Сравнить рядом · 1
Два–четыре издания рядом: листаете одно — остальные держатся того же места. Строки сопоставлены по данным соответствия библиотеки; совпадение места не означает одинакового текста.
Соответствие: По нумерации KJV
Как сопоставлено: Каждое издание сопоставлено с координатами KJV (ref_kjv, ref_kjv_also); строка объединяет единицы, у которых есть общая координата. Объединённые и разделённые стихи показаны как есть.
Строки сопоставлены по данным соответствия библиотеки; совпадение места не означает одинакового текста.
Клавиши: ↑/↓ — соседнее место, ←/→ — соседняя глава.
Проведите вбок, чтобы сменить издание; место сохранится.
𝔓66 (NT.VMR)ведущеедревнегреческий
Открыть в читалке1:1εν αρχη ην ο λογος · και ο λογος ην προς το[ν θν] και θς ην ο λογος ·
1:2ουτος ην εν αρχη προς τ[ον θν]
1:3παντα δι αυτου εγενετο · και χωρις α[υτου] εγενετο ουδεν ο γεγονεν
1:4αυτω ζω̣η̣ η̣[ν] και η ζωη ην το φως των ανθρωπων
1:5και το φως εν τη σκοτια φαινει · και η σκοτια αυτο ου κατελαβεν ·
1:6[ε]γενετο ανθρωπος απεσταλμενος παρα θυ ονομα αυτω ιωαννης
1:7ουτος ηλθεν εις μαρτυριαν ινα μαρτυρηση περι του φωτος · ινα παντες πιστευσωσιν δι αυτου ·
1:8ουκ ην εκεινος το φως αλλα ινα μαρτυρηση περι του φωτος
1:9ην το φως το αληθινον̣ ο φωτιζει πανταν ανθρωπον ερχομ̣ενον εις τον κοσμον ·
1:10εν τω κο̣σμω ην και ο κοσμος δι αυτου εγενετο και ο κοσμος αυτον ουκ εγνω
1:11εις τα ιδια ηλθ[εν] και οι ιδιοι αυτον ου παρελαβον ·
1:12οσο[ι] δε ελαβον αυτον εδωκεν αυτοις εξουσιαν τεκνα θυ γενεσθαι τοις πιστευουσιν εις το ονομα αυτου
1:13οι ου̣κ εξ αιματων ουδε εκ θελημα̣[τος] σαρκος ουδε εκ θεληματος αν[δρος] αλλα εκ θυ εγεννηθησαν ·
1:14και [ο λογος]σ̣αρξ εγενετο και εσκηνωσεν εν ημ̣[ιν] και εθεασαμεθα την δοξαν αυτου δ[ο]ξαν ως μονογενους παρα πρς πληρ̣[ης] χαριτος και αληθιας ·
1:15ιωαννης μα[ρ]τυρι περι αυτου και κρ̣εκραγεν λεγ̣[ων] ουτος ην ον ειπον οπισω μου ερχ̣[ο]μενος εμπροσθεν μου γεγονεν [ο]τι πρωτος μου ην ·
1:16οτι εκ του πληρω̣ματος αυτου ημεις παντες ελαβ[ο]μεν και χαριν αντι χαριτος ·
1:17οτι ο [νο]μος δια μωυσεως εδοθη · η χαρι̣[ς] δε και η αληθια δια ιυ χυ εγενετ[ο]
1:18θν ουδεις εωρακεν πωποται · μο̣νογενης θς ο ων εις τον κολπον τ[ου] πρς εκινος εξηγησατο ·
1:19και αυτη ε̣[στιν] η̣ μαρτυρια του ιωαννου οτε απε̣[σ]τιλαν οι ιουδαιοι . εξ ιεροσολυμω̣[ν] ι̣ερεις και λευειτας ινα ερωτησω̣[σιν] α̣υτον συς ει
1:20και ωμολογησεν κα[ι ο]υκ ηρνησατο · και ωμολογησεν̣ [ο]τ̣ι εγω ουκ ιμι ο χς ·
1:21και ηρωτ[ησα]ν αυτον τις ουν συ ηλειας ει [και λεγει] ουκ ειμι ο προφητης ει συ κ̣[αι]απεκριθη ου ·
1:22ειπαν ουν αυτω τις ει ινα αποκρισιν δωμεν τοις πεμψασιν ημας τι εγεις περι σεαυτου ·
1:23εφη εγω φωνη βοωντος εν τη ερημω ευθυναται την οδον κυ καθως ειπεν ησαιας ο προφητης ·
1:24και απεσταλμενοι ησαν εκ των φαρισαιων ·
1:25και ηρωτησαν αυτον και ειπαν αυτω τι ουν βαπτιζεις ει συ ουκ ει ο χς ουδε ηλιας · ουδε ο προφητης ·
1:26απεκριθη αυτοις ο ιωαννης λεγων · εγω βαπτιζω εν υδατι · μεσος υμων εστηκεν ον υμεις ουκ οιδαται ·
1:27ο οπισω μου ερχομενος̣ ου ουκ ειμι ικανος ινα λυσω τον τον ιμαντα του υποδηματος αυ[του]
1:28τ̣αυτα εγενετο εν βηθανια περαν του̣ ιορδανου οπου ην ο ιωαννης βαπτιζων ·
1:29τη επαυριον βλεπει τον ιν ερχομενον προς αυτον και λεγει · ιδε ο αμνος του θυ ο αιρων τη[ν α]μαρτιαν του κοσμου
1:30ουτος εστιν υπερ ου εγω ειπον οπισω μου ερχ̣ετα̣ιανηρ ος εμπροσθεν μου γεγονεν οτι πρωτος μου ην
1:31καγω ουκ ηδειν αυτον αλλ ινα φανερωθη τω ισραηλ δια τουτο ηλθον εγω εν υδατι βαπτιζων ·
1:32και εμαρτυρησεν ιωαννης λεγων οτι τεθεαμαι το πνα καταβαινον ωσει περιστεραν εξ ουρανου και εμεινεν επ αυτον ·
1:33καγω ουκ ηδειν αυτον · αλλ ο πεμψα[ς] με βπτιζειν εν τω υδατι εκεινο[ς] μ̣οι ειπεν ε̣φ ον αν ειδης το πνα καταβαινον και μενον επ αυτον̣ [ο]υτος εστιν ο βαπτιζων εν πνι αγ̣[ι]ω̣
1:34καγω εωρακα και μεμαρτυρ[η]κα οτι ουτος εστιν ο υς του θυ ·
1:35τ̣η παυριον παλιν ιστηκει ο ιωα[ν]ν̣ε̣ι̣ς και εκ των μαθητων αυτου̣ δ̣υο
1:36και εμβλεψας τω ιυ περιπατ̣[ουντ]ι̣ λεγει · ιδε ο αμνος του θυ ο αι̣[ρ]ω̣ν την αμαρτιαν του κοσμου̣
1:37και ηκουσαν οι δυο αυτου μαθη[ται] λαλουντος και ηκολουθησαντω ιυ ·
1:38στραφεις δε ο ις και θεασαμενος αυτους ακολουθουντας αυτω λεγει αυτοις · τι ζητειται οι δε ειπαν αυτω ραββει ο λεγετε μθερμηνευομενον διδασκαλε που μενεις
1:39λεγει αυτοις ερχεσθαι και οψεσθαι · ηλθαν ουν και ειδαν που μενει · και παρ αυτω εμειναν την ημεραν εκεινην ωρα ην ως δεκατη ·
1:40ην ανδρεας ο αδελφος σιμωνος πετρου εις εκ των δυο των ακουσαντων · παρα ιωαννου και ακολουθησαντων αυτω
1:41ευρισκει ουτος πρωτον τον αδελφον τον ιδιον σιμωνα και λεγει αυτω ευρηκαμεν τον μεσσιαν ο εστιν μεθερμηνευομενον χς
1:42ηγαγεν αυτον προς τον ιν εμβλεψας αυτω ο ις ειπεν συ ει σιμων ο υς ιωαννου συ κληθηση κηφας ο ερμηνευεταιπετρος .
