οφειλομε[ν δ]ε ημεις οι δυν[ατ]οι τα ασθενηματα των α[δυ]νατων βασταζειν · και μη εαυτοις αρεσκειν
εκαστος ημων τω πλησιον αρεσκετω εις το αγαθον προς οικοδομην ·
και γαρ ο χς ου[χ] εαυτω ηρεσεν αλλα καθως γεγραπται · οι ονειδισμοι των ονειδιζοντων σε επεπεσαν επ εμε ·
οσα γαρ προεγραφη εις την ημετεραν διδασκαλιαν εγραφη · ινα δια της υπομονης και δια της παρακλησεως των γραφων την ελπιδα εχωμεν ·
ο δε θς της υπομο[ν]ης και της παρακλησεως · δωη υμιν το αυτο φρονειν εν αλληλοις κατα ιν χν
ινα ομοθυμαδον εν ενι στοματι · δοξαζητε τον θν και πρα του κυ ημων ιυ χυ ·
διο προσλαμβανεσθε αλληλους καθως και ο χς προσελαβετο υμας εις δοξαν του θυ ·
λεγω γαρ χν διακονον γ[εν]εσθαι [πε]ρ[ιτομη]ς υπερ αληθειας θυ · εις το βεβαιωσαι τας επαγγελιας των πρων
Примечания источника · 1
- correction (not in the text): corrector2 (1)
τα δε εθνη υπερ ελαιους δοξασαι τον θν · καθως γεγραπται δια τουτο εξομολογησομαι σοι εν εθνεσι · και τω ονοματι σου ψαλω ·
και παλιν λεγει ευφρανθητε εθνη μετα του λαου αυτου ·
και παλιν αιν[ει]τ[ε τον κ]ν παντα τα εθνη · και επαινεσατωσαν αυτον παντες οι λαοι ·
και παλιν ησαιας λεγει · εσται η ριζα του [ιεσσαι] και ο ανισταμενος αρχειν εθνων επ αυτω εθνη [ελπι]ουσιν
ο δε θς τη[ς ε]λπιδο[ς π]ληρωσαι υμας πασ[ης χαρας και] ειρηνης εν τω πιστευειν εις το πε[ρισσευειν υμας] εν τη ελ[…]
Примечания источника · 1
- correction (not in the text): corrector2 (1)
πε[π]εισμαι δε αδελφοι μου [και α]υτος εγω περι υμων οτι και αυτοι μεστοι εστε [αγ]αθωσυνης πεπληρωμενοι πασης γνωσεως · δυναμενοι και αλληλους νουθετειν ·
τολμηροτερον δε εγραψα υμιν απο μερους · ως επαναμιμνησκων υμας δια την χαριν την δοθεισαν μοι υπο του θυ
εις το ειναι με λειτουργον χυ ιυ εις τα εθνη · ιερουργουντα το ευαγγελιον του θυ · ινα γενηται η προσφορα των εθνων ευπροσδεκτος ηγι[ασμενη ε]ν πνι αγιω ·
εχω ουν την καυχ[ησιν εν] χω ιυ [τα προς τον θν]
[ο]υ γαρ τολμησω τι λαλειν ων ου κατει[ργ]ασατο χς δι εμου ε[ις υπακ]οην εθνων λογω και εργ[ω]
εν δυναμει σημειων και τε[ρ]ατω[ν] εν δυναμει πνς̣ [θυ] ωστε με απο ιλημ και κυκλω μεχρι του ιλλυρ[ικου] πεπληρω[κεναι το] ευαγγελιον [του χυ]
ο̣υ[ουτως δε] φ[ιλοτιμ]ουμενον ευαγγ[ελιζεσθαι ουχ ο]που ωνομασθη χς ινα μη επ αλλοτριον θεμελιον οικοδομω
αλλα καθως γεγραπται · οις ουκ ανηγγελη περι αυτου οψονται και οι ουκ ακηκοασιν συνησουσιν ·
διο και ενε[κοπτομ]ην τα πολλα του ελθειν προς υμας ·
νυνι δε μηκετι τοπον εχων [εν] τοις [κλ]ιμασι το[υ]τ[ο]ις επιποθειαν δε [εχων] του ελθειν προς υ[μ]ας απο ικανων ετων
ως [αν πο]ρευωμαι εις την σπανιαν ελπιζω γαρ διαπορευομενος θεασασθαι υμας · και υφ υμων · προπεμφθηναι εκει · εαν υμων πρωτον απο μερους εμπλησθω ·
νυνι δε πορευομαι εις ιλημ · διακονων τοις αγιοις ·
ευδοκησαν γαρ μακεδονια και αχαια κοινωνιαν τινα ποιησασθαι εις τους πτωχους των αγιων των εν ιλημ ·
ευδοκησαν γαρ · και οφειλεται εισιν αυτων · ει γαρ τοις πνευματικοις αυτων εκοινωνησαν τα εθνη οφειλουσιν και εν τοις σαρκικοις λειτουργησαι αυτοις ·
τουτο ουν επιτελεσας και σφρα[γ]ισαμενος αυτοις τον κ[α]ρπον τουτον · απελευσομαι δι υμων εις την σπανιαν
οι[δ]α δε οτι ερχομενος προς υμας εν πληρωματι ε[υλ]ογιας χυ ελευσομαι ·
πα[ρακαλω] δε υμας αδελφοι δια του κυ ημων ιυ χυ κ[αι δια] της [αγαπη]ς του πνς · συναγωνισασθαι μοι εν ταις προσευχαι[ς υ]περ εμου προς τον θν
ινα ρυσ[θω] απο [τ]ων α[πειθ]ουντων εν τη ιουδαια κ[αι η] διακονια μου η εις ι[ερ]ουσαλημ ευπροσδεκ[τος] τοις αγιοις γενηται ·
ινα εν χαρα ελθων προς υμας δια θεληματος θυ συναναπαυσωμαι υμιν ·
ο δε θς της ειρηνης μετα παντων υμων αμην ·