Side by side · Matt, 1
Two to four editions side by side: scroll one and the others keep to the same place. Rows are aligned by the library's correspondence data; the same place is not the same text.
Correspondence: By KJV numbering
How it is aligned: Every edition is mapped to KJV coordinates (ref_kjv, ref_kjv_also); a row joins the units that share a coordinate. Merged and split verses are shown as they are.
Rows are aligned by the library's correspondence data; the same place is not the same text.
Keys: ↑/↓ — neighbouring place, ←/→ — neighbouring chapter.
Swipe sideways to change the edition; the place is kept.
032 (NT.VMR)leadAncient Greek
Open in the reader1:1βιβλος γενεσεως ιυ χυ υιου δα̣[υε]ι̣δ υιου αβρααμ
1:2αβρααμ εγενν̣η̣σεν̣ [τον] ισαακ ισαακ δε εγεννησεν τον ιακωβ ιακωβ δε εγεννησεν̣ το̣ν ιουδα[ν] και τους αδελφους αυτου
1:3ιο̣υδας δε εγεννησεν τον φαρες και τον ζαρα εκ της θαμαρ φαρες δε εγεννησεν τον εζρωμ εζρωμ δε εγεννησεν τον αραμ
1:4αραμ δε εγεννησεν τον αμιναδαβ αμιναδαβ δε εγεννησεν τον ναασσων ναασσων δε εγεννησεν τον σαλμων
1:5σαλμων δε εγεννησεν τον βοοζ εκ της ραχαβ βοοζ δε εγεννησεν τον ωβηδ εκ της ρουθ ωβηδ δε εγεννησεν τον ειεσσαι
1:6ιεσσαι δε εγεννησεν τον δαυειδ τον βασιλεα δαυειδ δε ο βασιλευς εγεννησεν τον σολομωντα εκ της του ουριου
1:7σολομων δε εγεννησεν τον ροβοαμ ροβοαμ δε εγεννησεν τον αβια · αβια δε εγεννησεν τον ασα
1:8ασα δε εγεννησεν τον ιωσαφατ ιωσαφατ δ̣ε εγεννησεν τον ιωραμ ιωραμ δε̣ ε̣γ̣εννησεν τον οζειαν
1:9οζειας δε εεννησεν τον ιωαθαμ ιωαθαμ δε εγεννη̣σεν τον αχαζ αχαζ δε εγεννησεν τον εζεκιαν
1:10εζεκιας δε εγεννησεν τον μανασση μανασης δε εγεννησεν τον αμων αμων δε εγεννησεν τον ιωσιαν
1:11ιωσιας δε εγεννησεν τον [ι]ε̣χο̣[νι]αν και τους αδελφους αυτου [επ]ι̣ της μετοικεσιας βαβυλωνος
1:12μετα δε την μετοικεσιαν βαβυλωνος ιεχονιας εγεννησεν τον σαλαθιηλ σαλαθιηλ δε εγεννησεν τον ζοροβαβελ
1:13ζοροβαβελ δε εγεννησεν τον αβιουδ αβιουδ δε εγεννησεν τον ελιακιμ ελιακιμ δε εγεννησεν τον αζωρ
1:14αζωρ δε εγεννησεν τον σαδδωκ σαδδωκ δε εγεννησεν τον αχειν αχειν δε εγεννησεν τον ελιουδ
1:15ελιουδ δε εγεννησεν τον ελεαζαρ ελεαζαρ δε εγεννησεν τον ματθαν ματθαν δε εγεννησεν τον ιακωβ
1:16ιακωβ δε εγεννησεν τον ιωσηφ τον ανδρα μαριας εξ ης εγεννηθη ις ο λεγομενος χς
1:17πασαι ουν αι γενεαι απο αβρααμ εως δαυειδ γενεαι δεκατεσσαρες και απο δαυειδ εως της μετοικεσιας βαβυλω̣νος γενεαι ιδ κα[ι] απο της μετοικεσιας βαβυλων[ο]ς εως του χυ γενεαι ιδ
1:18του δε ιυ η γενεσεις ουτως ην μνηστευθεισης γαρ της μητρος αυτου μαριας τω ιωσηφ πριν η συνελθειν αυτους ευρεθη εν γαστρι εχουσα εκ πνς αγιου
1:19ιωσηφ δε ο ανηρ αυτης δικαιος ων και μη θελων αυτην παραδιγματισαι εβουληθη λαθρα απολυσαι αυτη̣ν̣
1:20ταυτα δε αυτου ενθυμηθεντος [ιδου] αγγελος κυ εφανη κατ οναρ αυτω λεγω[ν] ιωσηφ υιος δαυειδ μη φοβηθης παραλαβειν μαριαμ την γυναικα σου το γαρ εν αυτη γεννηθεν εκ πνς εστιν αγιου
1:21τεξεται δε υιον και καλεσις το ονομα αυτου ιν αυτος γαρ σωσει τον λαον αυτου απο των αμαρτιων αυτων
1:22τουτο δε ολον γεγονεν ινα πληρωθη το ρηθεν υπο κυ δια του προφητου λεγοντος
1:23ιδου η παρθενος εν γαστρι εξει και τεξεται υιον και καλεσουσιν το ονομα αυτου εμμανουηλ · ο εστιν μεθερμηνευομενον μεθ ημων ο θς ·
1:24διεγερθεις δε ο ιωσηφ απο του υπνου εποιησεν ως προσεταξεν αυτω ο αγγελος κυ και παρελαβεν την γυναικα αυτου
1:25και ουκ εγινωσκεν αυτην εως ου ετεκεν τον υιον αυτης τον πρωτοτοκον και εκαλεσε̣ν το ονομα αυτου ιν
2:2:1του δε ιυ γεννηθεντος εν βηθλεεμ της ιουδαιας εν ημεραις ηρωδου του βασιλεως ιδου μαγοι απο ανατολων παρεγενοντο εις ιερουσαλημ
2:2:2λεγοντες· που εστιν ο τεχθεις βασιλευς των ιουδαιων ιδομεν γαρ αυτου τον αστερα εν τη ανατολη [κ]α̣ι ηλ̣θ̣ομεν προσκυνησαι αυτω
2:2:3[α]κ̣[ο]υ̣σας δε ηρωδης ο βασιλευς εταραχθη και πασα ιεροσολυμα μετ αυτου ·
2:2:4και συναγαγων παντας τους αρχιερεις και γραμματις του λαου επυνθανετο παρ αυτων που ο χς γενναται
2:2:5οι δε ειπον αυτω εν βηθλεεμ της ιουδαιας̣ ουτως γαρ γεγραπται δια του προφητου
2:2:6και συ βηθλεεμ τη ιουδα ουδαμως ελαχειστη ει εν τοις ηγεμοσιν ιουδα · εκ σου γαρ εξελευσεται ηγουμενος οστις ποιμανει τον λαον μου τον ισραηλ
2:2:7τοτε ηρωδης λαθρα καλεσας τους μαγους ηκριβωσεν παρ αυτων τον χρονον του φαινομενου αστερος ·
2:2:8κ̣αι πεμψας αυτους εις βηθλεεμ ειπεν · πορευθεντες ακριβως εξετασατε περι του παιδιου επαν δε ευρηται απαγγειλαται μοι οπως καγω ελθων προσκυνησω αυτω
2:2:9οι δε ακουσαντες του βασιλεως επορευθησαν και ιδου ο αστηρ ον ειδον εν τη ανατολη προηγεν αυτους εως ελθων εστη επανω ου ην το παιδιον
2:2:10ιδοντες δε τον αστερα εχαρησαν χαραν μεγαλην σφοδρα
2:2:11και ελθοντες εις την οικειαν ιδον το παιδιον μετα μαριας της μητρος αυτου και πεσοντες προσεκυνησαν αυτω και ανοιξαντες τους θησαυρους αυτων προσηνεγκαν αυτω δωρα χρυσον και λιβανον και ζμυρναν
2:2:12και χρηματισθεντες κατ οναρ μη ανακαμψαι προς ηρωδην δι αλλης οδου ανεχωρησαν εις την χωραν αυτων
2:2:13αναχωρησαντων δε αυτων ιδου αγγελος κυ φαινεται τω ιωσηφ κατ οναρ λεγων εγερθεις παραλαβε το παιδιον και την μητερα αυτου · και φευγε εις αιγυπτον και εισθει εκει εως αν ειπω σοι μελλει γαρ ηρωδης ζητειν το παιδιον του απολεσαι αυτο
2:2:14ο δε εγερθεις παρελαβεν το παιδιον και την μητερα αυτου νυκτος και ανεχωρησεν εις αιγυπτον
2:2:15και ην εκει εως της τελευτης ηρωδου ινα πληρωθη το ρηθεν υπο κυ δια του προφητου λεγοντος εξ αιγυπτου εκαλεσα τον υιον μου