1:43τη επαυριον ηθελησεν εξελθειν εις την γαλιλαιαν και ευρισκι φιλιππον και λεγι αυτω ο ις ακολουθει μοι ·
1:44ην δε ο φιλιππος απο βηθσαιδαν εκ της πολεως ανδρεου και πετρου ·
1:45ευρισκι φιλιππος τον ναθαναηλ και λεγει αυτω ον εγραψεν μωυσης εν τω νομω και οι προφηται ευρηκαμεν ιν υν του ισηφ τον απο ναζαρετ
1:46και ειπεν αυτω ναθαναηλ εκ ναζαρετ δυναται τι αγαθον ειναι λεγει αυτω φιλιππος ερχου και ειδε
1:47ειδεν ο ις τον ναθαναηλ ερχομενον προς αυτον και λεγει περι αυτου ιδε αληθως ισραηλειτης εν ω δολος ουκ εστιν
1:48λεγει αυτω ναθαναηλ ποθεν με γινωσκεις απεκριθη ις καιειπεν αυτω προ του σε φιλιππον φωνησαι οντα υπο την συκην ειδον σε ·
1:49απεκριθη αυτω ναθαναηλ ραββει συ ει αληθως ο υιος του θυ συ ει ο βασιλευς του ισραηλ
1:50απεκριθη ις και ειπεν αυτω οτι ειπον σοι οτι ειδον σε υπο την συκην πιστευεις μειζονα τουτων οψη ·
1:51και λεγει αυτω · αμην αμην λεγω υμιν οψεσθε τον ουρανον ανεωγοτα και τους αγγελους του θυ αναβαινοντας και καταβαινο̣ντας επι τον υν του ανου
2:2:1και τη ημερα τη τριτη γαμος εγενετο εν κανα της γαλιλαιας και ην η μητηρ του ιυ εκει ·
2:2:2εκληθη δε ο ις και οι μαθηται αυτου εις τον γαμον
2:2:3και υστερησαντος οινου λεγειη μητηρ τω ιυ προς αυτον οινον ουκ εχουσιν ·
2:2:4και λεγει αυτη ο ις τι εμοι και σοι γυναι ουπω ηκει η ωρα μου ·
2:2:5λεγει η μητηρ αυτου τοις διακονοις · ο τι εαν λεγη υμιν ποσησαται
2:2:6ησαν δε εκει λιθιναι υδριαι εξ κατα τον καθαρισμον των ιουδαιων κειμεναι χωρουσαι ανα μετρητας δυο η τρις ·
2:2:7λεγει αυτοις ο ις γεμισατε τας υδριας υδατος και εγεμισαν αυτας εως ανω
2:2:8και λεγι αυτοις αντλησαται νυν και φερεται τω αρχιτρικλεινω · οι δε ηνεγκαν ·
2:2:9ως δε εγευσατο ο αρχιτρικλεινος το υδωρ οινον γεγενημενον και ουκ ηδει ποθεν εστιν οι δε διακονοι ησαν οι ηντληκοτες το υδωρ φωνει τον νυμφιον ο αρχιτρικλεινος
2:2:10και [λ]εγει αυτω πας ανος πρωτον τον καλον οινον τιθησιν και οταν μεθυσθωσιν τον ελασσω συ τετηρηκας τον καλον · οινον ε αρτι ·
2:2:11ταυτην πρωτην αρχην εποιησεν των σημειων ο ις εν κανα τη γαλειλαιας και εφανερωσεν την δοξαν αυτου και επιστευσαν εις σαυτον οι μαθηται αυτου ·
2:2:12μετα τουτο κατεβη εις καφαρναουμ αυτος και η μητηρ αυτου και οι αδελφοι · και οι με̣αθηται αυτου · και εκει εμεινι̣ν ου πολλας ημερας
2:2:13και εγγυς δε ην το πασχα των ιουδαιων και ανεβη ο ις εις ιεροσολυμα
2:2:14και ευρεν εν τω ιερω τους πωλουντας βοας και προβατα και περιστερας και τους κερματιστας καθημενους
2:2:15και ποιησας · ως φραγελλιον εκ σχοινιων παντας εξεβαλεν εκ του ιερου και τα̣ προβατα και τους βοας και των κολλυβιστων εξεχεεν το κερμα και τας τραπεζας ανετρεψεν ·
2:2:16και τοις τας περιστερας πωλουσιν . ειπεν αραται ταυτα εντευθεν και μη ποιειται τον οικον του πατρος μου οικον εμποριου ·
2:2:17εμνησθησαν οι μαθηται αυτου οτι γεγραμμενον εστιν οτι ο ζηλος του οικου σου καταφαγετε με
2:2:18απεκριθησαν ουν οι ιουδαιοι και ειπαν αυτω · τι σημιον δικνυεις ημιν οτι ταυτα ποιεις
2:2:19απεκριθη ις και ειπεν αυτοις λυσαται τον ναον τουτον και εν τρισιν ημεραις εγερω αυτον
2:2:20ειπαν ουν οι ιουδαιοι τεσσερακοντα και εξ ετεσιν οικοδομηθη ο ναος ουτος και εν τρισιν ημεραις εγερεις αυτον
2:2:21εκεινος δε ελεγεν περι του ναου του σωματος αυτου ·
2:2:22οτε ουν ηγερθη εκ νεκρων εμνησθησαν οι μαθηται αυτου οτι τουτο ελεγεν και επιστευσαν τη γραφη και τω λογω ον ειπεν ο ις ·
2:2:23ως δε ην εν τοις ιεροσολυμοις εν τω πασχα εν τη εορτη πολλοι επιστευσαν εις το ονομα αυτου θεωρουντες αυτου τα σημια α επ[οι]ει ·
2:2:24αυτος δε ις ουκ επιστευεν εαυτον αυτοις δια το αυτον γινωσκειν παντας
2:2:25και οτι ου χριαν ειχεν ινα τις μαρτυρηση περι ανου αυτος γαρ εγινωσκεν τι ην εν τω ανω ·
3:3:1ην δε ανος εκ των φαρισαιων νεικοδημος ονομα αυτω αρχων των ιουδαιων ·
3:3:2ουτος ουτος ηλθεν προς αυτον νυκτος και ειπεν αυτω ραμβει οιδαμεν οτι απο θυ εληλυθας διδασκαλος ουδεις γαρ δυναται ταυτα τα σημια ποιειν α συ ποιεις εαν μη ο θς μετ αυτου
3:3:3απεκριθη ις και ειπεν αυτω · αμην αμην λεγω υμιν σοι εαν μη τις γεννηθη ανωθεν ου δυναται ιδειν την βασιλειαν του θυ
3:3:4λεγι προς αυτον νικοδημος πως δυναται γεννηθηναι ανθρωπος γερων ων · μη δυναται εις την κοιλιαν της μητρος αυτου δευτερον εισελθιν και γεννηθηναι ·
3:3:5απεκριθη ις αμην αμην λεγω σοι εαν μη τις γεννηθη εξ υδατος και πνς ου δυναται εισελθειν εις την βασιλιαν του θυ
3:3:6το γεγεγεννημενον εκ της σαρκος σαρξ εστιν · και το γεγεννημενον εκ του πνς πνευμα εστιν ·
3:3:7μη θαυμασης οτι ειπον σοι δει υμας γεννηθηναι ανωθεν ·
