και σημιον μεγα ωφθη εν τω ουρανω · γυνη περιβεβλημενη τον ηλιον · και η σεληνη υποκατω των ποδων αυτης · και επι της κεφαλης αυτης στεφανος αστερων δωδεκα ·
και εν γαστρι εχουσα και εκραζεν ωδεινουσα και βασανιζομενη τεκειν ·
και ωφθη αλλο σημιον εν τω ουρανω και ιδου δρακων πυρος μεγας εχων · κεφαλας επτα · και κερατα δεκα και επι τας κεφαλας αυτου επτα διαδηματα
και η ουρα αυτου συρι το τριτον των αστρων του ουρανου · και εβαλεν αυτους εις την γην και ο δρακων εστηκει ενωπιον της γυναικος της μελλουσης τεκειν ινα οταν τεκη το τεκνον αυτης καταφαγη
και ετεκεν · υιον αρσεν ος μελλει ποιμαινειν παντα τα εθνη ραβδω σιδηρα · και ηρπασθη το τεκνον αυτης προς τον θν και προς τον θρονον αυτου
και η γυνη εφυγεν εις την ερημον οπου εχει τοπον ητοιμασμενον απο του θυ ινα εκει τρεφουσιν αυτην ημερας χιλιας διακοσιας εξηκοντα ·
και εγενετο πολεμος εν τω ουρανω ο μιχαηλ · και οι αγγελοι αυτου του πολεμησαι μετα του δρακοντος και ο δρακων επολεμησεν και οι αγγελοι αυτου
και ουκ ισχυσαν ουδε τοπος ευρεθη αυτων ετι εν τω ουρανω ·
και εβληθη ο δρακων ο μεγας ο οφις ο αρχαιος ο καλουμενος διαβολος · και ο σατανας ο πλανων την οικουμενην ολην εβληθη εις την γην και οι αγγελοι αυτου μετ αυτου εβληθησαν
και ηκουσα φωνην μεγαλην εν τω ουρανω λεγουσαν αρτι εγενετο η σωτηρια και η δυναμις και η βασιλεια του θυ ημων · και η εξουσια του κυ αυτου · οτι εβληθη ο κατηγορος των αδελφων ημων ο κατηγορων αυτων · ενωπιον του θυ ημων ημερας και νυκτος
και αυτοι ενικησαν αυτον δια το αιμα του αρνιου · και δια την μαρτυριαν αυτων και ουκ ηγαπησαν την ψυχην αυτων αχρι θανατου ·
δια τουτο ευφραινεσθαι ουρανοι · και οι εν αυτοις κατασκηνουντες · ουαι την γην και την θαλασσαν οτι κατεβη ο διαβολος προς υμας εχων θυμον μεγαν · ειδως οτι ολιγον καιρον εχει ·
και οτε ειδεν ο δρακων οτι εβληθη εις την γην εδιωξεν την γυναικα ητις ετεκεν τον αρσενα ·
και εδοθησαν τη γυναικι αι δυο πτερυγες του αετου του μεγαλου ινα πετηται εις την ερημον εις τον τοπον αυτης οπου τρεφεται εκει καιρον και κερους απο προσωπου του οφεως ·
και εβαλεν ο οφις εκ του στοματος αυτου οπισω της γυναικος υδωρ ως ποταμον ινα ποιηση αυτην ποταμοφορητον
και εβοηθησεν η γη τη γυναικι και ηνοιξεν η γη το στομα αυτης και κατεπιεν τον ποταμον ον εβαλεν ο δρακων εκ του στοματος αυτου
και ωργισθη ο δρακων τη γυναικι και απηλθεν ποιησαι πολεμον · μετα των λοιπων του σπερματος αυτης των τηρουντων τας εντολας του θυ και εχοντων την μαρτυριαν ιυ ·
και εσταθη επι την αμμον της θαλασσης ·