2:2:16τοτε ηρωδης ιδων οτι ενεπεχθη υπο των γαμων εθυμωθη λιαν και αποστιλας ανειλεν παντας τους παιδας τους εν βηθλεεμ και εν πασιν τοις οριοις αυτης απο διετους και κατωτερω κατα τον χρονον ον ηκριβωσεν παρα των μαγων
2:2:17τοτε επληρωθη το ρηθεν δια ιηρεμιου λεγοντος
2:2:18φωνη εν ραμα ηκουσθη θρηνος και κλαθμος και οδυρμος πολυς ραχηλ κλεουσα τα τεκνα αυτης και ουκ ηθελεν παρακληθηναι οτι ουκ εισιν
2:2:19τελευτησαντος δε του ηρωδου ιδου αγγελος κυ κατ οναρ φαινεται τω ιωσηφ εν αιγυπτω
2:2:20λεγων· εγερθεις παραλαβε το παιδιον και την μητερα αυτου και πορευου εις γην ισραηλ τεθνηκασιν γαρ οι ζητουντες την ψυχην του παιδιου
2:2:21ο δε εγερθεις παρελαβεν το παιδιον και την μητερα αυτου και ηλθεν εις γην ισραηλ
2:2:22ακουσας δε οτι αρχελαος βασιλευει επι της ιουδαιας αντι του πατρος αυτου ηρωδου εφοβηθη εκει απελθειν · χρηματισθεις δε κατ οναρ ανεχωρησεν εις τα μερη της γαλιλαιας
2:2:23και ελθων κατωκησεν εις πολιν λεγομενην ναζαρεθ οπως πληρωθη το ρηθεν δια των προφητων οτι ναζωρεος κληθησεται
3:3:1εν δε ταις ημεραις εκειναις παραγεινεται ιωαννης ο βαπτιστης κηρυσσων εν τη ερημω της ιουδαιας
3:3:2και λεγων· μετανοειται · ηγγεικεν γαρ η βασιλεια των ουρανων
3:3:3ουτος γαρ εστιν ο ρηθεις δια ησαιου του προφητου λεγοντος φωνη βοωντος εν τη ερημω ετοιμασατε την οδον κυ ευθειας ποιειται τας τριβους αυτου ·
3:3:4αυτος δε ο ιωαννης ειχεν το ενδυμα αυτου απο τριχων καμηλου και ζωνην δερματινην περι την οσφυν αυτου η δε τροφη ην αυτου ακριδες και μελει αγριον
3:3:5τοτε εξεπορευετο προς αυτον ιεροσολυμα και πασα η ιουδαια κα πασα η περιχωρος του ιορδανου
3:3:6και εβαπτιζοντο εν τω ιορδανη παταμω υπ αυτου εξομολογουμενοι τας αμαρτιας αυτων
3:3:7ιδων δε πολλους των φαρισαιων και σαδδουκεων ερχομενους επι το βαπτισμα αυτου ειπεν αυτοις · γεννηματα εχιδνων τις υπεδειξεν υμιν φυγειν απο της μελλουσης οργης
3:3:8ποιησατε ουν καρπον αξιον της μετανοιας
3:3:9και μη δοξηται λεγειν εν εαυτοις πατερα εχομεν τον αβρααμ λεγω γαρ υμιν οτι δυναται ο θς εκ των λιθων τουτων εγειρε τεκνα τω αβρααμ ·
3:3:10ηδη δε η αξινη προς την ριζαν των δενδρων κειται παν ουν δενδρον μη ποιουν καρπον καλον εκκοπτεται και εις πυρ βαλλεται
3:3:11εγω μεν υμας βαπτιζω εν υδατι εις μετανοιαν ο δε οπισω μου ερχομενος ισχυροτερος μου εστιν ου ουκ ειμι ικανος τα υποδηματα βαστασαι αυτος υμας βαπτισει εν πνι αγιω και πυρι ·
3:3:12ου το πτοιον εν τη χειρι αυτου και διακαθαριει την αλωνα αυτου και συναξει τον σιτον αυτου εις την αποθηκην αυτου το δε αχυρον κατακαυσει πυρι αβεστω ·
3:3:13τοτε παραγεινεται ο ις απο της γαλιλαιας επι τον ιορδανην προς τον ιωαννην του βαπτισθηναι υπ αυτου
3:3:14ο δε ιωαννης διεκωλυεν αυτον λεγων εγω χριαν εχω υπο σου βαπτισθηναι και συ ερχη προς με
3:3:15αποκριθεις δε ο ις ειπεν προς αυτον αφες αρτι ουτω γαρ πρεπον εστιν ημιν πληρωσαι πασαν δικαιωσυνην · τοτε αφιησιν αυτον ·
3:3:16και βαπτισθεις ο ις ευθυς ανεβη απο του υδατος και ιδου ανεωχθησαν αυτω οι ουρανοι και ιδεν το πνα του θυ καταβαινον ωσει περιστεραν και ερχομενον επ αυτον
3:3:17και ιδου φωνη εκ του ουρανου λεγουσα ουτος εστιν ο υιος μου ο αγαπητος εν ω ηυδοκησα ·
4:4:1τοτε ο ις ανηχθη εις την ερημον υπο του πνς πιρασθηναι υπο του διαβολου ·
4:4:2και νηστευσας ημερας τεσσαρακοντα και νυκτας τεσσαρακοντα υστερον επινασεν
4:4:3και προσελθων ο πειραζων ειπεν αυτω ει υιος ει του θυ ειπε ινα οι λιθοι ουτοι αρτοι γενωνται ·
4:4:4ο δε αποκριθεις ειπεν γεγραπται ουκ επ αρτω μονω ζησεται ο ανθρωπος αλλ επι παντι ρηματι εκπορευομενω δια στοματος θυ
4:4:5τοτε παραλαμβανει αυτον ο διαβολος εις την αγιαν πολιν και ιστησιν αυτον επι το πτερυγιον του ιερου
4:4:6και ειπεν αυτω ει υιος ει του θυ βαλε σεαυτον κατω γεγραπται γαρ οτι τοις αγγελοις αυτου εντελειται περι σου · και επι χειρων αρουσιν σε μηποτε προσκοψης προς λιθον τον ποδα σου
4:4:7εφη αυτω ο ις παλιν γεγραπται ουκ εκπειρασεις κν τον θν σου
4:4:8παλιν παραλαμβανει αυτον ο διαβολος εις ορος υψηλον λιαν · και δικνυσιν αυτω πασας τας βασιλειας του κοσμου και την δοξαν αυτων
4:4:9και λεγει αυτω ταυτα σοι παντα δωσω εαν πεσων προσκυνησης μοι
4:4:10τοτε λεγει αυτω ο ις υπαγε σατανα γεγραπται γαρ κν τον θν σου προσκυνησεις και αυτω μονω λατρευσις
4:4:11τοτε αφιησιν αυτον ο διαβολος και ιδου αγγελοι προσηλθον και διηκονουν αυτω
4:4:12ακουσας δε ο ις οτι ιωαννης παρεδοθη ανεχωρησεν εις την γαλιλαιαν
4:4:13και καταλιπων την ναζαρεθ ελθων κατωκησεν εις καφαρναουμ την παρα θαλασσαν εν οριοις ζαβουλων και νεφθαλιμ
4:4:14ινα πληρωθη το ρηθεν δια ησαιου του προφητου λεγοντος
4:4:15γη ζαβουλων και νεφθαλιμ οδον θαλασσης περαν του ιορδανου γαλιλαια των εθνων
4:4:16ο λαος ο καθημενος εν τη σκοτια φως ειδεν μεγα και τοις καθημενοις εν χωρα και σκια θανατου φως ανετιλεν αυτοις
4:4:17απο τοτε ηρξατο ο ις κηρυσσιν και λεγειν μετανοειτε ηγγεικεν γαρ η βασιλεια των ουρανων
4:4:18περιπατων δε παρα την θαλασσαν της γαλιλαιας ειδεν δυο αδελφους σιμωνα τον λεγομενον πετρον και ανδρεαν τον αδελφον αυτου βαλλοντας αμφιβληστρον εις την θαλασσαν ησαν γαρ αλιεις
4:4:19και λεγει αυτοις δευτε οπισω μου και ποιησω υμας αλιεις ανθρωπων
4:4:20οι δε ευθεως αφεντες τα δικτυα αυτων ηκολουθησαν αυτω ·
Matt 4:21
not in the correspondence tableThe mapping of this edition lists no unit for KJV Matt.4.21; that the text is missing is not established.