3:3:8το πνευα οπου θελει πνει και την φωνην αυτου ακουεις · αλλ ουκ οιδας ποθεν ερχεται και που υπαγει · ουτως εστιν πας ο γενημενος εκ του πνς ·
3:3:9απεκριθη νικοδημος και ειπεν αυτω πως δυναται ταυτα γενεσθαι ·
3:3:10απεκριθη ις και ειπεν αυτω συ ει ο διδασκαλος του ισραηλ και ταυτα ου γεινωσκεις ·
3:3:11αμην αμην λεγω σοι οτι ο οιδαμεν λαλουμεν και ο εωρακεμεν μαρτυρουμεν · και την μαρτυριαν ημων ου λαμβανεται ·
3:3:12ει τα επιγια ειπον υμειν και ου πιστευετε πως εαν ειπω υμειν τα επουρανια πιστευσεται ·
3:3:13και ουδις αναβεβηκεν εις τον ουρανον ει μη ο εκ του ουρανου καταβας ο υς του ανθρωπου ·
3:3:14και καθως μωυσης υψωσεν τον οφιν εν τη ερημω · ουτως υψωθηναι δει τον υν του ανθρωπου
3:3:15ινα πας ο πιστευων επ αυτω εχη ζωην αιωνιον
3:3:16ουτως γαρ η α̣γαπη ησεν ο θς τον κοσμον ωστε τον υν τον μονογενη εδωκεν ινα πας ο πιστευων εις αυτον μη αποληται αλλ εχη ζωην αιωνιον ·
3:3:17ου γαρ απεστιλεν ο θς τον υν εις τον κοσμον αλλ ινα σωθη ο κοσμος δι αυτου
3:3:18ο πιστευων εις αυτον ου κρινεται · ο δε μη πιστευων ηδη κεκριται οτι μη πεπιστευκεν εις το ονομα του μονογενους υιου του θυ
3:3:19αυτη δε εστιν η κρισις οτι φως εληλυθεν εις τον κοσμον και ηγαπησαν μαλλον οι ανθρωποι το σκοτος η το φως ην γαρ αυτων πονηρα τα εργα ·
3:3:20πας γαρ ο φαυλα πρασσ̣ω̣ν μεισι το φως και ουκ ερχεταιπ̣ρος το φως ινα μη ελεγχθη τα εργα α̣υτου οτι πονηρα εστιν ·
3:3:21ο ποιων την [α]ληθιαν ερχεται προς το φως ινα [φ]ανερωθη αυτου τα εργα οτι εν θω [ε]στιν ηργασμενα .
3:3:22[με]τα ταυτα ηλθεν ο ις και οι μαθητ̣αι αυτου εις την ιουδαιαν γην και [ε]κει δειετριβεν μετ αυτων και ε[β]απτειζεν
3:3:23ην δε και ο ιωαννης [β]απτιζων εν αινων · εγγυς του [σ]αλειμ οτι υδατα πολλα ην εκει · [κ]αι παρεγεινοντο και εβαπτι[ζ]οντο
3:3:24ουπω γαρ ην βεβλημενος [ει]ς την φυλακην ο ιωαννης ·
3:3:25εγε[ν]ετο ουν ζητησις εκ των μαθη[τ]ων ιωαννου μετα ιουδαιων [π]ερι καθαρισμου
3:3:26και ην προς τον [ι]ωαννην · και ειπαν αυτω ραβ[β]ει ος ην μετα σου περαν · του ιορ[δ]ανου ω συ μεμαρτυρηκας ιδε [ου]τος βαπτιζει και παντες ερχονται προς αυτον ·
3:3:27απεκριθη ιωαννη[ς] και ειπεν ου δυναται ανος λαμβανειν ουδε εν εαν μη ην δεδομενον αυτω εκ του ουρανου
3:3:28αυτοι υμεις μοι μαρτυρειτε οτι ειπον οτι ουκ ειμι εγω ο χς αλλ οτι απταλμενος ειμι εμπροσθεν εκεινου ·
3:3:29ο εχων τη νυμφην νυμφιος εστιν · ο δε φιλος του νυμφιου ο εστηκως και ακουων αυτου χαρα χαιρει δια την φωνην του νυμφιου · αυτη ουν η χαρα η εμη πεπληρωται ·
3:3:30εκεινον δει αυξανειν εμε δε ελαττουσθαι
3:3:31ο ανοθ ερχομενος επανω παντων εστιν ο ων εκ της γης εκ της γης εστιν · ο ων εκ του ουρανου επανω παντων εστιν ·
3:3:32ο εωρακεν και ηκουσεν τουτο μαρτυρει · και την μαρτυ[ρι]αν αυτου ουδεις λαμβανει ·
3:3:33ο [λα]β̣ων αυτου την μαρτυριαν εσφρα[γι]σεν οτι ο θς αληθης εστιν ·
3:3:34ον γαρ [α]πεστιλεν ο θς τα ρηματα του θυ [λ]αλει · ου γαρ εκ μερους̣ διδωσι το [π]να ·
3:3:35ο πηρ αγαπα τον υν και παν[τ]α̣ δεδωκεν εν τη χειρι αυτου
3:3:36ο [πι]στευων εις τον υν εχει ζωην [αι]ωνιον ο δε απειθων τω υω [ο]υκ οψεται ζωην αλλ[α] οργη του [θ]υ μενει επ αυτον ·
4:4:1[ως] ουν εγνω ο ι̣ς οτι ηκουσαν οι φ̣αρισαιοι οτι ις πλειονας μαθητ̣ας ποιει και βαπτιζει η ιωαννης
4:4:2κ̣αιτοιγε ις αυτος ουκ εβαπτιζεν α̣λλ οι μαθηται αυτου ·
4:4:3αφηκεν την [ι]ουδαιαν και απηλθεν παλιν ε̣ις την γαλιλαιαν
4:4:4εδει δε αυτον δ̣ιερχεσθαι δια της σαμαριας
4:4:5ερχ̣εται ουν εις πολιν της σαμαρια̣ς λεγομενην συχαρ · πλησιον τ̣ου χωριου ου εδωκεν ιωκω̣β̣ τ̣ω ιωσηφ τω υιω αυτου
4:4:6ην [δε]εκει πηγη του ιακωβ ουν ις κεκοπιακως εκ της οδοιποριας εκαθιζετο ουτως επι τη γη ωρα ην ως εκτη
4:4:7ερχεται γυνη εκ της σαμαριας αντλησαι υδωρ λεγει αυτη ο ις δος μοι πειν
4:4:8οι γαρ μαθηται αυτου απεληλυθεισαν εις την πολιν ινα τροφας αγορασωσιν ·
4:4:9λεγει ουν αυτω η γυνη η σαμαριτις πως συ ιουδαιος ων παρα̣ μου ε̣τεις πειν γυναικος σαμαριτιδος ουσης ου γαρ συνχρωνται ιουδαιοι σαμαριταις
4:4:10απεκριθη ις και ειπεν αυτη η ειδεις την δωρεαν του θυ και τις εστιν ο λεγων σοι δος μοι πειν συ αν ητησας αυτον και εδωκεν αν σοι υδωρ ζων ·
4:4:11λεγει αυτη η γυνη κε ουτε αντλημα εχεις κ̣αι το φρεαρ εστιν βα θυ · ποθεν ουν εχεις το υδωρ το ζων
4:4:12μησυ μειζων ει του πρς ημων ιακωβ · ος δεδωκεν ημιν το φρεαρ και αυτος εξ αυτου επιεν και υιοι αυτου · και τα θρεμματα αυτου ·
4:4:13απεκριθη ις και ειπεν αυτη · πας ο πεινων εκ του υδατος τουτου διψησει παλιν
4:4:14ος δ αν πιη εκ του υδατος ου εγω δωσω αυτω ου μη διψηση εις τον αιωνα . αλλα το υδωρ ο δωσω αυτω γενησεται πηγη εν αυτω υδατος αλλομενου εις ζωην αιωνιον
