεστωτα ειτε μελλοντα παντα υμων
υμεις δε χρυ χρς δε θυ