Matt 4:22
not in the correspondence tableThe mapping of this edition lists no unit for KJV Matt.4.22; that the text is missing is not established.
4:4:23και περιηγεν ολην την γαλιλαιαν ο ις διδασκων εν ταις συναγωγαις αυτων και κηρυσσων το ευαγγελιον της βασιλειας και θεραπευων πασαν νοσον και πασαν μαλακιαν εν τω λαω ·
4:4:24και απηλθεν η ακοη αυτου εις ολην την συριαν και προσηνεγκαν αυτω παντας τους κακως εχοντας ποικειλαις νοσοις και βασανοις συνεχομενους και δαιμονιζομενους και σεληνιαζομενους και παραλυτικους και εθεραπευσεν αυτους ·
4:4:25και ηκολουθησαν αυτω οχλοι πολλοι απο της γαλιλαιας και δεκαπολεως και ιεροσολυμων και ιουδαιας και περαν του ιορδανου ·
5:5:1ιδων δε τους οχλους ανεβη εις το ορος και καθεισαντος αυτου προσηλθον αυτω οι μαθηται αυτου
5:5:2και ανοιξας το στομα αυτου εδιδασκεν αυτους λεγων
5:5:3μακαριοι οι πτωχοι τω πνι οτι αυτων εστιν η βασιλεια των ουρανων
5:5:4μακαριοι οι πενθουντες οτι αυτοι παρακληθησονται
5:5:5μακαριοι οι πραεις οτι αυτοι κληρονομησουσιν την γην
5:5:6μακαριοι οι πινωντες και διψωντες την δικαιοσυνην οτι αυτοι χορτασθησονται
5:5:7μακαριοι οι ελεημονες οτι αυτοι ελεηθησονται
5:5:8μακαριοι οι καθαροι τη καρδια οτι αυτοι τον θν οψονται ·
5:5:9μακαριοι οι ειρηνοποιοι οτι αυτοι υιοι θυ κληθησονται
5:5:10μακαριοι οι δεδιωγμενοι ενεκεν δικαιωσυνης οτι αυτων εστιν η βασιλεια των ουρανων ·
5:5:11μ̣ακαριοι εσται οταν ονιδισωσιν υμας και διωξουσιν και ειπωσιν παν πονηρον ρημα καθ υμων ψευδομενοι ενεκεν εμου
5:5:12χαιρεται και αγαλλιασθαι · οτι ο μισθος υμων πολυς εν τοις ουρανοις ουτως γαρ εδιωξαν τους προφητας τους προ υμων
5:5:13υμεις εσται το αλα της γης εαν δε το αλα μωρανθη εν τινι αλισθησεται εις ουδεν ισχυει ει μη βληθηναι εξω και καταπατισθαι υπο των ανων ·
5:5:14υμεις εσται το φως του κοσμου ου δυναται πολις κρυβηναι επανω ορους κειμενη ·
5:5:15ουδε καιουσι λυχνον και τιθεασιν αυτον υπο τον μοδιον αλλ επι την λυχνιαν και λαμπει πασιν τοις εν τη οικεια ·
5:5:16ουτως λαμψατω το φως υμων εμπροσθεν των ανων · οπως ιδωσιν υμων τα καλα εργα και δοξασωσιν τον πρα υμων τον εν τοις ουρανοις ·
5:5:17μη νομισηται οτι ηλθον καταλυσαι τον νομον η τους προφητας ουκ ηλθον καταλυσαι αλλα πληρωσαι
5:5:18αμην γαρ λεγω υμιν εως αν παρελθη ο ουρανος και η γη ιωτα εν η μια κεραια ου μη παρελθη απο του νομου εως αν παντα γενηται
5:5:19ος εαν ουν λυση μιαν των εντολων τουτων των ελαχιστων και διδαξη ουτως τους ανθρωπους ελαχιστο̣ς̣ κληθησεται εν τη βασιλεια των ουρα[νων]
5:5:20λεγω γαρ υμιν οτι εαν μη περισσευση υμων η δικαιοσυνη πλεον των γραμματεων και φαρισαιων ου μη εισελθηται εις την βασιλειαν των ουρανων ·
5:5:21ηκουσατε οτι ερρεθη τοις αρχαιοις ου φονευσης ος δ αν φονευση ενοχος εσται τη κρισει ·
5:5:22εγω δε λεγω υμιν οτι πας ο οργιζομενος τω αδελφω αυτου εικη ενοχος εσται τη κρισει · ος δ αν ειπη τω αδελφω αυτου ραχα ενοχος εσται τω συνεδριω ος δ α ειπη μωρε ενοχος εσται εις την γεενναν του πυρος
5:5:23εαν ουν προσφερης το δωρον σου επι το θυσιαστηριον κακει μνησθης οτι ο αδελφος σου εχει τι κατα σου
5:5:24αφες εκει το δωρον σου εμπροσθεν του θυσιαστηριου και υπαγε πρωτον διαλλαγηθει τω αδελφω σου και τοτε ελθων προσφερε το δωρον σου
5:5:25ισθι ευνοων τω αντιδικω σου ταχυ εως οτου ει μετ αυτου εν τη οδω μηποτε σε παραδω ο αντιδικος τω κριτη και ο κριτης σε παραδω τω υπηρετη και εις φυλακην βληθηση ·
5:5:26αμην λεγω σοι ου μη εξελθης εκειθεν εως ου αποδως τον εσχατον κοδραντην
5:5:27ηκουσατε οτι ερρεθη ου μοιχευσεις
5:5:28εγω δε λεγω υμιν οτι πας ο βλεπων γυναικα προς το επιθυμησαι αυτην ηδη εμοιχευσεν αυτην εν τη καρδια αυτου ·
5:5:29ει δε ο οφθαλμος σου ο δεξιος σκανδαλιζει σε εξελε αυτον και βαλε απο σου συμφερει γαρ σοι ινα αποληται εν των μελων σου και μη ολον το σωμα σου βληθη εις την γεενναν
5:5:30και ει η δεξια σου χειρ σκανδαλιζει σε κοψον αυτην και βαλε απο σου συμφερει γαρ σοι ινα αποληται εν των μελων σου και μη ολον το σωμα σου βληθη εις γεενναν
5:5:31ερρεθη δε οτι ος εαν απολυση την γυναικα αυτου δοτω αυτη αποστασιον
5:5:32εγω δε λεγω υμιν οτι πας ο απολυων την γυναικα αυτου παρεκτος λογου πορνιας ποιει αυτην μοιχευθηναι και ος εαν απολελυμενην γαμηση μοιχατε ·
5:5:33παλιν ηκουσατε οτι ερρεθη τοις αρχαιοις ουκ επιορκησεις αποδωσης τω κω τους ορκους σου
5:5:34εγω δε λεγω υμιν μη ομοσαι ολως μητε εν τω ουρανω οτι θρονος εστιν του θυ
5:5:35μητε εν τη γη οτι υποποδιον εστιν των ποδων αυτου μητε εις ιεροσολυμα οτι πολις εστιν του μεγαλου βασιλεως