4:4:15λεγει προς αυτον η γυνη κε δος μοι τουτο το υδωρ ινα μη διψησω μηδε διερχωμαι ενθαδε αντλειν ·
4:4:16λεγει αυτη υπαγε φωνησον τον ανδρα σου και ελθε ενθαδε ·
4:4:17απεκριθη η γυνη και ειπεν αυτω ουκ εχω ανδρα · λεγει αυτη ο ις καλως ειπας οτι ανδρα ουκ εχω
4:4:18πεντε γαρ ανδραςεσχες και νυν ον εχεις ουκ εστιν σου ανηρ τουτο αληθες ειρηκας
4:4:19λεγει αυτω η γυνη κε θεωρω οτι προφητης ει συ ·
4:4:20οι πρες ημων εν τω ορει τουτω προσεκυνησαν και υμεις λεγεται οτι εν ιεροσολυμοις εστιν ο τοπος οπου προσκυνειν δει ·
4:4:21λεγει αυτη ο ις πιστευε μοι γυναι οτι ερχεται ωρα οτε ουτε εν τω κοσ̣μ̣ω̣ τουτω ουτε εν ιεροσολυμοις προσκυνησεται τω πρι ·
4:4:22υμεις προσκυνιται ο ουκ οιδαται · ημεις προσκυνουμεν ο οιδαμεν οτι η σωτηρια εκ των ιουδαιων εστιν
4:4:23αλλα ερχεται ωρα και νυν εστιν οτε οι αληθινοι προσκυνηται προσκυνησουσιν τω πρι εν πνι και αληθια · και γαρ ο πηρ τοιου[…]τους ζητει τους προσκυνουτας αυτω ·
4:4:24πνα ο θς και τους προσκυνουντας αυτον εν πνι και αληθια δειπροσκυνειν
4:4:25λεγει αυτω η γυνη οιδα οτι μεσσιας ερχεται ο λεγομενος χς οταν ελθη εκεινος αναγγελει ημειν απαντα ·
4:4:26λεγει αυτη ο ις εγω ειμι ο λαλων σοι ·
4:4:27και επι τουτω ηλθον οι μαθηται αυτου και εθαυμαζον οτι μετα γυναικος ελαλει · ουδεις μεντοι ειπεν τι ζητεις η τι λαλεις μετ αυτης ·
4:4:28αφηκεν ουν την υδριαν αυτης η γυνη και απηλθεν εις την πολιν και λεγει τοις ανοις
4:4:29δευτε ιδετε̣ ανον ος ειπεν μοι παντα οσα εποιησα μητι ουτος εστιν ο χς
4:4:30εξηλθον ουν εκ της πολεως και ηρχοντο προς αυτον ·
4:4:31εν τω μετοξυ ηρωτων αυτον οι μαθηται λεγοντες ραββει φαγε ·
4:4:32ο δε ειπεν αυτοις εγω βρωσιν εχω φαγειν ην υμεις ουκ οιδατε ·
4:4:33ελεγον ουν οι μαθηται προςαλληλους μη τις ηνεγκεν αυτω φαγειν
4:4:34λεγει αυτοις ο ις εμον βρωμα εστιν ινα ποιησω το θελημα του πεμψαντος με και τελιωσω αυτου το εργον
4:4:35ουχ υμεις λεγεται οτι ετι τετραμηνος εστιν και ο θερισμος ερχεται · ιδου λεγω υμιν επαραται τους οφθαλμους υμων και θεασασθε τας χωρας οτι λευκαι εισιν προς θερισμον ηδη
4:4:36ο θεριζων μεισθον λαμβανει και συναγει καρπον εις ζωην αιωνιον · ινα ο σπιρων ομου χαιρη και θεριζων ·
4:4:37εν γαρ τουτω ο λογος εστιν ο αληθινος οτι αλος εστιν ο σπειρων και αλλος ο θεριζων ·
4:4:38εγω απεστιλα υμας θεριζειν ο ουχ υμεις κεκοπιακατε αλλοι κεκοπιακασιν · και υμεις εις τον κοπον αυτων εισεληλυθαται ·
4:4:39εκ δε της πολεως εκεινης πολλοι επιστευσαν εις αυτον των σαμαριτων δια τον λογον της γυναικος ματυρουσης οτι ειπεν μοι παντα οσα
4:4:40ως ουν ηλθον προς αυτον οι σαμαριται ηρωτων αυτον μιναι παρ αυτοις και εμεινεν εκει δυο ημερας
4:4:41και πολλω πλειους · επιστευσαν δια τον λογον αυτου ·
4:4:42τη δε γυναικι ελεγον οτι ουκετι δια την σην λαλειαν πιστευομεν αυτοι γαρ ακηκοαμεν και οιδαμεν οτι α̣υτος εστιν αληθως ο σωτηρ του κοσμου ·
4:4:43μετα δε τας δυο ημερας εξηλθεν εκειθεν εις την γαλιλαιαν ·
4:4:44αυτος γαρ ις εμαρτυρησεν οτι προφητης εν τη ιδια πατριδι τιμην ουκ εχει ·
4:4:45οτε ουν ηλθεν εις την γαλιλαιαν εδεξαντο αυτον οι γαλιλαιοι παντα εωρακοτες οσα εποιησεν εν ιεροσολυμοις εν τη εορτη και αυτοι γαρ ηλθον εις την εορτην ·
4:4:46ηλθεν ουν παλιν εις την κανα της γαλιλαιας οπου εποιησεν το υδωρ οινον και ην τις βασιλικος ου ο υιος ησθενει εν καφαρναουμ ·
4:4:47ουτος ακουσας οτι ο ις ηκει εκ της ιουδαιας εις την γαλιλαιαν · απηλθεν προς αυτον και ηρωτα ινα καταβη και ιασηται αυτου τον υιον ημελλεν γαρ αποθνησκειν ·
4:4:48ειπεν ο ις προς αυτον εαν μη σημια και τερατα ιδητε ου μη πιστευσηται ·
4:4:49λεγει προς αυτον ο βασιλικος κε καταβηθι πριν αποθανειν το παιδιον μου ·
4:4:50λεγει αυτω ο ις πορευου ο υς σου ζη · επιστευσεν ο ανθρωπος τω λογω ω ειπεν αυτω ο ις και επορευετο
4:4:51ηδη δε αυτου καταβαινοντος οι δουλοι αυτου υπηντησαν αυτω και απηγγιλαν λεγοντες οτι ο παις αυτου ζη ·
4:4:52επυθετο ουν την ωραν παρ αυτων εν η κομψοτερον εσχεν ειπον αυτω οτι εχθες ωραν εβδομην αφηκεν αυτον ο πυρετος
4:4:53εγνω ουν ο πατηρ αυτου οτι εν εκεινη τη ωρα εν η ειπεν αυτω ο ις ο υς σου ζη και επιστευσεν αυτος και η οικια αυτου ολη ·
4:4:54τουτο δε παλιν δευτερον σημειον εποιησεν ο ις ελθων εκ της ιουδαιας εις την γαλιλαιαν ·
5:5:1μετα ταυτα ην εορτη των ιουδαιων και ανεβη ις εις ιεροσολυμα ·
5:5:2εστιν δε εν τοις ιεροσολυμοις επι τη προβατικη · κολυμβηθρα · η εστιν λεγομενη εβραιστι βηδσαιδαν πεντεστοας εχουσα
5:5:3εν ταυταις κατεκειτο πληθος των ασθενουντων · τυφλων χωλων · ξηρων
Ин 5:4
в таблице соответствий места нетВ сопоставлении этого издания нет единицы для KJV John.5.4; отсутствие текста этим не установлено.