5:5:36μητε εν τη κεφαλη σου ομοσης οτι ου δυνασαι μιαν τριχαν λευκην ποιησαι η μελαναν ·
5:5:37εστω δε ο λογος υμων ναι ναι ου ου · το δε περισσον τουτων εκ του πονηρου εστιν ·
5:5:38ηκουσατε οτι ερρεθη οφθαλμον αντι οφθαλμου · και οδοντα αντι οδοντος ·
5:5:39εγω δε λεγω υμιν μη αντιστηναι τω πονηρω αλλ οστις σε ραπιζει εις την δεξιαν σιαγονα στρεψον αυτω και την αλλην ·
5:5:40και τω θελοντι σοι κριθηναι και τον χειτωνα σου λαβειν αφες αυτω και το ιματιον
5:5:41και οστις σε ανγαρευση μιλιον εν υπαγε μετ αυτου δυο
5:5:42τω αιτουντι σε δος και τον θελοντα απο σου δανισασθαι μη αποστραφης
5:5:43ηκουσατε οτι ερρεθη αγαπησις τον πλησιον σου και μισησης τον εχθρον σου
5:5:44εγω δε λεγω υμιν αγαπατε του εχθρους υμων ευλογειται τους καταρωμενους υμας καλως ποιειται τοις μισουσιν υμας προσευχεσθαι υπερ των επηρεαζοντων υμας και διωκοντων υμας
5:5:45οπως γενησθαι υιοι του πρς υμων του εν ουρανοις οτι τον ηλιον αυτου ανατελλει επι πονηρους και αγαθους και βρεχει επι δικαιους και αδικους
5:5:46εαν γαρ αγαπησηται τους αγαπωντας υμας τινα μισθον εχεται ουχι και οι τελωναι το αυτο ποιουσιν
5:5:47και εαν ασπασησθαι τους φιλους υμων μονον τι περισσον ποιειται ουχι και οι τελωναι το αυτο ποιουσιν
5:5:48εσεσθαι ουν υμεις τελιοι ωσπερ ο πηρ υμων ο ουρανιος τελιος εστιν ·
6:6:1προσεχετε την ελεημοσυνην υμων μη ποιειν εμπροσθεν των ανθρωπων προς το θεαθηναι αυτοις ει δε μη γε μισθον ουκ εχεται παρα τω πρι υμων τω εν τοις ουρανοις ·
6:6:2οταν ουν ποιης ελεημοσυνην μη σαλπισης εμπροσθεν σου ωσπερ οι υποκριτε ποιουσιν εν ταις συναγωγαις και εν ταις ρυμαις οπως δοξασθωσιν υπο των ανθρωπων · αμην λεγω υμιν απεχουσιν τον μισθον αυτων ·
6:6:3σου δε ποιουντος ελεημοσυνην μη γνωτω η αριστερα σου τι ποιει η δεξια σου ·
6:6:4οπως η σου η ελεημοσυνη εν τω κρυπτω και ο πηρ σου ο βλεπων εν τω κρυπτω αυτος αποδωσι σοι εν τω φανερω
6:6:5και οταν προσευχη ουκ εση ωσπερ οι υποκριται οτι φιλουσιν εν ταις συναγωγαις και εν ταις γωνιαις των πλατιων εστωτες προσευχεσθαι οπως αν φανωσιν τοις ανθρωποις αμην λεγω υμιν οτι απεχουσιν τον μισθον αυτων
6:6:6συ δε οταν προσευχη εισελθε εις το ταμιον σου και κλισας την θυραν σου προσευξε τω πρι σου τω εν τω κρυπτω και ο πηρ σου ο βλεπων εν τω κρυπτω αποδωση σοι εν τω φανερω
6:6:7προσευχομενοι δε μη βατταλογειται ωσπερ οι εθνικοι δοκουσιν γαρ εν τη πολυλογια αυτων εισακουσθησονται ·
6:6:8μη ουν ομοιωθηται αυτοις οιδεν γαρ ο πηρ υμων ων χρειαν εχεται προ του υμας αιτησαι αυτον
6:6:9ουτως ουν προσευχεσθαι υμεις · πατερ ημων ο εν τοις ουρανοις αγιασθητω το ονομα σου
6:6:10ελθατω η βασιλεια σου · γενηθητω το θελημα σου · ως εν ουρανω και επι γης ·
6:6:11τον αρτον ημων τον επιουσιον δος ημιν σημερον ·
6:6:12και αφες ημιν τα οφιληματα ημων · ως και ημεις αφιομεν τοις οφιλεταις ημων ·
6:6:13και μη εισενεγκης ημας εις πειρασμον αλλα ρυσαι ημας απο του πονηρου οτι σου εστιν η βασιλεια και η δυναμεις και η δοξα εις τους αιωνας αμην ·
6:6:14εαν γαρ αφηται τοις ανθρωποις τα παραπτωματα αυτων αφησει και υμιν ο πηρ υμων ο ουρανιος
6:6:15εαν δε μη αφηται τοις ανθρωποις τα παραπτωματα αυτων ουδε ο πηρ υμων αφησει τα παραπτωματα υμων
6:6:16οταν δε νηστευηται μη γινεσθαι ωσπερ οι υποκριται σκυθρωποι αφανιζουσιν γαρ τα προσωπα αυτων οπως φανωσιν τοις ανθρωποις νηστευοντες αμην λεγω υμιν οτι απεχουσιν τον μισθον αυτων ·
6:6:17συ δε νηστευων αλιψε σου την κεφαλην και το προσωπον σου νιψε
6:6:18οπως μη φανης τοις ανθρωποις νηστευων αλλα τω πρι σου τω εν τω κρυπτω και ο πηρ σου ο βλεπων εν τω κρυπτω αυτος αποδωσι σοι ·
6:6:19μη θησαυριζεται υμιν θησαυρους επι της γης οπου σης και βρωσις αφανιζει και οπου κλεπται διορυσσουσιν και κλεπτουσιν ·
6:6:20θησαυριζεται δε υμιν θησαυρους εν ουρανω οπου ουτε σης ουτε βρωσις αφανιζει και οπου κλεπται ου διορυσσουσιν
6:6:21οπου γαρ εστιν ο θησαυρος υμων εκει εσται · και η καρδια υμων
6:6:22ο λυχνος του σωματος εστιν ο οφθαλμος εαν ουν η ο οφθαλμος σου απλους ολον το σωμα σου φωτινον εσται ·
6:6:23εαν δε η ο οφθαλμος σου πονηρος ολον το σωμα σου σκοτινον εσται · ει ουν το φως το εν σοι εστιν σκοτος το σκοτος ποσον
6:6:24ουδεις δυναται δυσι κυριοις δουλευειν η γαρ τον ενα μεισησει και τον ετερον αγαπησει η ενος ανθεξεται και του ετερου καταφρονησει ου δυνασθαι θω δουλευειν και μαμωνα ·
6:6:25δια τουτο λεγω υμιν μη μεριμναται τη ψυχη υμων τι φαγηται η τι πιηται μηδε τω σωματι υμων τι ενδυσησθαι ουχι η ψυχη πλειον εστιν της τροφης και το σωμα του ενδυματος