5:5:5ην δε τις εκει ανθρωπος ετη λη εχων εν τη ασθενεια αυτου
5:5:6τουτον ειδων ο ις κατακειμενον και γνους οτι πολυν εχει χρονον λεγει αυτω θελεις υγιης γενεσθαι
5:5:7απεκριθη αυτω ο ασθενων κε ανον ουκ εχω ινα οταν ταραχθη το υδωρ βαλη μαι εις την κολυμβηθραν εν ω δε ερχομαι εγω αλλος προ εμου καταβαινει
5:5:8λεγει αυτω ο ις εγιραι αρον τον κραβαττον σου και περιπατει […]
5:5:9και ευθεως εγενετο υγιης ο ανος · και ηρεν τον κραβαττον αυτου και περιεπατει ην δε σαββατον εν εκεινη τη ημερα
5:5:10ελεγον ουν σοι ιουδαιοι τω τεθεραπευμενω σαββατον εστιν και ουκ εξεστιν σοι αραι τον κραβαττον σου
5:5:11ο δε απεκριθη αυτοις ο ποιησας με υγιη εκεινος […]οι ειπεν αραν τον κραβαττον σου και περιπατει ·
5:5:12ηρωτησαν αυτον τις εστιν ο ανθρωπος ο ειπων σοι αρον και περιπατει ·
5:5:13ο δε ιαθεις ουκ ηδει τις εστιν · ο γαρ ις εξενευσεν οχλου οντος εν τω τ̣οπω ·
5:5:14μετα ταυτα ευρισκο̣ι αυτον ο ις εν τω ιερω και ειπεν αυτω ι[δ]ε υγιης γεγονας μηκετι αμαρταν̣ε ινα μη χειρον σοι τι γενηται
5:5:15απηλθεν ο ανθρωπος και ανηγγιλεν τοις ιουδαιοις οτι ις εστιν ο ποιησας αυτον υγιη
5:5:16και δια τ̣ο̣ τουτο εδιωκον οι ιουδαιοι τον ιν το ταυτα εποιει εν σαββατω
5:5:17ο δε ις απεκρινατο αυτοις ο πηρ μου εως αρτι εργαζεται καγω εργαζομαι
5:5:18δια τουτο ουν μαλλον οι ιουδαιοι εζητουν αυτον αποκτιναι οτι ου μονον ελυε το σαββατον αλλα και πρα · ιδιον ελεγεν τον θν ισον εαυτον ποιων τω θω
5:5:19απεκρινατο ουν ο ις και ελεγεν αυτοις · αμην αμην λεγω υμιν ου δυναται ο υς ποιειν αφ εαυτου · ουδε εν εα μη τι βλεπη τον πρα ποιουντα · α γαρ εαν εκεινος ποιη ταυτα και ο υιος ομοιως ποιει
5:5:20ο γαρ πηρ φιλι τον υν και παντα δεικνυσιν αυτω · α αυτος ποιει · και μειζονα τουτων δειξει αυτω εργα ινα υμεις θαυμαζηται ·
5:5:21ωσπερ γαρ ο πηρ εγειρει τους νεκρους και ζωοποιει ουτως και ο υς ους θελει ζωοποιει
5:5:22ου γαρ ο πηρ κρινει ουδενα αλλα την κρισιν πασαν δεδωκεν τω υω
5:5:23ινα παντες τιμωσι τον υν καθως τιμωσι τον πρα ο τιμων τον υν ου τιμα τον πρα τον πεμψαντα αυτον ·
5:5:24αμην αμην λεγω υμιν οτι ο τον λογον μου ακουων και πιστευων τω πεμψαντι με εχι ζωην αιωνιον και εις κρισιν ουκ ερχεται αλλα μεταβεβηκεν εκ του θανατου εις την ζωην ·
5:5:25αμην αμην λεγω υμειν οτι ερχεται ωρα και νυν εστιν οτε οι νεκροι ακουσωσιν της φωνης του υιου του θυ και ακουσαντες ζησουσιν
5:5:26ωσπερ γαρ ο πηρ εχι ζωην εν εαυτω ουτως καιτω υιω εδωκεν ζωην εχειν εν εαυτω
5:5:27και εξουσιαν εδωκεν αυτω κρισιν ποιειν οτι υς ανθρωπου εστιν ·
5:5:28μη θαυμαζεται τουτο οτι ερχεται ωρα εν η παντες εν τη̣ ερημω ακουσωσιν της φωνης αυτου ·
5:5:29και εκπορευσωνται οι τα αγαθα ποιησαντες εις αναστασιν ζωης · και οι τα φαυλα πραξαντες εις αναστασιν κρισεως ·
5:5:30ου δυνομαι εγω ποιειν απ εμαυτου ουδε εν · καθως ακουω κρινω και η κρισις η εμη δικαια εστιν οτι ου ζητω το θελημα το εμον αλλα το θελημα του πεμψαντος με
5:5:31εαν εγω μαρτυρω περι εμαυτου η μαρτυρια μου ουκ εστιν αληθης
5:5:32αλλος εστιν ο μαρτυρων περι εμου και οιδα οτι αληθης εστιν η μαρτυρια · ην μαρτυρι περι εμου ·
5:5:33υμις απεσταλκαται προς ιωαννην καιι μεμαρτυρηκεν τη αληθια
5:5:34εγω δε ου παρα ανου την μαρτυριαν λαμβανω αλλα ταυτα λεγω ινα υμεις σωθητε ·
5:5:35εκεινος ην ο λυχνος ο καιομενος και φαινων · υμεις δε ηθελησαται αγαλλιαθηναι προς ωραν εν τω φωτι αυτου
Синодальныйрусский
Открыть в читалке1В начале было Слово, и Слово было у Бога, и Слово было Бог.
2Оно было в начале у Бога.