6:6:26εμβλεψατε εις τα πετινα του ουρανου οτι ου σπιρουσιν ουδε θεριζουσιν ουδε συναγουσιν εις αποθηκας και ο πηρ υμων ο ουρανιος τρεφει αυτα · ουχει υμεις μαλλον διαφερεται αυτων
6:6:27τις δε εξ υμων μεριμνων δυναται προσθειναι επι την ηλικειαν αυτου πηχυν ενα ·
6:6:28και περι ενδυματος τι μεριμναται · καταμαθεται τα κρινα του αγρου πως αυξανει · ου κοπια ουδε νηθει ·
6:6:29λεγω δε υμιν ουδε σολομων εν παση τη δοξη αυτου περιεβαλετο ως εν τουτων
6:6:30ει δε τον χορτον του αγρου σημερον εν αγρω οντα και αυριον εις κλειβανον βαλλομενον ο θς ουτως αμφιεννυσιν ου πολλω μαλλον υμας ολιγοπιστοι ·
6:6:31μη ουν μεριμνησηται λεγοντες τι φαγωμεν · η τι πιωμεν · η τι περιβαλωμεθα
6:6:32παντα γαρ ταυτα τα εθνη επιζητει · οιδεν γαρ ο πηρ υμων ο ουρανιος οτι χρηζεται τουτων απαντων
6:6:33ζητειται δε πρωτον την βασιλειαν του θυ και την δικαιωσυνην αυτου · και ταυτα παντα προστεθησεται υμιν ·
6:6:34μη ουν μεριμνησηται εις την αυριον η γαρ αυριον μεριμνησει εαυτης · αρκετον τη ημερα η κακεια αυτης
7:7:1μη κρινεται ινα μη κριθηται
7:7:2εν ω γαρ κριματι κρινεται κριθησεσθαι και εν ω μετρω μετριται μετρηθησεται υμιν ·
7:7:3τι δε βλεπεις το καρφος το εν τω οφθαλμω του αδελφου σου · την δε εν τω σω οφθαλμω δοκον ου κατανοεις ·
7:7:4η πως ερεις τω αδελφω σου αφες εκβαλω το καρφος απο του οφθαλμου σου · και ιδου η δοκος εν τω οφθαλμω σου ·
7:7:5υποκριτα εκβαλε πρωτον την δοκον εκ του οφθαλμου σου · και τοτε διαβλεψεις εκβαλειν το καρφος εκ του οφθαλμου του αδελφου σου ·
7:7:6μη δωτε το αγιον τοις κυσιν μηδε βαληται τους μαργαριτας υμων εμπροσθεν των χοιρων · μηποτε καταπατησουσιν αυτους εν τοις ποσιν αυτων και στραφεντες ρηξωσιν υμας ·
7:7:7αι̣τιτε και δοθησεται υμιν · ζητειτε και ευρησεται κρουεται και ανυγησεται υμιν
7:7:8πας γαρ ο αιτων λαμβανει και ο αιτων ευρισκει · και τω κρουοντι ανοιγησεται ·
7:7:9η τις εστιν εξ υμων ανος ον εαν αιτηση ο υιος αυτου αρτον μη λιθον επιδωση αυτω
7:7:10και εαν ιχθυν αιτησει μη οφιν επιδωσει αυτω
7:7:11ει ουν υμεις πονηροι οντες οιδατε δοματα αγαθα διδοναι τοις τεκνοις υμων ποσω μαλλον ο πηρ υμων ο εν τοις ουρανοις δωσει αγαθα τοις αιτουσιν αυτον ·
7:7:12παντα ουν οσα εαν θεληται ινα ποιωσιν υμιν οι ανοι ουτως και υμεις ποιειται αυτοις · ουτος γαρ εστιν ο νομος και οι προφηται
7:7:13εισελθατε δια της στενης πυλης οτι πλατια η πυλη και ευρυχωρος η οδος η απαγουσα εις την απωλειαν και πολλοι εισιν οι εισερχομενοι δι αυ̣της
7:7:14τι στενη η πυλη και τεθλιμμενη η οδος η απαγουσα εις την ζωην · και ολειγοι εισιν οι ευρισκοντες αυτην ·
7:7:15προσεχεται δε απο των ψευδοπροφητων οιτινες ερχονται προς υμας εν ενδυμασιν προβατων · εσωθεν δε εισιν λυκοι αρπαγες ·
7:7:16απο των καρπων αυτων επιγνωσεσθαι αυτους μητι συλλεγουσιν απο ακανθων σταφυλην η απο τριβολων συκα ·
7:7:17ουτως παν δενδρον καρπους καλους ποιει το δε σαπρον δενδρον καρπους πονηρους ποιει
7:7:18ου δυναται δενδρον αγαθον καρπους πονηρους ποιειν ουδε δενδρον σαπρον καρπους καλους ποιειν ·
7:7:19παν δενδρον μη ποιουν καρπον καλον εκκοπτεται και εις πυρ βαλλεται
7:7:20αρα γε απο των καρπων αυτων επιγνωσεσθαι αυτους ·
7:7:21ου πας ο λεγων μοι κε κε εισελευσεται εις την βασιλειαν των ουρανων · αλλ ο ποιων το θελημα του πρς μου του εν ουρανοις αυτος εισελευσεται εις την βασιλειαν των ουρανων ·
7:7:22πολλοι ερουσιν μοι εν εκεινη τη ημερα κε κε ου τω σω ονοματι επροφητευσαμεν · και τω σω ονοματι δαιμονια εξεβαλομεν και τω σω ονοματι δυναμεις πολλας εποιησαμεν
7:7:23και τοτε ομολογησω αυτοις οτι ουδεποτε εγνων υμας αποχωριται απ εμου οι εργαζομενοι την ανομιαν
7:7:24πας ουν οστις ακουει μου τους λογους τουτους και ποιει αυτους ομοιωσω αυτον ανδρι φρονιμω οστις ωκοδομησεν αυτου την οικιαν επι την πετραν
7:7:25και κατεβη η βροχη και ηλθον οι ποταμοι και επνευσαν οι ανεμοι · και προσεκρουσαν τη οικεια εκεινη και ουκ επεσεν τεθεμελιωτο γαρ επι την πετραν
7:7:26και πας ο ακουων μου τους λογους τουτους και μη ποιων αυτους ομοιωθησεται ανδρι μωρω οστις ωκοδομησεν αυτου την οικειαν επι την αμμον
7:7:27και κατεβη η βροχη και ηλθον οι ποταμοι · και επνευσαν οι ανεμοι και προσεκοψαν τη οικεια εκεινη και επεσεν και ην η πτωσις αυτης μεγαλη ·
7:7:28και εγενετο οτε ετελεσεν ο ις τους λογους τουτους εξεπλησσοντο οι οχλοι επι τη διδαχη αυτου ·
7:7:29ην γαρ διδασκων αυτους ως εξουσιαν εχων και ουχ ως οι γραμματεις αυτων · και οι φαρισαιοι ·
8:8:1καταβαντος δε αυτου απο του ορους ηκολουθησαν αυτω οχλοι πολλοι
SynodalRussian
Open in the reader1Родословие Иисуса Христа, Сына Давидова, Сына Авраамова.