3Все чрез Него начало быть, и без Него ничто не начало быть, что начало быть.
4В Нем была жизнь, и жизнь была свет человеков.
5И свет во тьме светит, и тьма не объяла его.
6Был человек, посланный от Бога; имя ему Иоанн.
7Он пришел для свидетельства, чтобы свидетельствовать о Свете, дабы все уверовали чрез него.
8Он не был свет, но был послан, чтобы свидетельствовать о Свете.
9Был Свет истинный, Который просвещает всякого человека, приходящего в мир.
10В мире был, и мир чрез Него начал быть, и мир Его не познал.
11Пришел к своим, и свои Его не приняли.
12А тем, которые приняли Его, верующим во имя Его, дал власть быть чадами Божиими,
13которые не от крови, не от хотения плоти, не от хотения мужа, но от Бога родились.
14И Слово стало плотию, и обитало с нами, полное благодати и истины; и мы видели славу Его, славу, как Единородного от Отца.
15Иоанн свидетельствует о Нем и, восклицая, говорит: Сей был Тот, о Котором я сказал, что Идущий за мною стал впереди меня, потому что был прежде меня.
16И от полноты Его все мы приняли и благодать на благодать,
17ибо закон дан чрез Моисея; благодать же и истина произошли чрез Иисуса Христа.
18Бога не видел никто никогда; Единородный Сын, сущий в недре Отчем, Он явил.
19И вот свидетельство Иоанна, когда Иудеи прислали из Иерусалима священников и левитов спросить его: кто ты?
20Он объявил, и не отрекся, и объявил, что я не Христос.
21И спросили его: что же? ты Илия? Он сказал: нет. Пророк? Он отвечал: нет.
22Сказали ему: кто же ты? чтобы нам дать ответ пославшим нас: что ты скажешь о себе самом?
23Он сказал: я глас вопиющего в пустыне: исправьте путь Господу, как сказал пророк Исаия.
24А посланные были из фарисеев;
25и они спросили его: что же ты крестишь, если ты не Христос, не Илия, не пророк?
26Иоанн сказал им в ответ: я крещу в воде; но стоит среди вас Некто, Которого вы не знаете.
27Он-то Идущий за мною, но Который стал впереди меня. Я не достоин развязать ремень у обуви Его.
28Это происходило в Вифаваре при Иордане, где крестил Иоанн.
29На другой день видит Иоанн идущего к нему Иисуса и говорит: вот Агнец Божий, Который берет на Себя грех мира.
30Сей есть, о Котором я сказал: за мною идет Муж, Который стал впереди меня, потому что Он был прежде меня.
31Я не знал Его; но для того пришел крестить в воде, чтобы Он явлен был Израилю.
32И свидетельствовал Иоанн, говоря: я видел Духа, сходящего с неба, как голубя, и пребывающего на Нем.
33Я не знал Его; но Пославший меня крестить в воде сказал мне: на Кого увидишь Духа сходящего и пребывающего на Нем, Тот есть крестящий Духом Святым.
34И я видел и засвидетельствовал, что Сей есть Сын Божий.
35На другой день опять стоял Иоанн и двое из учеников его.
36И, увидев идущего Иисуса, сказал: вот Агнец Божий.
37Услышав от него сии слова, оба ученика пошли за Иисусом.
38Иисус же, обратившись и увидев их идущих, говорит им: что вам надобно? Они сказали Ему: Равви, - что значит учитель, - где живешь?
39Говорит им: пойдите и увидите. Они пошли и увидели, где Он живет; и пробыли у Него день тот. Было около десятого часа.
40Один из двух, слышавших от Иоанна об Иисусе и последовавших за Ним, был Андрей, брат Симона Петра.
41Он первый находит брата своего Симона и говорит ему: мы нашли Мессию, что значит Христос;
42и привел его к Иисусу. Иисус же, взглянув на него, сказал: ты - Симон, сын Ионин; ты наречешься Кифа, что значит камень Петр.
43На другой день Иисус восхотел идти в Галилею, и находит Филиппа и говорит ему: иди за Мною.
44Филипп же был из Вифсаиды, из одного города с Андреем и Петром.
45Филипп находит Нафанаила и говорит ему: мы нашли Того, о Котором писали Моисей в законе и пророки, Иисуса, сына Иосифова, из Назарета.
46Но Нафанаил сказал ему: из Назарета может ли быть что доброе? Филипп говорит ему: пойди и посмотри.
47Иисус, увидев идущего к Нему Нафанаила, говорит о нем: вот подлинно Израильтянин, в котором нет лукавства.
48Нафанаил говорит Ему: почему Ты знаешь меня? Иисус сказал ему в ответ: прежде нежели позвал тебя Филипп, когда ты был под смоковницею, Я видел тебя.
49Нафанаил отвечал Ему: Равви! Ты Сын Божий, Ты Царь Израилев.
50Иисус сказал ему в ответ: ты веришь, потому что Я тебе сказал: Я видел тебя под смоковницею; увидишь больше сего.
51И говорит ему: истинно, истинно говорю вам: отныне будете видеть небо отверстым и Ангелов Божиих восходящих и нисходящих к Сыну Человеческому.
2:1На третий день был брак в Кане Галилейской, и Матерь Иисуса была там.
2:2Был также зван Иисус и ученики Его на брак.
2:3И как недоставало вина, то Матерь Иисуса говорит Ему: вина нет у них.
2:4Иисус говорит Ей: что Мне и Тебе, Жено? еще не пришел час Мой.
2:5Матерь Его сказала служителям: что скажет Он вам, то сделайте.
2:6Было же тут шесть каменных водоносов, стоявших по обычаю очищения Иудейского, вмещавших по две или по три меры.
2:7Иисус говорит им: наполните сосуды водою. И наполнили их до верха.
2:8И говорит им: теперь почерпните и несите к распорядителю пира. И понесли.
2:9Когда же распорядитель отведал воды, сделавшейся вином, - а он не знал, откуда это вино, знали только служители, почерпавшие воду, - тогда распорядитель зовет жениха
2:10и говорит ему: всякий человек подает сперва хорошее вино, а когда напьются, тогда худшее; а ты хорошее вино сберег доселе.
2:11Так положил Иисус начало чудесам в Кане Галилейской и явил славу Свою; и уверовали в Него ученики Его.
2:12После сего пришел Он в Капернаум, Сам и Матерь Его, и братья его, и ученики Его; и там пробыли немного дней.
2:13Приближалась Пасха Иудейская, и Иисус пришел в Иерусалим
2:14и нашел, что в храме продавали волов, овец и голубей и сидели меновщики денег.
2:15И, сделав бич из веревок, выгнал из храма всех, также и овец и волов; и деньги у меновщиков рассыпал, а столы их опрокинул.
2:16И сказал продающим голубей: возьмите это отсюда и дома Отца Моего не делайте домом торговли.
2:17При сем ученики Его вспомнили, что написано: ревность по доме Твоем снедает Меня.
2:18На это Иудеи сказали: каким знамением докажешь Ты нам, что имеешь власть так поступать?
2:19Иисус сказал им в ответ: разрушьте храм сей, и Я в три дня воздвигну его.
2:20На это сказали Иудеи: сей храм строился сорок шесть лет, и Ты в три дня воздвигнешь его?
2:21А Он говорил о храме тела Своего.
2:22Когда же воскрес Он из мертвых, то ученики Его вспомнили, что Он говорил это, и поверили Писанию и слову, которое сказал Иисус.
2:23И когда Он был в Иерусалиме на празднике Пасхи, то многие, видя чудеса, которые Он творил, уверовали во имя Его.
2:24Но Сам Иисус не вверял Себя им, потому что знал всех
2:25и не имел нужды, чтобы кто засвидетельствовал о человеке, ибо Сам знал, что в человеке.
3:1Между фарисеями был некто, именем Никодим, один из начальников Иудейских.
3:2Он пришел к Иисусу ночью и сказал Ему: Равви! мы знаем, что Ты учитель, пришедший от Бога; ибо таких чудес, какие Ты творишь, никто не может творить, если не будет с ним Бог.
3:3Иисус сказал ему в ответ: истинно, истинно говорю тебе, если кто не родится свыше, не может увидеть Царствия Божия.
3:4Никодим говорит Ему: как может человек родиться, будучи стар? неужели может он в другой раз войти в утробу матери своей и родиться?
3:5Иисус отвечал: истинно, истинно говорю тебе, если кто не родится от воды и Духа, не может войти в Царствие Божие.
3:6Рожденное от плоти есть плоть, а рожденное от Духа есть дух.
3:7Не удивляйся тому, что Я сказал тебе: должно вам родиться свыше.
3:8Дух дышит, где хочет, и голос его слышишь, а не знаешь, откуда приходит и куда уходит: так бывает со всяким, рожденным от Духа.
3:9Никодим сказал Ему в ответ: как это может быть?
3:10Иисус отвечал и сказал ему: ты - учитель Израилев, и этого ли не знаешь
3:11Истинно, истинно говорю тебе: мы говорим о том, что знаем, и свидетельствуем о том, что видели, а вы свидетельства Нашего не принимаете.
3:12Если Я сказал вам о земном, и вы не верите, - как поверите, если буду говорить вам о небесном?
3:13Никто не восходил на небо, как только сшедший с небес Сын Человеческий, сущий на небесах.
3:14И как Моисей вознес змию в пустыне, так должно вознесену быть Сыну Человеческому,
3:15дабы всякий, верующий в Него, не погиб, но имел жизнь вечную.
3:16Ибо так возлюбил Бог мир, что отдал Сына Своего Единородного, дабы всякий, верующий в Него, не погиб, но имел жизнь вечную.
3:17Ибо не послал Бог Сына Своего в мир, чтобы судить мир, но чтобы мир спасен был чрез Него.
3:18Верующий в Него не судится, а неверующий уже осужден, потому что не уверовал во имя Единородного Сына Божия.
3:19Суд же состоит в том, что свет пришел в мир; но люди более возлюбили тьму, нежели свет, потому что дела их были злы;
3:20ибо всякий, делающий злое, ненавидит свет и не идет к свету, чтобы не обличились дела его, потому что они злы,
3:21а поступающий по правде идет к свету, дабы явны были дела его, потому что они в Боге соделаны.
3:22После сего пришел Иисус с учениками Своими в землю Иудейскую и там жил с ними и крестил.
3:23А Иоанн также крестил в Еноне, близ Салима, потому что там было много воды; и приходили туда и крестились,
3:24ибо Иоанн еще не был заключен в темницу.
3:25Тогда у Иоанновых учеников произошел спор с Иудеями об очищении.
3:26И пришли к Иоанну и сказали ему: Равви! Тот, Который был с тобою при Иордане и о Котором ты свидетельствовал, вот Он крестит, и все идут к Нему.
3:27Иоанн сказал в ответ: не может человек ничего принимать на себя, если не будет дано ему с неба.
3:28Вы сами мне свидетели в том, что я сказал: не я Христос, но я послан пред Ним.
3:29Имеющий невесту есть жених, а друг жениха, стоящий и внимающий ему, радостью радуется, слыша голос жениха. Сия-то радость моя исполнилась.
3:30Ему должно расти, а мне умаляться.
3:31Приходящий свыше и есть выше всех; а сущий от земли земной и есть и говорит, как сущий от земли; Приходящий с небес есть выше всех,
3:32и что Он видел и слышал, о том и свидетельствует; и никто не принимает свидетельства Его.
3:33Принявший Его свидетельство сим запечатлел, что Бог истинен,
3:34ибо Тот, Которого послал Бог, говорит слова Божии; ибо не мерою дает Бог Духа.
3:35Отец любит Сына и все дал в руку Его.
3:36Верующий в Сына имеет жизнь вечную, а не верующий в Сына не увидит жизни, но гнев Божий пребывает на нем.
4:1Когда же узнал Иисус о дошедшем до фарисеев слухе, что Он более приобретает учеников и крестит, нежели Иоанн, -
4:2хотя Сам Иисус не крестил, а ученики Его, -
4:3то оставил Иудею и пошел опять в Галилею.
4:4Надлежало же Ему проходить через Самарию.
4:5Итак приходит Он в город Самарийский, называемый Сихарь, близ участка земли, данного Иаковом сыну своему Иосифу.
4:6Там был колодезь Иаковлев. Иисус, утрудившись от пути, сел у колодезя. Было около шестого часа.
4:7Приходит женщина из Самарии почерпнуть воды. Иисус говорит ей: дай Мне пить.
4:8Ибо ученики Его отлучились в город купить пищи.
4:9Женщина Самарянская говорит Ему: как ты, будучи Иудей, просишь пить у меня, Самарянки? ибо Иудеи с Самарянами не сообщаются.
4:10Иисус сказал ей в ответ: если бы ты знала дар Божий и Кто говорит тебе: дай Мне пить, то ты сама просила бы у Него, и Он дал бы тебе воду живую.
4:11Женщина говорит Ему: господин! тебе и почерпнуть нечем, а колодезь глубок; откуда же у тебя вода живая?
4:12Неужели ты больше отца нашего Иакова, который дал нам этот колодезь и сам из него пил, и дети его, и скот его?
4:13Иисус сказал ей в ответ: всякий, пьющий воду сию, возжаждет опять,
4:14а кто будет пить воду, которую Я дам ему, тот не будет жаждать вовек; но вода, которую Я дам ему, сделается в нем источником воды, текущей в жизнь вечную.
4:15Женщина говорит Ему: господин! дай мне этой воды, чтобы мне не иметь жажды и не приходить сюда черпать.
4:16Иисус говорит ей: пойди, позови мужа твоего и приди сюда.
4:17Женщина сказала в ответ: у меня нет мужа. Иисус говорит ей: правду ты сказала, что у тебя нет мужа,
4:18ибо у тебя было пять мужей, и тот, которого ныне имеешь, не муж тебе; это справедливо ты сказала.
4:19Женщина говорит Ему: Господи! вижу, что Ты пророк.
4:20Отцы наши поклонялись на этой горе, а вы говорите, что место, где должно поклоняться, находится в Иерусалиме.
4:21Иисус говорит ей: поверь Мне, что наступает время, когда и не на горе сей, и не в Иерусалиме будете поклоняться Отцу.
4:22Вы не знаете, чему кланяетесь, а мы знаем, чему кланяемся, ибо спасение от Иудеев.
4:23Но настанет время и настало уже, когда истинные поклонники будут поклоняться Отцу в духе и истине, ибо таких поклонников Отец ищет Себе.
4:24Бог есть дух, и поклоняющиеся Ему должны поклоняться в духе и истине.