2Авраам родил Исаака; Исаак родил Иакова; Иаков родил Иуду и братьев его;
3Иуда родил Фареса и Зару от Фамари; Фарес родил Есрома; Есром родил Арама;
4Арам родил Аминадава; Аминадав родил Наассона; Наассон родил Салмона;
5Салмон родил Вооза от Рахавы; Вооз родил Овида от Руфи; Овид родил Иессея;
6Иессей родил Давида царя; Давид царь родил Соломона от бывшей за Уриею;
7Соломон родил Ровоама; Ровоам родил Авию; Авия родил Асу;
8Аса родил Иосафата; Иосафат родил Иорама; Иорам родил Озию;
9Озия родил Иоафама; Иоафам родил Ахаза; Ахаз родил Езекию;
10Езекия родил Манассию; Манассия родил Амона; Амон родил Иосию;
11Иосия родил Иоакима; Иоаким родил Иехонию и братьев его, перед переселением в Вавилон.
12По переселении же в Вавилон Иехония родил Салафииля; Салафииль родил Зоровавеля;
13Зоровавель родил Авиуда; Авиуд родил Елиакима; Елиаким родил Азора;
14Азор родил Садока; Садок родил Ахима; Ахим родил Елиуда;
15Елиуд родил Елеазара; Елеазар родил Матфана; Матфан родил Иакова;
16Иаков родил Иосифа, мужа Марии, от Которой родился Иисус, называемый Христос.
17Итак всех родов от Авраама до Давида четырнадцать родов; и от Давида до переселения в Вавилон четырнадцать родов; и от переселения в Вавилон до Христа четырнадцать родов.
18Рождество Иисуса Христа было так: по обручении Матери Его Марии с Иосифом, прежде нежели сочетались они, оказалось, что Она имеет во чреве от Духа Святаго.
19Иосиф же муж Ее, будучи праведен и не желая огласить Ее, хотел тайно отпустить Ее.
20Но когда он помыслил это, - се, Ангел Господень явился ему во сне и сказал: Иосиф, сын Давидов! не бойся принять Марию, жену твою, ибо родившееся в Ней есть от Духа Святаго;
21родит же Сына, и наречешь Ему имя Иисус, ибо Он спасет людей Своих от грехов их.
22А все сие произошло, да сбудется реченное Господом через пророка, который говорит:
23се, Дева во чреве приимет и родит Сына, и нарекут имя Ему Еммануил, что значит: с нами Бог.
24Встав от сна, Иосиф поступил, как повелел ему Ангел Господень, и принял жену свою,
25и не знал Ее. Как наконец Она родила Сына Своего первенца, и он нарек Ему имя Иисус.
2:1Когда же Иисус родился в Вифлееме Иудейском во дни царя Ирода, пришли в Иерусалим волхвы с востока и говорят:
2:2где родившийся Царь Иудейский? ибо мы видели звезду Его на востоке и пришли поклониться Ему.
2:3Услышав это, Ирод царь встревожился, и весь Иерусалим с ним.
2:4И, собрав всех первосвященников и книжников народных, спрашивал у них: где должно родиться Христу?
2:5Они же сказали ему: в Вифлееме Иудейском, ибо так написано через пророка:
2:6и ты, Вифлеем, земля Иудина, ничем не меньше воеводств Иудиных, ибо из тебя произойдет Вождь, Который упасет народ Мой, Израиля.
2:7Тогда Ирод, тайно призвав волхвов, выведал от них время появления звезды
2:8и, послав их в Вифлеем, сказал: пойдите, тщательно разведайте о Младенце и, когда найдете, известите меня, чтобы и мне пойти поклониться Ему.
2:9Они, выслушав царя, пошли. И се, звезда, которую видели они на востоке, шла перед ними, как наконец пришла и остановилась над местом, где был Младенец.
2:10Увидев же звезду, они возрадовались радостью весьма великою
2:11и, войдя в дом, увидели Младенца с Мариею, Матерью Его, и, пав, поклонились Ему; и, открыв сокровища свои, принесли Ему дары: золото, ладан и смирну.
2:12И, получив во сне откровение не возвращаться к Ироду, иным путем отошли в страну свою.
2:13Когда же они отошли, - се, Ангел Господень является во сне Иосифу и говорит: встань, возьми Младенца и Матерь Его и беги в Египет, и будь там, доколе не скажу тебе, ибо Ирод хочет искать Младенца, чтобы погубить Его.
2:14Он встал, взял Младенца и Матерь Его ночью и пошел в Египет,
2:15и там был до смерти Ирода, да сбудется реченное Господом через пророка, который говорит: из Египта воззвал Я Сына Моего.
2:16Тогда Ирод, увидев себя осмеянным волхвами, весьма разгневался и послал избить всех младенцев в Вифлееме и во всех пределах его, от двух лет и ниже, по времени, которое выведал от волхвов.
2:17Тогда сбылось реченное через пророка Иеремию, который говорит:
2:18глас в Раме слышен, плач, и рыдание, и вопль великий; Рахиль плачет о детях своих и не хочет утешиться, ибо их нет.
2:19По смерти же Ирода, - се, Ангел Господень во сне является Иосифу в Египте
2:20и говорит: встань, возьми Младенца и Матерь Его и иди в землю Израилеву, ибо умерли искавшие души Младенца.
2:21Он встал, взял Младенца и Матерь Его и пришел в землю Израилеву.
2:22Услышав же, что Архелай царствует в Иудее вместо Ирода, отца своего, убоялся туда идти; но, получив во сне откровение, пошел в пределы Галилейские
2:23и, придя, поселился в городе, называемом Назарет, да сбудется реченное через пророков, что Он Назореем наречется.
3:1В те дни приходит Иоанн Креститель и проповедует в пустыне Иудейской
3:2и говорит: покайтесь, ибо приблизилось Царство Небесное.
3:3Ибо он тот, о котором сказал пророк Исаия: глас вопиющего в пустыне: приготовьте путь Господу, прямыми сделайте стези Ему.
3:4Сам же Иоанн имел одежду из верблюжьего волоса и пояс кожаный на чреслах своих, а пищею его были акриды и дикий мед.
3:5Тогда Иерусалим и вся Иудея и вся окрестность Иорданская выходили к нему
3:6и крестились от него в Иордане, исповедуя грехи свои.
3:7Увидев же Иоанн многих фарисеев и саддукеев, идущих к нему креститься, сказал им: порождения ехиднины! кто внушил вам бежать от будущего гнева?
3:8сотворите же достойный плод покаяния
3:9и не думайте говорить в себе: “отец у нас Авраам”, ибо говорю вам, что Бог может из камней сих воздвигнуть детей Аврааму.
3:10Уже и секира при корне дерев лежит: всякое дерево, не приносящее доброго плода, срубают и бросают в огонь.
3:11Я крещу вас в воде в покаяние, но Идущий за мною сильнее меня; я не достоин понести обувь Его; Он будет крестить вас Духом Святым и огнем;
3:12лопата Его в руке Его, и Он очистит гумно Свое и соберет пшеницу Свою в житницу, а солому сожжет огнем неугасимым.
3:13Тогда приходит Иисус из Галилеи на Иордан к Иоанну креститься от него.
3:14Иоанн же удерживал Его и говорил: мне надобно креститься от Тебя, и Ты ли приходишь ко мне?
3:15Но Иисус сказал ему в ответ: оставь теперь, ибо так надлежит нам исполнить всякую правду. Тогда Иоанн допускает Его.
3:16И, крестившись, Иисус тотчас вышел из воды, - и се, отверзлись Ему небеса, и увидел Иоанн Духа Божия, Который сходил, как голубь, и ниспускался на Него.
3:17И се, глас с небес глаголющий: Сей есть Сын Мой возлюбленный, в Котором Мое благоволение.
4:1Тогда Иисус возведен был Духом в пустыню, для искушения от диавола,
4:2и, постившись сорок дней и сорок ночей, напоследок взалкал.
4:3И приступил к Нему искуситель и сказал: если Ты Сын Божий, скажи, чтобы камни сии сделались хлебами.