4:25Женщина говорит Ему: знаю, что придет Мессия, то есть Христос; когда Он придет, то возвестит нам все.
4:26Иисус говорит ей: это Я, Который говорю с тобою.
4:27В это время пришли ученики Его и удивились, что Он разговаривал с женщиною; однакож ни один не сказал: чего Ты требуешь? или: о чем говоришь с нею?
4:28Тогда женщина оставила водонос свой, и пошла в город, и говорит людям:
4:29пойдите, посмотрите Человека, Который сказал мне все, что я сделала: не Он ли Христос?
4:30Они вышли из города и пошли к Нему.
4:31Между тем ученики просили Его, говоря: Равви! ешь.
4:32Но Он сказал им: у Меня есть пища, которой вы не знаете.
4:33Посему ученики говорили между собою: разве кто принес Ему есть?
4:34Иисус говорит им: Моя пища есть творить волю Пославшего Меня и совершить дело Его.
4:35Не говорите ли вы, что еще четыре месяца, и наступит жатва? А Я говорю вам: возведите очи ваши и посмотрите на нивы, как они побелели и поспели к жатве.
4:36Жнущий получает награду и собирает плод в жизнь вечную, так что и сеющий и жнущий вместе радоваться будут,
4:37ибо в этом случае справедливо изречение: один сеет, а другой жнет.
4:38Я послал вас жать то, над чем вы не трудились: другие трудились, а вы вошли в труд их.
4:39И многие Самаряне из города того уверовали в Него по слову женщины, свидетельствовавшей, что Он сказал ей все, что она сделала.
4:40И потому, когда пришли к Нему Самаряне, то просили Его побыть у них; и Он пробыл там два дня.
4:41И еще большее число уверовали по Его слову.
4:42А женщине той говорили: уже не по твоим речам веруем, ибо сами слышали и узнали, что Он истинно Спаситель мира, Христос.
4:43По прошествии же двух дней Он вышел оттуда и пошел в Галилею,
4:44ибо Сам Иисус свидетельствовал, что пророк не имеет чести в своем отечестве.
4:45Когда пришел Он в Галилею, то Галилеяне приняли Его, видев все, что Он сделал в Иерусалиме в праздник, - ибо и они ходили на праздник.
4:46Итак Иисус опять пришел в Кану Галилейскую, где претворил воду в вино. В Капернауме был некоторый царедворец, у которого сын был болен.
4:47Он, услышав, что Иисус пришел из Иудеи в Галилею, пришел к Нему и просил Его придти и исцелить сына его, который был при смерти.
4:48Иисус сказал ему: вы не уверуете, если не увидите знамений и чудес.
4:49Царедворец говорит Ему: Господи! приди, пока не умер сын мой.
4:50Иисус говорит ему: пойди, сын твой здоров. Он поверил слову, которое сказал ему Иисус, и пошел.
4:51На дороге встретили его слуги его и сказали: сын твой здоров.
4:52Он спросил у них: в котором часу стало ему легче? Ему сказали: вчера в седьмом часу горячка оставила его.
4:53Из этого отец узнал, что это был тот час, в который Иисус сказал ему: сын твой здоров, и уверовал сам и весь дом его.
4:54Это второе чудо сотворил Иисус, возвратившись из Иудеи в Галилею.
5:1После сего был праздник Иудейский, и пришел Иисус в Иерусалим.
5:2Есть же в Иерусалиме у Овечьих ворот купальня, называемая по-еврейски Вифезда, при которой было пять крытых ходов.
5:3В них лежало великое множество больных, слепых, хромых, иссохших, ожидающих движения воды,
5:4ибо Ангел Господень по временам сходил в купальню и возмущал воду, и кто первый входил в нее по возмущении воды, тот выздоравливал, какою бы ни был одержим болезнью.
5:5Тут был человек, находившийся в болезни тридцать восемь лет.
5:6Иисус, увидев его лежащего и узнав, что он лежит уже долгое время, говорит ему: хочешь ли быть здоров?
5:7Больной отвечал Ему: так, Господи; но не имею человека, который опустил бы меня в купальню, когда возмутится вода; когда же я прихожу, другой уже сходит прежде меня.
5:8Иисус говорит ему: встань, возьми постель твою и ходи.
5:9И он тотчас выздоровел, и взял постель свою, и пошел. Было же это в день субботний.
5:10Посему Иудеи говорили исцеленному: сегодня суббота; не должно тебе брать постели.
5:11Он отвечал им: Кто меня исцелил, Тот мне сказал: возьми постель твою и ходи.
5:12Его спросили: кто Тот Человек, Который сказал тебе: возьми постель твою и ходи?
5:13Исцеленный же не знал, кто Он, ибо Иисус скрылся в народе, бывшем на том месте.
5:14Потом Иисус встретил его в храме и сказал ему: вот, ты выздоровел; не греши больше, чтобы не случилось с тобою чего хуже.
5:15Человек сей пошел и объявил Иудеям, что исцеливший его есть Иисус.
5:16И стали Иудеи гнать Иисуса и искали убить Его за то, что Он делал такие дела в субботу.
5:17Иисус же говорил им: Отец Мой доныне делает, и Я делаю.
5:18И еще более искали убить Его Иудеи за то, что Он не только нарушал субботу, но и Отцем Своим называл Бога, делая Себя равным Богу.
5:19На это Иисус сказал: истинно, истинно говорю вам: Сын ничего не может творить Сам от Себя, если не увидит Отца творящего: ибо, что творит Он, то и Сын творит также.
5:20Ибо Отец любит Сына и показывает Ему все, что творит Сам; и покажет Ему дела больше сих, так что вы удивитесь.
5:21Ибо, как Отец воскрешает мертвых и оживляет, так и Сын оживляет, кого хочет.
5:22Ибо Отец и не судит никого, но весь суд отдал Сыну,
5:23дабы все чтили Сына, как чтут Отца. Кто не чтит Сына, тот не чтит и Отца, пославшего Его.
5:24Истинно, истинно говорю вам: слушающий слово Мое и верующий в Пославшего Меня имеет жизнь вечную и на суд не приходит, но перешел от смерти в жизнь.
5:25Истинно, истинно говорю вам: наступает время, и настало уже, когда мертвые услышат глас Сына Божия и, услышав, оживут.
5:26Ибо, как Отец имеет жизнь в Самом Себе, так и Сыну дал иметь жизнь в Самом Себе.
5:27И дал Ему власть производить и суд, потому что Он есть Сын Человеческий.
5:28Не дивитесь сему; ибо наступает время, в которое все, находящиеся в гробах, услышат глас Сына Божия;
5:29и изыдут творившие добро в воскресение жизни, а делавшие зло - в воскресение осуждения.
5:30Я ничего не могу творить Сам от Себя. Как слышу, так и сужу, и суд Мой праведен; ибо не ищу Моей воли, но воли пославшего Меня Отца.
5:31Если Я свидетельствую Сам о Себе, то свидетельство Мое не есть истинно.
5:32Есть другой, свидетельствующий о Мне; и Я знаю, что истинно то свидетельство, которым он свидетельствует о Мне.
5:33Вы посылали к Иоанну, и он засвидетельствовал об истине.
5:34Впрочем, Я не от человека принимаю свидетельство, но говорю это для того, чтобы вы спаслись.
5:35Он был светильник, горящий и светящий; а вы хотели малое время порадоваться при свете его.