4:4Он же сказал ему в ответ: написано: не хлебом одним будет жить человек, но всяким словом, исходящим из уст Божиих.
4:5Потом берет Его диавол в святой город, и поставляет Его на крыле храма,
4:6и говорит Ему: если Ты Сын Божий, бросься вниз, ибо написано: Ангелам Своим заповедает о Тебе, и на руках понесут Тебя, да не преткнешься о камень ногою Твоею.
4:7Иисус сказал ему: написано также: не искушай Господа Бога твоего.
4:8Опять берет Его диавол на весьма высокую гору и показывает Ему все царства мира и славу их,
4:9и говорит Ему: все это дам Тебе, если, пав, поклонишься мне.
4:10Тогда Иисус говорит ему: отойди от Меня, сатана, ибо написано: Господу Богу твоему поклоняйся и Ему одному служи.
4:11Тогда оставляет Его диавол, и се, Ангелы приступили и служили Ему.
4:12Услышав же Иисус, что Иоанн отдан под стражу, удалился в Галилею
4:13и, оставив Назарет, пришел и поселился в Капернауме приморском, в пределах Завулоновых и Неффалимовых,
4:14да сбудется реченное через пророка Исаию, который говорит:
4:15земля Завулонова и земля Неффалимова, на пути приморском, за Иорданом, Галилея языческая,
4:16народ, сидящий во тьме, увидел свет великий, и сидящим в стране и тени смертной воссиял свет.
4:17С того времени Иисус начал проповедывать и говорить: покайтесь, ибо приблизилось Царство Небесное.
4:18Проходя же близ моря Галилейского, Он увидел двух братьев: Симона, называемого Петром, и Андрея, брата его, закидывающих сети в море, ибо они были рыболовы,
4:19и говорит им: идите за Мною, и Я сделаю вас ловцами человеков.
4:20И они тотчас, оставив сети, последовали за Ним.
4:21Оттуда, идя далее, увидел Он других двух братьев, Иакова Зеведеева и Иоанна, брата его, в лодке с Зеведеем, отцом их, починивающих сети свои, и призвал их.
4:22И они тотчас, оставив лодку и отца своего, последовали за Ним.
4:23И ходил Иисус по всей Галилее, уча в синагогах их, и проповедуя Евангелие Царствия, и исцеляя всякую болезнь и всякую немощь в людях.
4:24И прошел о Нем слух по всей Сирии; и приводили к Нему всех немощных, одержимых различными болезнями и припадками, и бесноватых, и лунатиков, и расслабленных, и Он исцелял их.
4:25И следовало за Ним множество народа из Галилеи и Десятиградия, и Иерусалима, и Иудеи, и из-за Иордана.
5:1Увидев народ, Он взошел на гору; и, когда сел, приступили к Нему ученики Его.
5:2И Он, отверзши уста Свои, учил их, говоря:
5:3Блаженны нищие духом, ибо их есть Царство Небесное.
5:4Блаженны плачущие, ибо они утешатся.
5:5Блаженны кроткие, ибо они наследуют землю.
5:6Блаженны алчущие и жаждущие правды, ибо они насытятся.
5:7Блаженны милостивые, ибо они помилованы будут.
5:8Блаженны чистые сердцем, ибо они Бога узрят.
5:9Блаженны миротворцы, ибо они будут наречены сынами Божиими.
5:10Блаженны изгнанные за правду, ибо их есть Царство Небесное.
5:11Блаженны вы, когда будут поносить вас и гнать и всячески неправедно злословить за Меня.
5:12Радуйтесь и веселитесь, ибо велика ваша награда на небесах: так гнали и пророков, бывших прежде вас.
5:13Вы - соль земли. Если же соль потеряет силу, то чем сделаешь ее соленою? Она уже ни к чему не годна, как разве выбросить ее вон на попрание людям.
5:14Вы - свет мира. Не может укрыться город, стоящий на верху горы.
5:15И, зажегши свечу, не ставят ее под сосудом, но на подсвечнике, и светит всем в доме.
5:16Так да светит свет ваш пред людьми, чтобы они видели ваши добрые дела и прославляли Отца вашего Небесного.
5:17Не думайте, что Я пришел нарушить закон или пророков: не нарушить пришел Я, но исполнить.
5:18Ибо истинно говорю вам: доколе не прейдет небо и земля, ни одна йота или ни одна черта не прейдет из закона, пока не исполнится все.
5:19Итак, кто нарушит одну из заповедей сих малейших и научит так людей, тот малейшим наречется в Царстве Небесном; а кто сотворит и научит, тот великим наречется в Царстве Небесном.
5:20Ибо, говорю вам, если праведность ваша не превзойдет праведности книжников и фарисеев, то вы не войдете в Царство Небесное.
5:21Вы слышали, что сказано древним: не убивай, кто же убьет, подлежит суду.
5:22А Я говорю вам, что всякий, гневающийся на брата своего напрасно, подлежит суду; кто же скажет брату своему: “рака”, подлежит синедриону; а кто скажет: “безумный”, подлежит геенне огненной.
5:23Итак, если ты принесешь дар твой к жертвеннику и там вспомнишь, что брат твой имеет что-нибудь против тебя,
5:24оставь там дар твой пред жертвенником, и пойди прежде примирись с братом твоим, и тогда приди и принеси дар твой.
5:25Мирись с соперником твоим скорее, пока ты еще на пути с ним, чтобы соперник не отдал тебя судье, а судья не отдал бы тебя слуге, и не ввергли бы тебя в темницу;
5:26истинно говорю тебе: ты не выйдешь оттуда, пока не отдашь до последнего кодранта.
5:27Вы слышали, что сказано древним: не прелюбодействуй.
5:28А Я говорю вам, что всякий, кто смотрит на женщину с вожделением, уже прелюбодействовал с нею в сердце своем.
5:29Если же правый глаз твой соблазняет тебя, вырви его и брось от себя, ибо лучше для тебя, чтобы погиб один из членов твоих, а не все тело твое было ввержено в геенну.
5:30И если правая твоя рука соблазняет тебя, отсеки ее и брось от себя, ибо лучше для тебя, чтобы погиб один из членов твоих, а не все тело твое было ввержено в геенну.
5:31Сказано также, что если кто разведется с женою своею, пусть даст ей разводную.
5:32А Я говорю вам: кто разводится с женою своею, кроме вины любодеяния, тот подает ей повод прелюбодействовать; и кто женится на разведенной, тот прелюбодействует.
5:33Еще слышали вы, что сказано древним: не преступай клятвы, но исполняй пред Господом клятвы твои.
5:34А Я говорю вам: не клянись вовсе: ни небом, потому что оно престол Божий;
5:35ни землею, потому что она подножие ног Его; ни Иерусалимом, потому что он город великого Царя;
5:36ни головою твоею не клянись, потому что не можешь ни одного волоса сделать белым или черным.
5:37Но да будет слово ваше: да, да; нет, нет; а что сверх этого, то от лукавого.
5:38Вы слышали, что сказано: око за око и зуб за зуб.
5:39А Я говорю вам: не противься злому. Но кто ударит тебя в правую щеку твою, обрати к нему и другую;
5:40и кто захочет судиться с тобою и взять у тебя рубашку, отдай ему и верхнюю одежду;
5:41и кто принудит тебя идти с ним одно поприще, иди с ним два.
5:42Просящему у тебя дай и от хотящего занять у тебя не отвращайся.
5:43Вы слышали, что сказано: люби ближнего твоего и ненавидь врага твоего.
5:44А Я говорю вам: любите врагов ваших, благословляйте проклинающих вас, благотворите ненавидящим вас и молитесь за обижающих вас и гонящих вас,
5:45да будете сынами Отца вашего Небесного, ибо Он повелевает солнцу Своему восходить над злыми и добрыми и посылает дождь на праведных и неправедных.
5:46Ибо если вы будете любить любящих вас, какая вам награда? Не то же ли делают и мытари?
5:47И если вы приветствуете только братьев ваших, что особенного делаете? Не так же ли поступают и язычники?
5:48Итак будьте совершенны, как совершен Отец ваш Небесный.
6:1Смотрите, не творите милостыни вашей пред людьми с тем, чтобы они видели вас: иначе не будет вам награды от Отца вашего Небесного.
6:2Итак, когда творишь милостыню, не труби перед собою, как делают лицемеры в синагогах и на улицах, чтобы прославляли их люди. Истинно говорю вам: они уже получают награду свою.
6:3У тебя же, когда творишь милостыню, пусть левая рука твоя не знает, что делает правая,
6:4чтобы милостыня твоя была втайне; и Отец твой, видящий тайное, воздаст тебе явно.
6:5И, когда молишься, не будь, как лицемеры, которые любят в синагогах и на углах улиц, останавливаясь, молиться, чтобы показаться перед людьми. Истинно говорю вам, что они уже получают награду свою.
6:6Ты же, когда молишься, войди в комнату твою и, затворив дверь твою, помолись Отцу твоему, Который втайне; и Отец твой, видящий тайное, воздаст тебе явно.
6:7А молясь, не говорите лишнего, как язычники, ибо они думают, что в многословии своем будут услышаны;
6:8не уподобляйтесь им, ибо знает Отец ваш, в чем вы имеете нужду, прежде вашего прошения у Него.
6:9Молитесь же так: Отче наш, сущий на небесах! да святится имя Твое;
6:10да приидет Царствие Твое; да будет воля Твоя и на земле, как на небе;
6:11хлеб наш насущный дай нам на сей день;
6:12и прости нам долги наши, как и мы прощаем должникам нашим;
6:13и не введи нас в искушение, но избавь нас от лукавого. Ибо Твое есть Царство и сила и слава во веки. Аминь.
6:14Ибо если вы будете прощать людям согрешения их, то простит и вам Отец ваш Небесный,
6:15а если не будете прощать людям согрешения их, то и Отец ваш не простит вам согрешений ваших.
6:16Также, когда поститесь, не будьте унылы, как лицемеры, ибо они принимают на себя мрачные лица, чтобы показаться людям постящимися. Истинно говорю вам, что они уже получают награду свою.
6:17А ты, когда постишься, помажь голову твою и умой лице твое,
6:18чтобы явиться постящимся не пред людьми, но пред Отцом твоим, Который втайне; и Отец твой, видящий тайное, воздаст тебе явно.
6:19Не собирайте себе сокровищ на земле, где моль и ржа истребляют и где воры подкапывают и крадут,
6:20но собирайте себе сокровища на небе, где ни моль, ни ржа не истребляют и где воры не подкапывают и не крадут,
6:21ибо где сокровище ваше, там будет и сердце ваше.
6:22Светильник для тела есть око. Итак, если око твое будет чисто, то все тело твое будет светло;
6:23если же око твое будет худо, то все тело твое будет темно. Итак, если свет, который в тебе, тьма, то какова же тьма?
6:24Никто не может служить двум господам: ибо или одного будет ненавидеть, а другого любить; или одному станет усердствовать, а о другом нерадеть. Не можете служить Богу и маммоне.
6:25Посему говорю вам: не заботьтесь для души вашей, что вам есть и что пить, ни для тела вашего, во что одеться. Душа не больше ли пищи, и тело одежды?
6:26Взгляните на птиц небесных: они не сеют, не жнут, не собирают в житницы; и Отец ваш Небесный питает их. Вы не гораздо ли лучше их?
6:27Да и кто из вас, заботясь, может прибавить себе росту хотя на один локоть?
6:28И об одежде что заботитесь? Посмотрите на полевые лилии, как они растут: не трудятся, не прядут;
6:29но говорю вам, что и Соломон во всей славе своей не одевался так, как всякая из них;
6:30если же траву полевую, которая сегодня есть, а завтра будет брошена в печь, Бог так одевает, кольми паче вас, маловеры!
6:31Итак не заботьтесь и не говорите: что нам есть? или что пить? или во что одеться?
6:32потому что всего этого ищут язычники, и потому что Отец ваш Небесный знает, что вы имеете нужду во всем этом.
6:33Ищите же прежде Царства Божия и правды Его, и это все приложится вам.
6:34Итак не заботьтесь о завтрашнем дне, ибо завтрашний сам будет заботиться о своем: довольно для каждого дня своей заботы.
7:1Не судите, да не судимы будете,
7:2ибо каким судом судите, таким будете судимы; и какою мерою мерите, такою и вам будут мерить.
7:3И что ты смотришь на сучок в глазе брата твоего, а бревна в твоем глазе не чувствуешь?
7:4Или как скажешь брату твоему: “дай, я выну сучок из глаза твоего”, а вот, в твоем глазе бревно?
7:5Лицемер! вынь прежде бревно из твоего глаза и тогда увидишь, как вынуть сучок из глаза брата твоего.
7:6Не давайте святыни псам и не бросайте жемчуга вашего перед свиньями, чтобы они не попрали его ногами своими и, обратившись, не растерзали вас.
7:7Просите, и дано будет вам; ищите, и найдете; стучите, и отворят вам;
7:8ибо всякий просящий получает, и ищущий находит, и стучащему отворят.
7:9Есть ли между вами такой человек, который, когда сын его попросит у него хлеба, подал бы ему камень?
7:10и когда попросит рыбы, подал бы ему змею?
7:11Итак если вы, будучи злы, умеете даяния благие давать детям вашим, тем более Отец ваш Небесный даст блага просящим у Него.
7:12Итак во всем, как хотите, чтобы с вами поступали люди, так поступайте и вы с ними, ибо в этом закон и пророки.
7:13Входите тесными вратами, потому что широки врата и пространен путь, ведущие в погибель, и многие идут ими;
7:14потому что тесны врата и узок путь, ведущие в жизнь, и немногие находят их.
7:15Берегитесь лжепророков, которые приходят к вам в овечьей одежде, а внутри суть волки хищные.
7:16По плодам их узнаете их. Собирают ли с терновника виноград или с репейника смоквы?
7:17Так всякое дерево доброе приносит и плоды добрые, а худое дерево приносит и плоды худые.
7:18Не может дерево доброе приносить плоды худые, ни дерево худое приносить плоды добрые.
7:19Всякое дерево, не приносящее плода доброго, срубают и бросают в огонь.
7:20Итак по плодам их узнаете их.
7:21Не всякий, говорящий Мне: “Господи! Господи!”, войдет в Царство Небесное, но исполняющий волю Отца Моего Небесного.
7:22Многие скажут Мне в тот день: Господи! Господи! не от Твоего ли имени мы пророчествовали? и не Твоим ли именем бесов изгоняли? и не Твоим ли именем многие чудеса творили?
7:23И тогда объявлю им: Я никогда не знал вас; отойдите от Меня, делающие беззаконие.
7:24Итак всякого, кто слушает слова Мои сии и исполняет их, уподоблю мужу благоразумному, который построил дом свой на камне;
7:25и пошел дождь, и разлились реки, и подули ветры, и устремились на дом тот, и он не упал, потому что основан был на камне.
7:26А всякий, кто слушает сии слова Мои и не исполняет их, уподобится человеку безрассудному, который построил дом свой на песке;
7:27и пошел дождь, и разлились реки, и подули ветры, и налегли на дом тот и он упал, и было падение его великое.
7:28И когда Иисус окончил слова сии, народ дивился учению Его,
7:29ибо Он учил их, как власть имеющий, а не как книжники и фарисеи.
8:1Когда же сошел Он с горы, за Ним последовало множество народа.